Claudia in Nagasaki

Laatste 2 weken in Nagasaki….. “3 augustus tm 14 augustus”

2007-09-06T15:23:00.000+02:00

Goed dit wordt mijn aller allerlaatste post met betrekking tot Japan..ik had het tenslotte beloofd dat ik nog wat op het internet zou zetten dus heb ik mij er toch nog even toe gezet om foto’s te verkleinen en diep in mijn geheugen te graven want tis toch alweer bijna 1 maand geleden....

Afscheidsfeestje van dansen 3 augustus:

Omdat het voor Onno alweer de laatst dansles zou zijn hadden we met zn allen besloten dat we nog een laatste afscheidsfeestje zouden houden voordat we elkaar niet meer zouden zien. Onno zou namelijk de 10e weggaan en kon dan niet meer naar dansen komen. Ikzelf had het dansen uiteraard al opgegeven want ja...ik had nog steeds die vervelende rotenkel waar ik niet op kon lopen. Bij dansen aangekomen hadden we nog een verrassing want de lerares was jarig! Ja dat wisten Onno en ik ook niet...we hadden daarvoor nog wat cadeautjes gekocht voor het feestje in AMUplaza en hadden flink gegeten bij het Indiase restaurant Milan wat resulteerde in een niet hongerige Claudia en Onno die eigenlijk na het dansen bij het afscheidsfeestje min of meer met een beschamend hoofd moesten zeggen dat we al een beetje vol zaten ondanks dat de lerares zo ontzettend veel eten had gemaakt!! En het zag er ZO lekker uit!! Het feestje was heel leuk want we zaten met zn 10en om een klein tafeltje met allerlei grote schalen en we kregen allemaal leuke kleine cadeautjes en een hele leuke kaart met een afscheidsgroet van iedereen. Er was behoorlijk wat bier ingeslagen en dat moest op maar omdat Japanners niet zo goed tegen alcohol kunnen resulteerde dat in een dronken leraar en een dronken rood aangelopen Sayaka...ik vond het wel grappig om te zien maar het is wel lastig om ze te verstaan. Toen iedereen gegeten en gedronken had zijn we nog wat groepsfoto’s gaan maken en toen hebben ik en Onno iedereen gedag gezegd (hoewel ik ze een week later nog zou zien...) en zijn we naar huis gegaan (met een klein beetje een bezwaard hart).

Flower mate 8 augustus:

Onno en ik waren nog naar de Flower Mate gegaan om daar gedag te zeggen tegen de eigenaar en zijn vrouw. Het was heel leuk en ook de foto was daar heel goed gelukt :)

Nanak 9 augustus:

Omdat Onno en ik vaak bij Nanak kwamen voor onze wekelijkse Indiase maal besloten we om de eigenaar nog voor een laatste maal met zn 2en te verrassen. De eigenaar wist natuurlijk wel dat we binnenkort zouden vertrekken maar had niet helemaal door dat dat al over een week zou zijn. Het was eigenlijk heel gezellig en ook onze wekelijkse gratis mango-lassy ging er wel weer in. Wij hadden een Hollandse cake gekocht bij een winkeltje in AMU plaza en hebben we aan hem gegeven als bedankje. Hij had het helaas erg druk dus we hebben hem weinig kunnen spreken :(...Na wat gedagjes en wat bedroefde gezichtjes was het tijd om naar huis te gaan...Onzo foto zal echter voor altijd in het restaurant hangen!!! (ik zou op zaterdag nog terugkomen naar het restaurant maargoed....)

Afsluitingsceremonie en BBQ bij Nishimachi 10 augustus:

Het was de laatste dag op de Universiteit en we zouden ons diploma krijgen. Na wat formaliteiten en we ons diploma hadden gehad, had de uni nog een klein get-together georganiseerd met heel lekker eten zodat we ons daar nog aan konden vergenoegen. T was heel erg lekker maar ik moest helaas wat eerder weg omdat ik nog langs de bank moest. En Onno meost ook eerder weg dus die zou ik nog even uitzwaaien enzo. Het was uiteraard heel erg warm die dag en ik had het heel druk dus uiteindelijk kwam ik doodmoe aan op de dorm waar ik Onno nog even hielp met zn kamer. Ik kon m helaas niet uitzwaaien vanaf het station maar heb m geholpen met een taxi en ben toen nog cadeautjes gaan kopen op AMU en naar dansen gegaan omdat ik dat nog had beloofd. Nu moet je even niet vergeten dat de enkel nog steeds niet over was en ik daar dus eigenlijk weer voor jan met de korte achternaam zat dus ben ik ietsje eerder naar huis gegaan want ik had met Ruben en Shira een BBQ georganiseerd als een soort afscheidsfeestje voor ons 3en en tegelijk een verjaardagfeestje voor Ruben. Ik had veel mensen uitgenodigd en de meeste waren net als mij wat later naar de BBQ gekomen die uiteindelijk ook veel later was begonnen. Er kwamen heeeeel veel mensen opaf....zowel Japanners als andere buitenlandse studenten...Shinji was ook gekomen en zelfs Fahdi was langsgehobbeld! Ik vond het hartstikke leuk en nadat de BBQ was afgelopen zijn Fahdi, ik, Shinji en een berg Koreanen naar karaoke gegaan! Ik kende er maar een paar van de universiteit maar toch was het echt heel gezellig en ook zij zeiden dat ze het jammer vonden dat we elkaar eigenlijk niet zo goed hadden leren kennen. Nou ja...het was kort maar krachtig dan heh :)

Mijn eigen afscheidsfeestje bij Body 2 Soul 11 augustus:

Omdat Tiffany ook nog steeds in Nagasaki was ondanks wat persoonlijke problemen had ik haar uiteraard uitgenodigd voor mijn allerlaatste Latinparty en afscheidsfeestje. Ik had een mail gestuurd naar bijna alle buitenlandse studenten die ik kende en hoopte stiekem dat er veel mensen zouden komen. Niemand had gereageerd dus ik moets maar hopen op het beste. Tiffany was eerder die avond naar mij toegekomen en we zouden ons samen optutten voor het feestje. Er was niemand meer in huis want Mariko was al richting Tokio en ook Jennifer had haar eigen afscheidsfeestjes dus we hadden het rijk alleen. Overigens moet ik erbij zeggen dat we de afgelopen 2 dagen echt ontzettend bezig waren geweest met schoonmaken....het huis was echt een puinzooi hahaha maarja het is uiteindelijk allemaal goedgekomen. Toen we weg wilden gaan kwamen we nog een boel Afrikanen tegen die ik kende en had uitgenodigd maar die blijkbaar druk waren. Moses, Timothy en Gideon waren er 3 van en zij zouden proberen om toch te komen :D Onderweg kwamen we nog wat mensen tegen en uiteindelijk waren we iets later dan gepland bij Nanak want we zouden daar nog even langs gaan omdat ik dat had beloofd en Tiffany het ook wel leuk leek. Eenmaal daar waren ze natuurlijk blij om mij te zien maar vonden het ook leuk dat ik iemand anders had meegenomen. We kregen gratis raspberry-lassies en mochten uiteindelijk omdat Tiff nog nooit verkleed was geweest als Indiase, ons verkleden als Indiase vrouwen. Ik vond het leuk want ik ben altijd in voor verkleedpartijtjes en uiteraard heb ik foto’s genomen! Na het uiteindelijke afscheid, zijn we doorgelopen naar Body 2 Soul om daar te gaan feesten. Er kwamen heel veel mensen...Aoki was er ook, maar ook Metuna en Sumit, Moses en Timothy, Sahim, Aya, Kim (koreaan), Hilal, Mehmet, Tunc en Amida en nog een aantal anderen. Ik kon niet goed dansen vanwege mijn voet maar heb het nog een beetje geprobeerd alvorens ik ben gaan zitten en ouwehoeren. Het was echt heel gezellig en hoewel ik niet echt had gedronken was het leuk hoe gezellig de rest was ondanks de alcohol. Naderhand zijn we naar Dindi’s gegaan waar we nog wat hebben gefeest...hier kwam ik Johnny nog tegen en omdat ik mijn stip nog op mn hoofd had die ik had gehad van Nanak eigenaar, kreeg ik daar een opmerking over want hij kende Nanak ook en vond het een goed restaurant (+ hij is zelf half Indiaas)...Uiteindelijk kwamen we hartstikke laat/vroeg thuis en zou ik in de volgende 6 uur nog moeten pakken en mensen gedag zeggen van de schietvereniging etc etc.

Afscheidsfeestje Richard en Schieten 12 augustus:

Na mijn korte slaapje van 4 uurtjes stond ikbij de schietvereniging want ik wilde niet weggaan uit Nagasaki zonder mijn cadeautjes te hadden gegeven en ze heel erg te hebben bedankt voor alles en emails te hebben uitgewisseld. Het was niet druk maar de mensen die ik gedag wilde zeggen waren er wel :) Dus ik heb nog een beetje gekletst....wat foto’s gemaakt en cadeautjes uitgewisseld want ook zij hadden cadeautjes voor mij! Vervolgens kwam Nassir langs want die kon niet bij mijn afscheidsfeestje komen en wilde nog even persoonlijk gedag zeggen. Ik was wel druk met pakken maar vond het een leuke afleiding omdat het zo ontzettend stil in huis was omdat iedereen al weg was richting vliegvelden of wat dan ook. Na een leuk gesprekje en de gebruikelijke emails uitwisseling was het tijd om verder te stressen met pakken! Ik was door Richard nog uitgenodigd om naar zijn afscheidsfeestje te komen en dus wilde ik dat ook nog wel even doen. ’S Avonds in me eentje “gelopen” naar het feestje vlakbij de uni in Shirotoppu waar Richard, Sahim, Aya, Mehmet, Sayaka, Yuki, Metuna etc ook waren. Ik vond het hartstikke leuk want ik zou de volgende dag vroeg vertrekken richting Osaka dus dit was echt de allerlaatste keer! Ik was vrij laat aangekomen en moest eigenlijk vroeg alweer weg wilde ik nog een beetje slapen maar uiteraard liep alles uit en toen ik weg wilde hing Aya helemaal overstuur aan mij geklampt omdat ze niet wilde dat ik wegging want ik was haar “grote zus” (letterlijk en figuurlijk)..Sahim vond het ook wel jammer want die pinkte ook een traantje stiekem weg en Mehmet die bleef maar benadrukken dat een Turkse jongen niet huilt en dat ie daarom ook niet huilde. Ikzelf zat denk ik nog in de stress vanwege het pakken en de toekomende reis dus ik onderging het afscheid maar had het er op dat moment niet echt moeilijk mee.

De reis 13-14 augustus:

De volgende dag stond ik vroeg op het station want ik zou de trein hebben van half 9 en dat zou een reis met 3 overstaps van een uurtje of 6 worden! Sayaka was langsgekomen zoals ze had beloofd en zwaaide me uit samen met Yuki. Het was wel leuk en spannend voor mij want ik moest het allemaal in mn eentje doen. In de trein nog 2 Nederlanders gezien...niet mee gepraat maargoed...en Amida en Nassir belden me nog op om me een fijne reis te wensen. In de trein naar Fukuoka was het wel druk maar het was gelukkig allemaal goed te doen en het was nog neit zo warm. Toen ik moest overstappen op de Bullet-train was het al 30 graden en niet meer te houden. De reis in de bullettrain verliep soepel alleen emotioneel was ik aan het einde en hield ik het niet meer in op het laatst. Gelukkig duurde dit niet zo lang en zat ik erna weer opgelucht maar wel heel misselijk (ik kan niet goed tegen Japanse treinen) bij. De overstap naar de Luchthavenexpres was vreselijk..het was zo warm (37 graden)..ik was moe en misselijk en mn voet deed heel erg zeer vanwege het reizen. Toen ik uiteindelijk om 3 uur bij het hotel op het vliegveld was aangekomen kon ik niet wachten om ff te douchen en te slapen/eten/internetten.
Het het vliegveld verkend zodat ik precies wist waar ik wezen moest en toen ben ik nog wat gaan eten en naderhand een beetje op tijd gaan slapen want het zou een lange vliegreis wordne de volgende dag. Ik was de volgende dag om 8 uur bij de incheckbalie maar het was een beetje gedoe geweest met het ticket van mij en Jennifer dus Jennifer was er al om te zorgen dat we iig handmatig konden inchecken zonder alteveel gedoe. De koffers wogen niet al teveel en dus was bijbetalen niet nodig..nadat we waren ingecheckt was het tijd voor wat ontspanning want we hadden nog wel een uurtje of 2! Na een starbucks en de nodige dingen zaten we op tijd bij de Gate om nog even te internetten en toen was het hop het vliegtuig in met ene vertraging van een half uur. De reis zelf was heel aangenaam voor mij (veel beter dan de VRESELIJKE heenweg) en ik was ook niet echt moe toen ik aankwam. Er was een leuke Japanse Steward die Nederlands aan het leren was en het wel leuk vond dat wij met m aan het babbelen waren. Hij was ook een beetje onhandig wat het echt heel schattig maakte want zijn glimlach was heel ontwapenend. Ik werd er gewoon heel vrolijk van..in tegenstelling tot de KLM stewardessen die ik maar eng vond na zo’n jaar Japan met alleen maar vriendelijke zachtaardige mensen. We kwamen een half uur eerder aan en de koffers kwamen ook op tijd op de band dus toen was het hop naar de wachtende familie? Dus niet...meneer beveiliging vond het nodig om mij en jennifer te controleren. Gelukkig had ie er na Jenn’s koffer en mijn sacherijnige blik geen zin meer in dus konden we snel doorlopen. Mijn onthaal was GEWELDIG SUPER GAAF FANTASTISCH OVERWELDIGEND..Iedereen was er en ik wist ff niet waar ik moest kijken. Thuis kreeg ik bergen cadeau’s en echt Hollands eten! Ook kwam er nog meer familie langs alleen was ik wel moe op een gegeven moment dat ik niet meer wist hoe of wat en was ik blij dat ik naderhand kon slapen.

Kortom:
Het zat erop! Mijn jaar Japan is het zeker waard geweest maar het was niet zonder slag of stoot en heb het af en toe moeilijk gehad. Gelukkig was iedereen er om me erdoorheen te slepen en uiteindelijk is dat dus ook heel goed gelukt!

Ik zou zeggen kijk nog naar de foto’s! En bedankt dat jullie het allemaal trouw hebben gelezen.

Sayonara!

Claudia

"Home sweet home.....sigh...:D"

2007-08-16T09:05:00.000+02:00

Hallo mensen!

Ik ben weer thuis :D De vlucht en de reis etc etc is allemaal supergoed verlopen en ik ben nu aan het genieten van mn eerste ECHTE Hollandse voedsel dat ik gewoon een jaar niet heb kunnen eten. Het onthaal op het vliegveld was overigens geweldig :D
Ik zal nog wel een post maken van wat ik de laatste 2 weken heb gedaan maar dat kan nog even op zich wachten...veel te druk op het moment!

Ik heb trouwens ook een nieuwe mobiele telefoon maar daar zal ik nog wel een mailtje over sturen!

Groetjes en tot ziens,

Claudia

"Fukuoka, karaoke en bootfestival vuurwerk 18 juli tm 29 juli...."

2007-07-31T10:27:00.000+02:00

Hier ben ik weer! Ik heb de typhoon overleefd…aardbeving was niet in de buurt, kortom geen zorgen op het moment....alhoewel?

Laat ik maar beginnen met het slechte nieuws.......je zal het nooit raden, maar ik ben 1 dag geleden WEER door mijn enkel gegaan! Ja ik weet het ook niet hoe ik het toch steeds voor elkaar krijg maar dit keer was het een ieniemienie drempeltje dat ik over het hoofd zag. Het was donker...en ik kon dus niet zo goed zien en ineens lag ik een verdieping lager zeg maar. Ik ben dit keer niet naar de dokter gegaan want die is mij VEEL te duur dus ik behelp me nu maar met de spulletjes die ik de vorige keer had gehad en dat gaat me goed af....voor de rest kan ik niks doen want ik moet rust houden en dat advies kan ik NIET in de wind slaan want ik moet over 2 weken gaan reizen met bagage en dan MOET het wel min of meer over zijn. Tis echt de slechste timing ooit want ik moet ook nog heel veel dingen regelen zoals dingen opsturen enz. Goed we zien wel hoe het gaat “lopen”

Op naar de leukere berichten :)

nagels doen

Op 18 juli had ik met Shira (Ruben’s Koreaanse vriendinnetje) afgesproken dat zij mijn nagels zou doen. Shira is een artiest wat betrefd nagels mooi maken en ik had heel erg mijn best gedaan om mijn nagels lang en heel te houden en dat kwam dus mooi uit! We hebben heel erg leuk gekletst en ondertussen gingen er 5 lagen nagellak op mijn nagels plus nog een hele zooi schattige stikkertjes. Het resultaat was echt heel erg leuk vond ik zelf...misschien ietwat Japans maar toch! Nadat mn nagels waren gedaan besloot Shira ook mijn gezicht maar een make-over te geven want ik moest toch wachten tot mijn nagels droog waren. Ik was 2 uur later helemaal gepimpt en wel en toen zijn Shira, ik, Ruben en Onno nog wat bij de Gusto gaan eten waar we Moses, Gerrie, Richard en Mehmet ook nog tegen kwamen (je moet je bedenken dat het toen al wel een uurtje of 9 was hahaha)

Indiaas eten

19 juli naar Nanak...we hadden weer eens Rangaku (Nederlandse Japanse GS-les) en daarvoor moesten we deze keer naar het museum. De les was deze keer niet in het Japans maar door een leraar van de universiteit van Leiden en dus in het Nederlands. Dat was weer een meevaller omdat het meestal onbegrijpelijk en saai is....Na de les had ik met Onno en Gerrie afgesproken om wat lekkers te gaan eten bij Nanak (Indiaas restaurant) en uiteraard werden we weer vrolijk verwelkomt door de eigenaar en kregen we een rasberry-lassie cadeau!

Fukuoka

Fukuoka here we come! Ik had met Onno afgesproken om Lindsey op te gaan zoeken in Fukuoka waar zij nu woont en daar zouden we dan wat leuke dingen gaan doen. We zijn er van de 21e tot en met de 24e gebleven en hebben het echt super naar onze zin gehad! We zijn er met de bus op een zaterdagmiddag/avond heen gegaan en zijn gelijk naar haar huis gegaan om onze spullen te dumpen en hebben nog wat gegeten bij een Chinees restaurant (en nee, dat is niet bami en nasi zoals in Nederland...) Nadat we onszelf hadden klaargemaakt om te gaan stappen zijn we de eerste beste trein in gehopt om naar het centrum van Fukuoka te gaan en daar naar de Happy Cock club te gaan om ons daar uit te leven met een Nomihodai van 12 euro (= onbeperkt drinken) en allerlei muziek van R&B tot en met Popmuziek. Veeeeel buitenlanders gezien en heel toevallig waren er ook een hele groep Amerikanen die ook uit Nagasaki kwamen voor een avondje feesten dus daar ook nog even mee staan praten. De avond eindigde uiteindelijk in een brakke Claudia, Onno en Lindsey + een paar andere mensen die om 6 uur smorgens bij de Gusto zaten om wat eten naar binnen te werken en vervolgens probeerden thuis te komen met de trein...was ook heel grappig want heel veel mensen zaten rond deze tijd in de trein om naar hun werk te gaan (zondagmorgen 7.30 uur) en zagen 3 brakke buitenlanders waarvan er 1 sliep tegenover zich zitten...ach ja. Een paar uur later werd ik wakker maar ik voelde me absoluut niet lekker....dus ik dacht..hmm hangover (kater) maar deze was wel heel erg hardnekkig en resulteerde in een heel zieke Claudia die de hele dag op de wc zat. Arme Onno die hierdoor ook een beetje niet wist wat ie moest doen want hij zag mij alleen maar heen en weer lopen...maargoed gelukkig was het ’s avonds weer over en toen Lindsey thuis kwam zijn zij boodschappen gaan doen en zaten we 45min later lekker te eten. Vervolgens heb ik met Lindsey uitgevonden hoe we de pc moesten aansluiten op de tv en hebben we een avondje tv-series gekeken waaronder Will en Grace en Onno en ik erna nog Super Troopers. Lindsey was ondertussen al onder de wol want helaas moest zij overwerken en kon ze dus niet met ons mee relaxen. De volgende dag zijn Onno en ik nadat we met Lindsey hadden ontbeten op een terrasje! (ja die zijn heeeeeeeel zeldzaam in Japan) met de trein richting centrum gegaan om daar de hele dag rond te struinen op zoek naar kleding etc. Het was uitverkoop en Onno heeft dus een nog wat (zwem)kleding kunnen kopen...ik helaas niks :( ’S avonds hadden we met zn 3en afgesproken om naar de bioscoop te gaan en omdat Harry Potter net 1 week draaide en wij m nog niet gezien hadden was de keus makkelijk...de film vond ik echt heel goed, hoewel ik de boeken niet heb gelezen snap ik nog steeds wat er aan de hand is dus dat is een pluspunt! Omdat er geen treinen meer reden toen de film afgelopen was zijn we langs het spoor naar huis gelopen. Thuis hebben we nog wat gekletst en tv gekeken en toen naar bed want de volgende dag zouden we vroeg opstaan want het weer vroeg er gewoon om om naar het strand te gaan....helaas was het strand niet zo dichtbij dus dat betekende treinen! We zijn naar het strand gegaan genaamd futami ga ura waar de “married rocks” staan....de omgeving was heel erg leuk want er waren wat strandpaviljoentjes en met die rotsen erbij gaf het echt een vakantiegevoel! We zijn gelijk gaan zwemmen alleen ik had mn bril niet op en in de zee lagen alleen maar rotsen wat resulteerde in Claudia die haar vingers en voeten openhaalde aan deze scherpe rotsen en als klap op de vuurpijl ook nog tegen een kwal aanzwom die haar toen stak...Great :S Nadat we nog op het strand hadden gezeten met wat muziek erbij zijn we wat verderop gelopen naar een ander deel van het strand waar er geen rotsen in de zee lagen om daar nog wat te zwemmen in het HEERLIJKE zeewater! Helaas was dit onze laatste dag en dus moesten we ook zorgen dat we op tijd weer thuis waren ’s avonds want Gerrie gaf ook zijn afscheidsfeestje en we hadden de volgende dag oefenen voor onze eindpresentatie van school. Vervolgens bij het Sunset Beachcafe heel lekker gegeten bij een lichte schemering waarna we met de taxi naar het station zijn gegaan om 4 uur terug te reizen.....we waren om half 10 terug in Nagasaki en zijn nog een kijkje gaan nemen bij Gerrie zn feestje dat helaas precies was afgelopen. Heb maar even boodschappen gedaan en ben toen weer naar huis gegaan om moe en voldaan in slaap te vallen!

presentatie en karaoke

27 juli was het dan zover...alle Nederlanders moesten hun eindpresentatie geven. Er waren een hoop Japanse leraren aanwezig en ook nog tutoren en studenten die geintresseerd waren. Ik vond het toch wel eng zo voor al deze mensen + het moest allemaal in het Japans wat maakte dat het alleen maar enger was in mijn ogen! Gelukkig heeft iedereen het heel erg goed gedaan en was het erna eindelijk tijd voor vakantie! Ik had ’s avonds met een 7tal mensen (ik, Onno, Tiffany, Amida, Nassir, Kismet en Sumit) afgesproken om naar Karaoke te gaan. We zijn naar Taito-station gegaan (vlakbij de universiteit) waar we 2 uur hebben gekaraoked onder het genot van een drankje...helaas werd onze lol ontzettend verstoord door een ENORME spin die heel hard onze richting op kwam rennen. Deze spin heeft Amida subtiel doodgetrapt waarna we weer vrolijk verder konden zingen...we hebben echt de grootste lol gehad en zijn vervolgens nog tv gaan kijken bij Amida thuis met zn 5en...Sumit en Nassir gingen naar huis.

bootfestival

De volgende dag was er op de universiteit het culturele festival waar er een hoop optredens waren van buitenlandse studenten voor studenten. Ik zou oorspronkelijk ook met Onno meedoen met een stijldans optreden maar vanwege mijn verzwikte enkel was ik genoodzaakt te stoppen met oefenen waardoor ik niet mee kon doen. Ik was onderweg naar de uni ook nog Jazek tegengekomen (een Mexicaanse jongen die ik altijd tegenkom op Latinparty’s) dus die had ik ook maar meegesleurd om te gaan kijken naar de optredens. Ik, Onno, Tiffany en Jazek hebben echt HEEL veel lol gehad om sommige optredens en zijn erna vrolijk wat in de Royal Host op het station gaan eten want bij de haven van Nagasaki zou er later nog vuurwerk zijn. Er was dus 28e en 29e van juli een groot havenfestival aan de gang met allerlei tentjes waar je kon eten en optredens + bootraces. Ik heb de bootrace niet gezien maar het vuurwerk wel en dat was wel heel erg mooi plus dat het begeleid werd met een lasershow die mij heel erg deed denken aan van de rave-feesten in Nederland. Na het vuurwerk zijn wij + Amida (hij was ook langsgekomen voor het vuurwerk) naar zijn huis gegaan om daar Robin Hood: Men in Tights te gaan kijken onder het genot van een biertje! Nadat deze film was afgelopen was het alweer tijd om te gaan slapen want het was alweer veel te laat.

29 juli zouden ik en Onno naar de bootrace gaan kijken rond half 3 smiddags maar terwijl we naar de tramhalte liepen kwamen we Tiffany en Amida tegen in de auto dus zijn we maar ingestapt. We zijn naar Koyagi gereden (daar woont Tiffany) en daar hebben we nog een beetje gekletst en gewacht tot Tiffany klaar was met omkleden etc. Om weer terug te gaan richting het Centraal Station waar we lekker hebben gegeten en geshopt. Erna zijn we naar de Starbucks gelopen om daar nog wat te drinken. Jazek hadden we opgebeld om te vragen of hij nog even langs wilde komen naar het park en terwijl we op hem wachten hebben we nog een poppenshow optreden gezien en kwamen we ook nog 3 arabieren tegen waarmee we nog hebben staan praten. De vuurwerkshow van deze dag was nog veel mooier dan die van de dag ervoor en ook de lasershow was erg impressive! Erna zijn we met Oshire (Koreaanse meid die we waren tegengekomen) naar Sakamoto kaikan gelopen (dat is ook een Universiteit dormitory maar die ligt ergens anders) waar we nog tv hebben gekeken en wat hadden gekletst en gedronken. Helaas voor mij verliep het einde van de avond ietsje anders dan gepland toen ik het drempeltje over het hoofd zag en dus ineens niet meer zo ter been was.....de taxi chauffeur die Onno had geroepen was heel vriendelijk en bracht ons voor een super goedkoop tarief naar huis. Ik moest iedereen een beetje haastig doei zeggen omdat mijn voet zo zeer deed....Jazek zou echter de volgende dag naar Fukuoka gaan en dan naar Thailand dus die zou ik niet meer zien....helaas had ik m niet goed gedag kunnen zeggen dus heb ik m de volgende dag maar gebeld om me te verontschuldigen voor de lompe situatie...hij begreep t wel en hij zei dat ik en Onno echt naar Mexico moet komen als wij ooit eens de kans hebben...dus wie weet heh :)
Overigens heb ik nu ongeveer 25 landen waar ik adresjes heb om te logeren dus ik kom er wel uit denk ik :)

Gisteren heb ik nog met Onno en Tiffany een beetje gechilld op mijn kamer...ja ik kan toch nergens heen nu en hebben we nog een film gekeken “300”. T was wel gezellig en Tiffany had spaghetti/pasta gemaakt maarhet was een beetje heeeel erg veel dus nu heb ik nog eten voor de komende 3 dagen wat wel heel erg mooi uit komt gezien ik het huis toch niet uitkan om boodschappen te doen of wat dan ook!

Goed ik heb officieel nog 2 weken te gaan en ik denk dat ik me maar rustig houd...ik zal proberen voordat de tijd om is nog wat van me te laten horen!

Byebye,

Claudia

Ps: check de foto’s die bij deze post horen onder de nieuwe link :)

"Verjaardagen ,feestjes en beestjes.... 27 juni t/m 13 juli"

2007-07-14T08:43:00.000+02:00

Aangezien er op het moment een typhoon over Kyushu waait en er wordt geadviseerd niet naar buiten te gaan vond ik het wel een mooi moment om mn weblog maar weer bij te werken aangezien het alweer een tijdje geleden is...

27 juni Sahim’s verjaardag

Sahim was jarig en zn vriendinnetje Aya had voor hem geregeld dat we met een heleboel mensen naar een soort bar/bistro zouden gaan in de buurt van Chitosepia en daar dan tegen betaling van 1200 yen (8 euro) ons 2 uur lang konden vermaken met alcoholische drankjes en kleine hapjes. Hoewel ik nog steeds erge last had van mijn enkel (2 dagen eerder gebeurd) was ik toch maar even een kijkje gaan nemen. Het was eigenlijk een beetje the usual...kletsen eten en drinken maar gelukkig voor mij zaten we op stoelen dus kon ik mooi een extra stoel krijgen voor mijn voet :) Er waren best wel een hoop mensen, en een heleboel had ik lange tijd niet gezien dus dat was ook wel weer heel erg leuk. Sahim is een marokkaan en had voor zijn verjaardag een gasmasker van een stel Japanners gehad...zie foto....net echt heh? Ik had met Ruben en Onno net als bij Aya’s verjaardag 2 taarten cadeau gegeven en deze werden ook weer in sfeer met kaarsjes en liedjes aan hem gegeven. Algeheel was het een leuke avond en hoewel mensen nog naar karaoke gingen besloot ik om mn voet maar rust te geven en ben ik met wat andere mensen naar huis gegaan.

29 juni dansen Satouschool en Jet-party Ohana Cafe

Ik heb nu eenmaal betaald voor dansen en dus weerhoud een enkel mij er niet van om iig even te gaan kijken. Ik was daarvoor naar Amu-plaza gegaan omdat ik een poging wilde wagen om mijn bril te laten maken...verhaal opgehangen dat ik geen geld had voor een nieuwe etc. dus die man die wilde er wel even naar kijken. (overigens een hele dure brillenzaak)...na gesleutel van 20 minuten en moeilijk kijken, ging ie uiteindelijk maar nieuwe oortjes op mn bril zetten. En terwijl ie daarmee bezig was (realiseer je dat ik het allemaal niet goed kon zien met mn -4) vroeg ie ineens..”o vind je deze kleur wel goed??” Nou ja ik vond het allemaal prima want mn bril werd gemaakt! Toen ie eindelijk klaar was en alles had rechtgezet etc. Kwam het kostenplaatje. Dus ik was al bezorgd want hij keek ook heel moeilijk en ging al met een rekenmachine zitten, maar toen ie het uiteindelijke bedrag gaf schoot ik bijna in de lach. Het was namelijk maar 525 yen hahahaha (3,50euro) dus ik blij die winkel uit gelopen op naar dansen. Heb wat fotootjes tijdens de les geschoten van Onno die aan het dansen was en voor de sensei heb ik wat foto’s gemaakt met zijn camera want tenslotte had ik toch niks beters te doen. Na het dansen had ik gehoord dat er een feestje zou zijn in hamano-machi Ohana cafe. Onno en ik wisten niet waar dat was en waren dus gewoon op wat directies via een mailtje naar de juiste plek gegaan om even een kijkje te nemen en een drankje te verorberen. Hier heb ik eindelijk mijn coin teruggekregen (apparaatje uit Tokio dat mario-geluidjes maakt dat ik 2 maanden eerder was kwijtgeraakt) en heb ik nog wat gekletst met de Jet-mensen (dit zijn allemaal Amerikanen die Engelse les geven op middelbare scholen) en toen met de laatste tram naar huis.

30 juni Aoki verjaardag + nasty feestje in Ohana Cafe

Ja je leest het goed een dag later waren we weer in Ohana Cafe te vinden voor de verjaardag van Aoki! Als cadeautje hadden we een heeleeee grote Sake-fles voor hem gekocht en die is ook geloof ik de hele bar doorgegaan en was aan het einde van de avond op :S hahaha. Nou ja ik denk dat ie lekker was (heb zelf niets genomen)...de eigenaar van Nanak had beloofd dat ie zou komen 2 uur eerder toen Onno en ik in zn restaurant hadden gegeten dus die kwam ook inderdaad opdagen met een hele grote zak vol met gesneden Indiase Nan (soort brood) en ook die zak is de hele zaal doorgegaan. Ik heb nog gepraat met veel Japanse mensen (geloof het of niet van de 50 mensen waren er maar 8 buitenlanders te vinden (heel veel bekenden gezien die ik lange tijd niet had gezien!). T feestje zelf bracht ook nog wat bekende mee van de Latinparty dus ik heb nog heel even op de dansvloer gestaan (dansen ging niet heh). De muziek was overigens heel erg leuk omdat het heel afwisselend was, van R&B tot Hiphop tot Soul/Lounge en de plek zelf is ook groter dan Body2Soul. Fahdi (die gast uit Syrie) had te diep in het glaasje gekeken en toen we naar huis gingen toen paste ie niet in de auto dus hebben we hem gedirigeert richting cybac maar helaas hoorden we later dat ie de nacht in Hamanomachi op de grond heeft doorgebracht ergens onderweg naar cybac...hmmm :S

3 juli kattenfamilie op de universiteit

Onno had een tijdje terug een klein katje gefotografeerd in de buurt van de gakushoku (cafeteria) dus daar waren we heen gelopen om te kijken of ie er nog was. En ja de scheet was er nog en dat niet alleen...mama en papa waren er ook en het was gewoon adorable om te zien. Moeder verzorgde het jonge beestje en papa, ja die deed niet zoveel. Aangezien ik geen kattenvoer standaard op zak heb had ik ze maar een zooi crackers gegeven want het zijn zwerfkatten zonder vast huis dus die hebben ook recht op eten! Ik heb denk ik wel 100 foto’s geschoten van de katten omdat ze zo lief waren! Uiteindelijk hebben we ze weer met rust gelaten om naar huis te gaan.

6 juli Latinparty + 3 verjaardagen van Eddy, Carlos en een Japanse meid

De voet ging al een stuk beter dus ik besloot een poging te wagen om naar Body2Soul Latinparty te gaan en daar te dansen (uiteraard voorzichtig). Ik wist niet dat er 3 verjaardagen waren dus ik had samen met Onno maar 1 cadeautje gekocht voor Eddy. Die hebben we uiteindelijk aan alle 3 gegeven mochten ze het zelf uitvechten wie wat kreeg. Het was eerst nog heel rustig maar naderhand kwamen er steeds meer mensen tot het gewoon gezellig druk was. Amanda was er ook (Engelse mevrouw die goed Latin kan dansen) dus daar heb ik nog mee staan praten en dansen en een drankje van gehad. Vervolgens kwam Jazek binnenhobbelen dus daar heb ik ook een groot deel van de avond mee staan dansen omdat hij niet zo goed latin kan maar wel soepele bewegingen heeft dus dat ging wel goed (geen ingewikkelde draaien enzo wat dat kon ik toch niet). Toen was het tijd voor Tequila wedstrijden...en ja daar heb ik ook aan meegedaan. Iedereen kreeg citroen, zout en een behoorlijk groot glas Tequila om in 1x achterover te mikken. Aan het eind van de avond goot het behoorlijk en besloten Amanda, ik, Onno, Ruben (was later gekomen) en een Japanse meid die ik vaker heb gezien maar omdat ik zo slecht ben in namen haar naam dus niet weet, naar huis te gaan met de taxi. Het onweerde enorm en de wegen waren net rivieren dus ik maakte me een beetje zorgen of het allemaal wel goed zou gaan. Gelukkig ging het goed en stonden we 30min later weer thuis in de dorm(waar Ruben en Onno heel even geen stroom hadden)...

7 juli katjes, spinnen en amigo

de dag begon al heel goed omdat ik een grote snelle spin op mn kamer had en ik rust uiteraard niet voor dat ding dood/verwijderd is dus na een klopjacht van 30 minuten heeft Gerrie m kunnen doden en kon ik verder met mn kamer weer reorganiseren zoals ie stond voordat de spin kwam. Ik had met Onno afgesproken om naar de Flower mate te gaan want de eigenaar had een kadootje voor zn vaste klanten. Bij de dorm hangen nu heeeel veel spinnen (vanwege het vochtige regenseizoen weer) en daartussen hingen ook 2 enorme zwart gele spinnen (zie foto) en daar moest ik toch wel even geboeid naar kijken en foto van maken...heb ook een filmpje gemaakt dat ie beweegt maar dat is best eng! Op de universiteit was ik samen met Onno nog naar een ander klein katje gaan kijken dat in de buurt van de cafeteria rondliep...een oranje katje die echt poeslief was! Ik heb m een tijdje knorrend op schoot gehad en naderhand vanwege het rare weer naar een afdakje gebracht waar een klein bakje lag met een t-shirt erop die ruben had achtergelaten en wat eten...dus daar hebben we het beestje achtergelaten want ja we moesten weg :( Hij was echt om op te eten maar helaas loopt er een gemene Japanse leraar rond die vind dat die kat niet onder het afdakje mag zitten en dus nu hoop ik dat het beestje dan wel ergens anders een plekje kan vinden (zeker nu met de typhoon/regenseizoen) mgoed...Naderhand bij de FlowerMate een pak Japanse koffie gehad als cadeau voor de vaste klanten en daar watgegeten en gekletst met de eigenaar over wereldse problemen (uiteraard allemaal in het Japans) en toen naar huis want daar was een Amigo feestje aan de gang en dan mocht je je wens opschrijven op een briefje en die dan ophangen in een boom (tis een Aziatische feestdag 7-7) nog wat gekletst en pannenkoeken gegeten en naderhand met Onno nog wat tv gekeken.

13 juli Afscheidsfeestje Annet en Jessie

Nadat ik ’s middags met Chieko en Onno 1 van mijn Japanse bankrekeningen had gesloten en nog naar de kapper was geweest was het tijd om richting Amu te gaan om Indiaas te eten en naar dansen te gaan. Helaas heb ik op het moment naast een enkel die aan het genezen is ook een verdraaide knie opgelopen dus ik moet extra voorzichtig doen op het moment. Heb een klein beetje gedanst maar mn voeten deden wel heel erg zeer erna dus dat was misschien niet zo’n goed idee maar ik ben nu eenmaal eigenwijs. Ik heb wel knieverband en genezende zalf gehad van de danslerares :) Na het dansen naar huis waar we Amida tegenkwamen die ook onderweg naar huis was...ik had een mail gehad van Moses die vroeg of wij naar Nishimachi kwamen om het afscheidsfeestje van Annet en Jessie bij te wonen (getrouwd stel dat woont in Nishimachi en na 2 jaar teruggaat naar Amerika). Nou ja we gingen toch naar huis en aangezien het daar werd gevierd...waarom niet. Het feestje was al een beetje afgelopen maar genoeg om iig nog wat mee te snacken en eten en kletsen. Mijn hand is gelezen door een Chinese griet en blijkbaar heb ik een van de beste handen die er zijn...Superlange Levenslijn...Carrierelijn die stabiel en lang is...Geldlijn die ook lang en stabiel is....Liefdeslijn die stabiel en lang is..het enige wat ik niet goed heb volgens mijn hand is mn gezondheid maar dat is ergens rond deze leeftijd (nou klopt wel aardig met mn enkel enzo hahaha) dus nou ja. Naderhand met een Indiase jongen buiten zitten kletsen over Nederland en toen was het eigenlijk alweer afgelopen en ben ik maar terggegaan naar mijn kamer.

Ik heb nog het een en ander in het verschiet de komende weken...ik ga volgend weekend voor 3 daagjes samen met Onno naar Fukuoka om daar Lindsey op te zoeken en verder heb ik nog 2 dagen school voordat mn “vakantie” begint. Nog een tentamen maken en een grote presentatie doen waar ik echt helemaal geen zin in heb. En vandaag zou ik een Latinparty hebben maar gezien de typhoon die overraast ben ik er nog niet helemaal uit of ik erheen ga. Morgen ga ik met Ruben en Onno naar de bioscoop om Die Hard 4 te kijken.....

Goed dit was m weer voor nu, jullie zijn weer op de hoogte! Tot laterrrr....

Byebyee,

Claudia
PS: Check de foto’s onder de nieuwe link!

"Het is weer eens zover :(...soms word ik zo moe van mezelf...."

2007-06-27T06:32:00.001+02:00

Ik ben door mijn enkel gegaan en nu loop ik dus een beetje moeilijk :( Ik baal ondertussen als een stekker want nu kan ik niet dansen :(

Het gebeurde allemaal afgelopen maandag...ik had die dag met Onno al wat ziekenhuisjes en apotheken gezien want Onno heeft een oorinfectie en als je samen naar de dokter gaat begrijp je beter wat er gezegd wordt (2 zielen weten meer dan 1) dus dat was allemaal geregeld.
Lopen we naar huis verstapt Claudia zich op een of andere manier (ben er nog steeds niet achter wat ik precies deed maargoed) dus ik ga op de grond zitten want ik voel me niet zo lekker door de pijn (was midden op straat en al die Jappen kijken wat ik natuurlijk in godsnaam aan het doen was)..ik ben (denk ik) flauwgevallen want ik herinner me niet zo goed meer wat er allemaal is gebeurt...alleen dat een vriendelijke Japanner me in de auto tilde om me naar het ziekenhuis/dokterspraktijk te brengen. Ondertussen kon ik eindelijk weer een beetje zien waardoor ik me realiseerde dat ik mijn bril niet meer ophad....die lag nog op de grond en helaas was ie niet meer heel :'( De oortjes aan beide kanten zijn op het scharnier compleet gebroken en het glas heeft een paar krassen. (de volgende dag zag ik ook een grote bult op mijn hoofd dus ik denk dat ik tijdens het flauwvallen met mijn hoofd voorover op de grond ben gevallen waardoor dus ook de bril kapot is gegaan)
Bij de dokter aangekomen bleek dat ik een zwaar gekneusde enkel had (wist ik al want voor mij is dit helaas niet de 1e keer in mijn leven (met deze keer erbij 8) en ze wilden een x-ray gaan maken. Ik heb dat geweigerd want ik heb een Nederlandse reisverzekering dus je moet eerst alles zelf betalen en dan pas kun je het terugvragen in Nederland en een xray is best wel duur. Ik heb wel mijn cooling-pads gehad en een soort steunkous. (dit hele ziekenhuisgrapje heeft me 100 euro gekost!)En daar moet ik het mee doen! Als het erger wordt moet ik terugkomen maar ik denk dat dat wel mee zal vallen :) Over 2 weken ben ik volgens de dokter weer helemaal de oude! Ondertussen gewoon maar fietsen naar school(ja ipv lopen is het beter dat ik fiets zei de dokter) en strompelen! Overigens is er op elke hoek van de straat in Japan wel een dokterspraktijk of miniziekenhuis..het ziekenhuisje waar Onno (zie foto boven) is geweest leek net een kerncentrale uit de jaren 30 met allerlei gare apparatuur en grauwe kleuren...mijn ziekenhuis was wel heel netjes alleen hadden ze een hal waar alle oude mensjes verzamelden die dan onder speciale apparatuur werden gelegd (misschien voor hun botten ofzo?) Het zag er heel raar uit want van 1 oud vrouwtje zag ik alleen haar benen nog uit een apparaat steken :S.
Overigens heb ik mijn bril heel netjes gespalkt met wattenstaafjes hahahah! zie foto :) (jammer is alleen dat wanneer ik terugkom in Nederland de bril net uit de garantie is...dat is echt balen want t was een hele dure bril!)

Byebyee,

Claudia

"Short metric, Krisje, katjes, vuurvliegjes en Latinparty 10 t/m 23 juni......."

2007-06-24T08:38:00.000+02:00

Het regent, het regent de pannetjes worden nat! Ja nu is toch echt het regenseizoen begonnen....fikse buien, een luchtvochtigheidsgehalte van minimaal 70% = zeeeeeeeeer benauwd en nauwelijks zon (dat is ergens nog een mazzeltje want anders was het helemaal niet te houden!)
Ondertussen ga ik weer een poging wagen om mijn weblog weer eens van vers nieuws te voorzien :)

10 juni Krisje was komen logeren en Short metric:

Ik had geloof ik een tijdje geleden verteld dat ik een schietwedstrijd zou hebben ergens in de nabije toekomst. Nou dat was dus zo alleen Claudia de zeef was het weer eens vergeten en kwam er op de bewuste morgen een half uur voor tijd achter dat het dus die dag was. Na een sprintje te hebben getrokken naar beneden want ik kon het niet laten schieten, kwam ik hijgend en zonder te hebben ontbeten op de schietbaan aan (gelukkig is het dichtbij!). Dus ik daar aangekomen kreeg ik eerst een paar verbaasde reacties van “He, Claudia lang niet gezien blabla” en toen werd er gezegd dat ik te laat was om nog mee te doen want ik had het dus eerder tegen ze moeten zeggen. Dus ik een beetje sip gezicht...en met puppy-ogen naar de wedstrijdleiding kijken...mocht ik toch zowaar nog meedoen! YAY. Het was een wedstrijd waar er 50m en 30m werd geschoten en uiteraard waren er maar 3 compoundschutters waar ik er 1 van was en voor de rest iets van 120 recurve schutters ofzo (t waren er echt veel!) We moesten gelijk beginnen met de 50m maar mijn boog was een beetje stuk dus ik moest nog het een en ander verstellen dus ik begon niet zo heel soepel (dat is overigens funest geweest voor mijn score op het laatst) maar geleidelijk aan werd het steeds beter tot ik gewoon mooie 9ens en 10en/Xjes schoot! (Vind ik best wel goed voor 50m met een kapotte boog hahaha) Ik zat overigens in het team bij 2 oude mannen in een rolstoel die ook compoundschoten...ze waren heel vriendelijk en af en toe babbelden ze wat en ze schoten ook heel goed. Onno was ook nog ff komen kijken want die had mij zien staan vanaf een afstandje (hij was onderweg naar de uni) dus die heeft ook nog ff een paar fotootjes geschoten. Overigens was het heel grappig dat elke keer wanneer de ronde klaar was en we pijlen moesten gaan halen alle Japanners keihard gillend en rennend naar de doelpakken liepen...Krisje was zo vriendelijk om daar wat foto’s en filmpjes van te maken! Nadat de 50m over was hadden we een uurtje pauze en kon ik terug naar huis om te gaan brunchen (was hard nodig hehe) Krisje was overigens ook nog bij ons die dag dus die was ook wel benieuwd was boogschieten nou precies was want zij had er toch wel een heel ander beeld van. Dus na de pauze ben ik samen met Krisje teruggegaan om te beginnen aan de 30m. Het was trouwens ook heel grappig dat we duidelijk werden aangestaard door een groepje Japanse schutters en op een gegeven moment ook eentje de moed had om naast ons te gaan zitten maar dan niks te zeggen en snel maar weer naar zijn vriendenclubje terug te rennen. De 30m oefen ik al het hele jaar op de schietvereniging want iedereen doet dat dus daar ben ik best wel goed in en ondanks mijn kapotte boog schoot ik perfect! (mijn pijlen vlogen naar links dus ik moest in plaats van op t midden rechts van het midden mikken)...We deden overigens de 30m aan teamschieten...je moest van te voren een zo hoog mogelijk haalbaar gemiddelde opgeven en als je daar dan overheen kwam kreeg je extra punten en kon je als team een prijs winnen. De 30m ging voor ons hele team fantastisch dus we schoten hoger dan de punten die we hadden opgegeven. Aan het einde bleek dat wij met zn 3en een 9,49 gemiddeld hadden geschoten (10 is het hoogste)! De prijsuitreiking was erna (ondertussen was het hele veld al opgeruimd en was er geen spoor te bekennen van de schietwedstrijd een half uur eerder. Mijn eindscore op de 50m was 267 (van de 300) en mijn eindscore op de 30m was 278 (van de 300)...helaas was 1 man net ff beter en die had dan ook terecht de1e prijs gewonnen maar ik mocht de teamprijs in ontvangst nemen....een zak vol met ijsjes! (en dat kwam mooi uit want het was SUPERR warm!)

Daarna waren we met zn 3en naar Amu-plaza gegaan (ik, Onno en Krisje) om daar ff lekker Indiaas te gaan eten en te shoppen want Krisje was opzoek naar een zonnenbril. Na een tijdje rondgelopen te hebben kwamen we de 1e paar zonnebrillen tegen en 1tje sprong er toch wel uit...een witte...dus ja die dan maar kopen? Nee, toch nog ff verder rondkijken. Na de hele 3e verdieping te hebben afgestruind kwamen we dan toch tot de conclusie dat die witte eigenlijk toch wel het leukste was. Vervolgens was het al etenstijd want van shoppen krijg je honger :P dus zijn we doorgelopen naar de 5e verdieping om heerlijk te gaan smullen bij een van mijn favoriete restaurants! Toen was het eigenlijk al weer tijd om naar huis te gaan maar ondertussen had Krisje met Nana afgesproken om te gaan karaoken later op de avond dus ik gelijk beloofd dat ik ook zou komen want Karaoke is toch wel heel vet vind ik zelf :D
We belanden in 16beat vlakbij de uni waar we voor een een paar uur onze keeltjes op de proef hebben gesteld en Gerrie toch ook nog maar ff om een hoekje kwam kijken. Het was heel gezellig!

11 juni piepkleine katjes lopen rond op de universiteit:

Nagasaki sterft over het algemeen van de katten dus als je die ziet lopen kijk je niet meer verbaasd want ze zijn echt overal maar als je ineens van die hele kleine beestjes ziet lopen van net 2 maanden dat is toch net te veel van het goede zeg maar. Zo was het dat Onno en ik, teruggekomen van de etenspauze, langs t kleine tuintje naast onze lokalen liepen en daar dus tot onze grote verbazing 2 van die wollige miauwende beestjes tegenkwamen. En wat waren ze schattig!!! Ik ben een kattenliefhebber dus ik kon er niet van afblijven en uiteraard ook bergen foto’s geschoten. Nog 1tje op mijn arm gehad en toen toch maar weer naar de les want ja dat gaat wel gewoon door. Toen ik 2 uur later naar huis wilde gaan lagen de 2 katjes (het waren 2 jongetjes) over elkaar heen te slapen in het zonnetje..en ik was niet de enige die dat schattig vond want bijna elke Japanner moest wel ff staan kijken en/of aaien en/of foto maken. Helaas is deze dag de enige dag dat ik ze gezien heb en gezien de regen en het feit dat ze zwerfkatjes zijn hoop ik dat iemand ze meegenomen heeft naar huis want anders vrees ik het ergste. Overigens liep er nog een heel klein katje rond in de buurt van de kantine...die was ook TE schattig...zie foto’s!

14 juni rangaku (Hollandse studie) en Nanak

We hebben dit semester een vak genaamd Rangaku en dat is 1: niet leuk 2: laat in de middag 3: 3 uur achter elkaar...kortom jammer. Nou hadden we deze keer geen les op de universiteit zelf maar in het museum van geschiedenis en Cultuur van Japan in Nagasaki. Was ik nog nooit geweest dus vond dat dan toch wel weer interessant. Heb een foto van het museum gemaakt...ff voor de duidelijkheid (het is dat grote witte/grijze gebouw aan de rechterkant). De les zelf was niet echt interessant (bovendien is alles zoals gewoonlijk in het Japans wat het ook niet makkelijk maakt)...Naderhand ben ik samen met Onno mijn grote vriend Rishi Ram op gaan zoeken (de eigenaar van Indiaas restaurant Nanak) en hebben we nog lekker curry gegeten en Nan en uiteraard een gratis Mango Lassy mogen verorberen. Naderhand hebben Onno en ik nog 2 potten met Curry spices gehad zodat we zelf een poging kunnen wagen om Indiase Curry te maken...de eigenaar vertelde dat de makkelijkste manier is om het met yoghurt te doen! Nou ja dan ga ik dat maar proberen heh :) ben wel heel benieuwd! Overigens heeft Rishi de foto van Onno, ik, en onze 2 tutoren in Indiase kledij heel groot in zn restaurant gehangen zodat iedereen ons kan bewonderen hahahahaha.

16 juni vuurvliegjes kijken en wat drinken in Joyfull

Shinji (een Japanner) had mij, Onno en Ruben opgebeld of we zin hadden om vuurvliegjes te gaan kijken ergens in de buurt van Nomozaki (t zuidelijke gedeelte van Nagasaki). Leek me wel heel leuk want ik had nog nooit echt vuurvliegjes gezien en wist toch niet goed wat ik anders moest gaan doen. Amida was ook nog langsgekomen en Shira voelde zich ook weer wat beter dus uiteindelijk vertrokken we in 2 auto’s met zn 6en richting de vuurvliegjesplek. T was ongeveer 30min rijden maar op een gegeven moment bleven we maar via slingerweggetjes de bergen ingaan en het werd steeds donkerder en stiller (alleen het geluid van krekels) en ik bleef mezelf maar afvragen van hoe het in godsnaam mogelijk was dat iemand deze route had gevonden. Uiteindelijk kwamen we dus op de plek aan...niks bijzonders gewoon een sloot langs de weg omringd met bossen en een hek waar een bord ophing dat er vuurvliegjes waren...eerst zagen we niks maar op den duur zagen we kleine lichtjes oplichten her en der...t waren er helaas niet zoveel maar goed dat was niet anders...heb nog geprobeerd foto’s te maken maar omdat er geen licht was en ik alleen zonder flits kon schieten is dat niet echt gelukt...het filmpje is wel gelukt maar je ziet alleen een lichtje met een zwarte achtergrond..dus ja. Vervolgens zijn we onze weg vervolgd richting the joyful (een restaurant) en daar hebben we allemaal ijs gegeten en wat gedronken en gekletst. Was heel erg gezellig :) Vervolgens terug naar Nishimachi waar we nog ff hebben staan kletsen met Jessie (een Amerikaan die ook bij ons in de dorm woont)

18 juni groenkleurige komkommersmaak pepsi:

Normaal gesproken gebeurt er eigenlijk niks boeiends op de uni maar dit keer kwam de lerares tijdens de les met 3 flesjes Pepsi aanlopen en bekertjes. Wat bleek de pepsi was nieuw en het had komkommersmaak en het was groen en we mochten dat proeven. Nu staat Japan echt wel bekend om zijn vreemde combinaties (denkt aan Groene thee kitkat en Spicy Almond Chocolade) maar dit sloeg in mijn ogen toch wel alles. Uiteindelijk bleek de smaak wel mee te vallen en je kon inderdaad nog wel proeven dat het cola was maar het had een chemische nasmaak. Het was wel heel fris! Zie foto

20 juni verjaardag van Aya, Karaoke en politie!

Aya (het vriendinnetje van Sahim) was jarig en besloot haar verjaardag in Sumiyoshi te vieren in combinatie met een nomihodai ! Er waren heel wat mensen uitgenodigd en het was heel gezellig. Onno, ik en Ruben hadden voor de taart gezorgd en ook dit werd heel subtiel door de eigenaren van de Izakaya verzorgd....lampjes gingen uit, de kaarsjes op de gesneden taart gingen aan en iedereen zong lang zal ze leven! Vervolgens was het kadootjes tijd en kon iedereen doorgaan met ouwehoeren. Mehmet was ook nog langs gekomen met zn nieuwe vriendin Eri (Japans meisje dat uit Fukuoka komt) en daar heb ik een beetje mee zitten kletsen. Ze was wel heel aardig maar bleef me de kleren van het lijf vragen over Mehmet wat resulteerde in een ongemakkelijke situatie. Gelukkig was dat ook allemaal opgelost en konden we verder gaan met foto’s schieten. Na de Izakaya gingen de meeste mensen naar huis..het resterende groepje..waaronder ik, Onno, Ruben, Aya, Sahim, Erica en Kento gingen een poging wagen bij 16beat om te zingen. Karaoke was heel leuk...veel vreemde liedjes gezongen waaronder ook een Japans liedje genaamd: Nagasaki wa kyo ame datta! (In Nagasaki regende het vandaag)...en toen eigenlijk al weer naar huis. Maar het was nog niet over want terwijl ik met Ruben en Onno naar huis liep...werden we aangehouden door de politie. Wat bleek ze waren op zoek naar gestolen fietsen en dachten dat Rubens fiets weleens gestolen kon zijn. Dus wij alles uitleggen en proberen ons geduld te bewaren want het was wel heeeeel duidelijk dat wij geen dieven waren. Goed, fiets was niet gestolen (ze hadden een lijstje met 30 gestolen fietsen op 100000 ofzo.........doe dat keer 4000 en je hebt het aantal gestolen fietsen in Leiden hahaha overigens hebben we ze dat ook gezegd dat dat niks was en daar stonden ze wel raar van te kijken)..toen moesten we ons Id-bewijs laten zien want ja dat wilden ze ook nog ff checken en ook mijn universiteits-kaart...zeikers. Zegt die man vervolgens “O wat ben je knap” Ja hoor ga toch weg...eerst denken dat we hebben gestolen en dan gaan slijmen heh DOEI!...toen werden we ook nog ondervraagd of er in de dorm drugs werd gebruikt dus Ruben en ik keihard tegen ze van “Luisters eens, wij zijn studenten en we zijn slim genoeg om te realiseren dat drugs slecht is, en nee er wordt geen drugs gebruikt in de dorm” Toen dropen ze af en konden wij naar huis...ik had nog een foto willen maken maar gezien de situatie leek dat me niet echt verstandig...

23 juni Izakaya, Karaoke en Latinparty

Ik had samen met Shinji, Fahdi, Ruben, Onno, Hide en Sayoko afgesproken om wat te gaan drinken in een zeer goedkope Izakaya om ons alvast voor te bereiden op de Latinparty. We waren bij de Izakaya aangekomen bleek dat deze helemaal vol was...dus wij doorgelopen naar de DomaDoma in Shianbashi om daar maar wat te gaan drinken. Het was heel erg gezellig en kon ondertussen ook nog even mijn interview afmaken want ik moest Japanners interviewen en er zaten er toch maar mooi 3 voor mn neus! Ruben moest helaas weg want hij ging Shira ophalen en Onno die zou ons wat later vergezellen want hij was nog druk met zijn kimono optreden. Fahdi had ook nog een vriend meegenomen genaamd Steve en toen we klaar waren in de Izakaya en Onno hadden opgepikt bij de Starbucks vervolgden we onze weg naar Shidax om daar nog 1,5 uur te gaan Karaoken. Dat was ook heel gaaf want Japanse en Engelse meezingers werden afgewisseld en met wat alcohol erbij en Japanners die snel dronken zijn was het eigenlijk best wel komisch. Toen ook de karaoke voorbij was zijn we maar doorgelopen richting de latinparty want het was al tegen 11en en dan zijn er vaak genoeg mensen. Aoki en Amanda hadden mij intussen gestalkt om zeker te zijn dat ik wel zou komen dus alles goed en wel...Steve ging naar huis maar de rest ging wel mee...ondertussen ook nog Amida opgepikt want hij wilde ook wel ff feesten! De latinparty was heel gezellig want in tegenstelling tot een maand eerder waren er best veel mensen en dit keer ook maar 6 buitenlanders waarvan 4 van onze kant en iedereen was druk aan het salsa dansen. Ik kwam Jazek nog tegen en heb met hem nog ff staan dansen...Mai (mijn voormalige tutor was er ook!) en ook Zach was ik tegengekomen...ik ben denk ik een uur bezig geweest om tegen iedereen hallo en lang niet gezien te zeggen hahaha maar het was wel heel leuk. Aan het einde van de avond hebben we nog even in de McDonalds gezeten om gewoon wat casual te kletsen want het is toch wel luidruchtig in zo’n kleine bar en toen was het tijd om naar huis te gaan. Ik krijg nog wat andere foto’s van deze avond maar voorlopig zal ik alleen mijn eigen foto’s kunnen laten zien :)

Goed dit was m weer voor nu...het aftellen is begonnen want over een kleine 2 maanden dan mag ik weer voet op Nederlandse bodem zetten. Ik kan niet wachten om iedereen weer te zien en het eten te eten wat ik hier 1 jaar niet heb kunnen eten (denkt aan volkoren brood, melk, kaas, andijvie, lasagna, borrelhapjes/broodje kroket etc etc)...

Ik zou zeggen...tot de volgende keer maar weer!!

Byebyeee,

Claudia

Ps: Check de foto’s onder de nieuwe link :D (ps sorry als ze door elkaar staan maar er zitten ook foto’s bij die ik gekregen heb van andere mensen dus dan is de numering anders)

"Film kijken, dansen, vuurwerk, voetbal en kerk....19 mei tm 3 juni"

2007-06-05T08:41:00.000+02:00

Terug van weggeweest! Hier ben ik dan eindelijk weer met een nieuw verhaal over mijn ervaringen in Japan. Ik ben nog steeds erg lui en het weer maakt het er ook niet makkelijker op. Het is namelijk steeds zonnig weer dus dat betekend dat ik meer uit huis ben dan normaal...maargoed ik beloof steeds om mijn weblog up te daten dus hier komt ie dan.

Film kijken met Onno, Nick en John op 19 mei!

Omdat het een beetje regenachtig was en niemand echt iets wilde doen was ik met het briljante plan gekomen om een film te gaan kijken bij Nick en John. Zij wonen vlakbij Nishimachi dus als het niet leuk is kun je ook zo weer naar huis. We hadden wat drinken en eten gekocht en besloten om een Japanse film te kijken genaamd Takeshi’s. De film sloeg helemaal nergens op (al zeg ik het zelf) maargoed onze bovenburen waren flink aan het feesten en wij werden toch wel benieuwd wie dat nu waren. Dus nadat de film was afgelopen en Onno naar huis was gegaan besloten wij om de bovenbuurman eens even lastig te vallen. Ik wist alleen dat het een Cambodjaan was die er woonde dus ja wist niet goed wat ik moest verwachten....Dus wij naar boven gelopen, gaat de deur open en ineens zie ik daar Kishmed (of hoe je zn naam op schrijft), Duitse meisje Jasmin, nog 2 meisjes die ik ken maar de naam van vergeten ben en Metuna (de Cambodjaan) Kortom ik kende iedereen die in dat huis was. Dus na wat verraste gezichten en “tijd niet gezien blabla” besloten we om er maar bij te gaan zitten. Ze waren “Joey” aan het kijken (spin-off van de televisie-serie Friends) en blijkbaar was het heel grappig wat dus de reden was dat ze zo luidruchtig waren. Nadat we seizoen 1 hadden afgekeken en een poging hadden gedaan om Jackass 2 the movie te gaan kijken besloot ik om naar huis te gaan want het werd mij toch wel ietsje te laat :)

Afdansen van Sayaka in Chitosepia-hal en het mooiste vuurwerk dat ik ooit heb gezien!

Ik had Sayaka beloofd om te gaan kijken bij haar afdansen in Chitosepia op 21 mei dus ik was samen met Onno gaan kijken. Het was heel leuk om te zien hoe verschillend en hoe overeenkomstig het afdansen is met het afdansen wat ik gewend ben van de OVK in Nederland. Er waren voornamelijk alleen maar dames want zoals ik al verteld heb zijn de heren hier niet zo geinteresseerd/verlegen in dansen en dus dansten zij dan ook met elkaar. Daarnaast dansten de gevorderden en de beginners door elkaar en waren sommigen helemaal in outfit gekleed terwijl de anderen er gewoon zomers bijliepen...het was die dag 25graden en de rest was naar strand. Ik kreeg op een gegeven moment toch wel de kriebels wat resulteerde in een poging om ook nog een beetje te dansen tijdens de pauze. Na wat rare blikken te hebben gekregen van: “wat doet een buitenlander hier..” en vervolgens “o kijk nou ze kan ook dansen” waarop “wil je met mij dansen” volgde heb ik een chachacha en een wals kunnen dansen met de dansleraar en met een Japanse mevrouw die ik verder niet kende. Het was heel leuk om te doen. Vervolgens kwamen de professionals die gemiddeld 60-70 jaar oud waren met hele mooie kleurrijke jurken op de vloer en begonnen heel soepel een tango te doen en dat soort dingen...ik was zwaar onder de indruk! Uiteindelijk hadden Onno en ik een afspraak in het park met Shira, Ruben, Kentarou, nog wat andere Japanners en Koreanen en moesten wij helaas voor het einde weg. Nadat we een beetje hadden rondgehangen in yumesaito en nog wat hadden gegeten in Kanko-dori bij Nanak (het Indiase restaurant waarvan de eigenaar een vriend van me is en me altijd gratis mango-lassy’s geeft) was het tijd om naar het vuurwerk te gaan kijken in Deshima-park. Overdag waren er heel veel bandjes geweest dus het park was vol met mensen die waren blijven hangen voor het vuurwerk en ook tv-ploegen en podium. Toen het vuurwerk begon was ik nog niet zo onder de indruk maar naarmate het vorderde werden de klappen steeds groter en groter totdat je op een gegeven moment alleen maar belachelijk grote (Lord of the Rings 1, weet je nog die draak?) vuurpijlen had...en alles ging door elkaar etc etc. Ik heb er geprobeerd filmpjes van te maken maar helaas besloot mijn camera om ermee te stoppen dus ik kan het eigenlijk alleen maar beschrijven...het duurde ongeveer een half uur! waarna we nog even bleven hangen in het park om vervolgens naar huis te gaan want het was heel koud geworden en ik had geen jas bij me.

25 mei Dansen bij de Satou-Dansschool samen met Onno

Zoals ik een tijdje geleden had verteld, was ik een keer met Sayaka naar haar dansschool gegaan en daar heb ik een lesje dansen gehad. Dit keer was ik met Onno ernaartoe gegaan om hem ook aan te sporen om op dansen te gaan. Nou waren de mensen al heel verrast dat ik was teruggekomen en op dansen wilde maar ze waren nog verraster dat ik een Nederlandse jongen had meegenomen die op dansen wilde. Dus na hem te hebben voorgesteld en uitgelegd te hebben hoe je zijn naam uitspreekt want blijkbaar is ONNO een hele moeilijke naam voor ze om uit te spreken,....ik snap er niks van. Maargoed het dansen zelf was heel leuk. Onno zelf had nog nooit gedanst maar hij kreeg prive-les van de lerares terwijl ik samen met de rest van de mensen gewoon inhaakte bij waar zij gebleven waren. Geen probleem omdat ik al ervaring heb...werd er gezegd. Na de les kregen we taart want wat meisjes stoppen met dansen omdat ze moeten studeren voor het entrance-examn van de universiteit waarna we toen maar op huis aangingen. Tenminste eerst werden we nog voorgesteld aan Sayaka’s moeder en haar baas want die zouden ons naar huis brengen met de auto. Tijdens de rit werden we flink geprezen met ons Japans en moesten we hun leeftijden gaan raden...wat best wel lastig is aangezien je het niet zo goed kunt zien bij Aziatische mensen. Na thuiskomst nog ff een bakje thee gedaan waarna het alweer bedtijd was.

26 mei Latinparty, Izakaya en International Party

Deze avond had ik 2 feestjes…de latinparty waar ik normaal altijd heen ga en de International Party die 1x in de zoveel tijd wordt gehouden. Omdat het nog vroeg was voor allebei de feestjes besloten Ruben, Onno, ik, Kingo, Shira en Kyouhei om eerst nog ff wat te gaan voordrinken in een Izakaya in de buurt. Hier heb ik samen met Shira en Kyouhei een Umeboshi set genomen (dat is een set waarbij je verschillende soorten pruimenlikeur mag proberen) vervolgens zijn we naar een andere Izakaya gegaan tegenover het Internationale feest waar we nog wat hadden gedronken. Oshire kwam er toen ook nog bij en nadat ik nog ff in me eentje was gaan kijken bij de Latinparty was ik al snel weer terug omdat het een beetje uitgestorven was . Nadat ik nog ff met Aoki had gepraat zijn we naar binnen gegaan om te gaan feesten. Ik was wat eerder op de avond nog ff met Onno naar Nanak gegaan om daar vervolgens een gratis mango-lassy te krijgen en vervolgens verzekerd te worden dat zij nadat het Nanak gesloten was ook nog naar het feest zouden komen. Later op de avond kwam ik ze inderdaad tegen en ik moet zeggen dat het heel leuk was. Die Indiase lui die dansen echt heel erg lollig en zeker de baas van Nanak en Oshire waren heel leuk om naar te kijken. De meeste mensen waren al vrij “vroeg” weggegaan maar ik en Onno waren uiteindelijk met Mehmet en Nassir in de taxi naar huis gegaan. Ik had nog kennisgemaakt met een hele aardig jongen genaamd Kevin maar helaas woont hij in Kagoshima dus is dit waarschijnlijk de laatste keer dat ik m zag. Verder was het over het algemeen heel gezellig..nog wat mensen van Nova gezien en mee gedanst en wat gekletst en dat was het eigenlijk.

Dozen opsturen naar huis...31 mei:

Omdat we nog maar 2,5 maand te gaan hebben voor ik weer naar Nederland terugga had ik besloten om het overgrote deel van mijn kleding en wat boeken maar richting het thuisfront te sturen want als je dat op een goedkope manier wilt doen dan doe je het via zeepost maar dan duurt het 2 maanden voordat het in Nederland is. Dus als je ff rekent komt het erop neer dat de dozen dan vlak voor mijn terugkomst in Nederland al zijn aangekomen. Ik had besloten om samen met Onno een taxi te pakken want uiteindelijk moest ik 2 dozen van 10kg per stuk opsturen en had Onno ook een doos van een kilo of 10. Dus wij met de taxi naar het kleine postkantoor toe om daar onze dozen op te sturen want de dag eerder hadden we gevraagd of dat kon vanaf daar en dat was helemaal geen probleem. Komen we daar aan zegt een van die medewerkers: “Ja sorry, het kan alleen maar vanaf het grote postkantoor...blabla Sorry blabla Sorry” Dus ik zwaar pissig omdat ik net die 2 dozen naar binnen had gesjouwd om vervolgens de taxi weg te zien rijden dan pas het nieuws te krijgen dat het niet kan vanaf deze plek. Ik dus buiten een andere taxi vinden die ons naar het grote postkantoor wilde brengen. Wij uiteindelijk bij het grote postkantoor..ik die dozen neerzetten en alle info geven zegt die vrouw...”ik kan niet lezen wat er op je formuliertje staat”...dus ik uitleggen: “op het formulier staat dat je het moet invullen in de taal van het land waar je heenstuurt” Dus zij kijkt me vragend aan en vraagt vervolgens waar het heen moet. Stond heel groot op de doos maargoed....ik dus: “Naar Nederland/Holland/Oranda”...Snapte ze niet...komt er een andere vrouw bij die dus uitlegt dat dat in Europa is enzo...goed dat was dan okee. Komt er vervolgens een man die de dozen gaat opmeten want ze mogen max 3x0.75x0.75 zijn. Op het oog kon je al zien dat ie laaaaang niet zo groot was en het stond op de doos maar die man moest en zou het opmeten. Na dat gezeur gingen ze met zn 5en een briefje op mijn doos plakken met tape....hoe efficient, zucht. En toen was het allemaal klaar en kon ik betalen. Maar omdat ik geld moest pinnen met mijn Nederlandse bankpas bij de automaat en niet wist of dat kon, had ik het gevraagd wat resulteerde in mijn bankpas die werd doorgegeven van medewerker naar medewerker die er heel aandachtig naar keek en het vervolgens weer doorgaf...uiteindelijk na 10 min mocht ik het het dan proberen onder toezicht van zo’n medewerker. Gelukkig ging dat ook allemaal goed maar pfff wat een gedoe zeg!

1 juni opnieuw dansen bij de Satou-dansschool maar dit keer ook met Ruben en Shira erbij!

Zoals de titel al zegt had ik dit keer nog meer buitenlanders meegenomen. Ruben en Shira wilden namelijk ook gaan dansen dus had ik ze uitgenodigd om samen met mij en Onno naar de dansschool te gaan voor een proefles. Ik zou die dag samen met Onno officieel lid worden van de dansschool. Eenmaal aangekomen daar was het heel grappig om te zien dat de buitenlanders dit keer in de meerderheid waren...want de Japanse meisjes waren er niet, Sayaka was in Tokyo en iemand anders was laat. Dus kregen wij priveles Engelse wals (Ja hij is anders als die ik al kende). Zoals de foto al aangeeft...alleen de Japanse lerares/leraar en 4 buitenlanders (Shira lijkt Japans maar is Koreaans)lol. Na de les kregen we thee en hebben we nog wat gekletst. Waarschijnlijk gaan Ruben en Shira ook op dansen dus krijgen we een les vol met buitenlanders...de lerares is maar wat blij dat wij Japans spreken anders had het helemaal niks geworden. ’S Avonds hebben ik en Onno bij Amida (Nigeriaanse jongen) de serie “24” gekeken en dat was wel heel spannend.

2 juni voetbal kijken in Kurume (3 uur rijden vanaf Nagasaki)

Het was zaterdag vroeg opstaan want we zouden met 25 man naar Kurume gaan voor een voetbalcompetitie en dat is best een eindje rijden. Nou hoort het 3 uur rijden te zijn maar omdat we steeds verdwaalden en niemand zin had om de navigatie te gebruiken...ook al zat deze in de auto kwam het erop neer dat we uiteindelijk heel Kyushuu hebben gezien en na 4 uur rijden uiteindelijk gearriveerd waren. Eerst hebben we nog wel heel Kurume doorgekrost want we konden de precieze plek van het voetbal niet vinden. Het zou de hele dag regenen maar gelukkig voor ons was het gewoon droog alleen wel heel benauwd. Het voetballen zelf ging voor ons team niet zo goed (we zijn laatste geworden) maar iedereen had het wel heel erg naar zijn zin. We waren uiteindelijk ergens aan de rand van Kurume beland waar je alleen maar weilanden hebt en er was nergens een winkel te bekennen dus ik was maar wat blij dat er nog een openbare wc stond en dat mensen water hadden meegenomen. Nou waren de overige teams ook alleen maar buitenlanders wat communicatie wel makkelijk maakte. Ook de mensen van het Gaidai-team waren er en dat zijn goede bekende dus ik kon nog een beetje kletsen met ze. Voordat we echt naar huis gingen zijn we met zn allen nog naar een soort Bataviastad gegaan (het was 2 druppels water!) waar je dus heel goedkoop merkkleding kunt kopen. De terugweg naar huis was al net zo dramatisch kwa route vinden en resulteerde in dezelfde verdwaalacties en de 5 auto’s die uiteindelijk verspreid van elkaar naar Nagasaki teruggingen. We hebben geloof ik het hele stuk 120 gereden op wegen waar je maximaal 50 mag en ik hield dan ook mn hart vast voor eventuele ongelukken enzo. Gelukkig is het godzijdank allemaal goedgegaan en was ik uiteindelijk om 12 uur ’s nachts thuis. De volgende dag zou ik samen met Onno naar de kerk gaan want we waren uitgenodigd door 2 Amerikanen die we op straat waren tegengekomen.

3 juni op kerkbezoek en langs de tempel

We waren uitgenodigd om naar de kerk te gaan in de buurt van Chitosepia. Dus wij ons routekaartje volgen naar de plek bleek dat het toch best wel een eindje lopen was. En het was 11 uur smorgens en we hadden nog niet zo goed gegeten dus we kwamen na 45 minuten lopen best wel hongerig aan. Gelukkig werden we groots ontvangen door 2 Amerikaanse jongens (van 20 jaar oud) die ons welkom heette in hun kerk. Bij binnenkomst had ik echter een eigenaardig schilderij gezien van Jezus die bij de Azteken was ofzo....Heel vreemd dacht ik...dus ik begon al een beetje te twijfelen aan of dit wel zo’n goed idee was (heb een foto van het schilderij gemaakt toen er geen mensen waren). Ik had uiteraard mijn eigen bijbel meegenomen (Nederlands) en ook hier werd met grote bewondering naar gekeken en ik kreeg een paar keer de opmerking dat ze toch ook wel Nederlands wilden leren. De kerk zelf was een redelijk groot gebouw (niet zoals de protestantse/katholieke kerken in NL) en had 3 verdiepinkjes met wc en kamertjes. De preekruimte zelf was gewoon een podiumpje met een orgel en een psalmenaanwijsbord en in plaats van kerkbanken gewoon stoelen naast elkaar. Iederaan had een “Elder” naast zich zitten die je uitlegde waar de dienst over zou gaan. Er waren alleen maar Japanners en de dienst was dus ook in het Japans wat het toch ook wel weer nuttig maakte voor ons luisteroefeningen. Onno en ik zaten naast de 2 Amerikaanse jongens. De dienst zelf ging hetzelfde als de kerkdiensten in Nederland alleen 1 ding viel me wel op...er was iemand gedoopt de week ervoor en deze week zou hij zegeningen van de “Elders” ontvangen en dat ging gepaard met in een kring staan en alle handen op zijn hoofd en vervolgens een gebed (t zag er een beetje Cult-achtig uit). De mensen zelf hadden gewoon een pak aan dus er was verder niks engs aan maargoed. Halverwege de dienst merkte ik ook op dat de mannen allemaal een extra boek in hun handen hadden naast de bijbel.....dus ik vroeg ze wat dat voor een boek was want daar werd ook voornamelijk uit gelezen. Nou wat bleek....het was “The book of Mormon - Another Testament of Jesus Christ”. We waren dus in een mormonenkerk beland.
Omdat ik heel nieuwsgierig was wat het verschil was tussen mormonen en “gewone” Christenen bleven ik en Onno nog ff hangen om een gesprek aan te gaan met die lui. We kregen uitleg over de boek of Mormons en naderhand werd ons gevraagd om een kopie mee te nemen van het boek en daaruit te lezen. Ik zei tegen ze dat ik verder niet zo geinteresseerd was in een Mormoon te worden maar dat ik ze dankte voor hun uitleg en dat ik uitgenodigd was om naar de kerk te komen (Het boek heb ik overigens wel gehad en er zitten zelfs plaatjes in!).
Voor mensen die niet weten wat een mormoon is....naast de bijbel gebruiken ze dus een soort 2e bijbel die geschiedenis beschrijft van een “profeet” in Amerika genaamd Joseph Smith. Hij zou op aanwijzing van God in 1852 gouden tabletten hebben opgegraven en vertaald die de geschiedenis beschrijven van een profeet uit Jeruzalem die in de tijd van de bijbel naar Amerika zou zijn gegaan en zo de voorouder van de Indianen is. En dat Jezus ten tijde van zijn opstanding en verschijning aan de Joden ook nog in Amerika aan de Nephi (1 of andere stam in VS) zou zijn verschenen. Ik vond het allemaal niet zo geloofwaardig want ten eerste zijn die gouden tabletten nooit gezien of gevonden (ook niet ten tijde van Joseph Smith) en acht ik het niet geloofwaardig dat een Arabier/Israeliet de voorouder is van de Indianen. Ze hadden wel interesante ideeen over het leven na de dood gebaseerd op bepaalde stukken in de bijbel...zo zal geen mens door God worden vernietigd met het einde der tijden maar zijn er 3 koninkrijken binnen de hemel...het koninkrijk van de Zon (hier woont God met de Engelen en komen de goede Christenen terecht), het koninkrijk van de Maan (hier komen de mensen die niet in God geloven maar wel goed van aard zijn en goede daden hebben verricht in hun leven) en het koninkrijk van de Sterren (hier komen de mensen die niet geloven/geloven maar ook niet goed geweest zijn in hun leven). Het idee is dat niemand heeft gekozen om op de aarde te worden geboren en dat je uiteindelijk allemaal een creatie bent van God en dus een kans verdient op geluk ofzo.
Nadat we klaar waren en de mensen gedag hadden gezegd en beloofd hadden om een keer met ze te gaan eten ergens was het tijd om wat te eten want we hadden nog steeds honger van de wandeltocht. Vlakbij Chitosepia zijn we nog naar een tempel gegaan want die had ik nog niet gezien en hebben daar een beetje gespeeld met de “huiskatten”die daar rondlopen om vervolgens broodjes te halen en deze thuis te verorberen. ’S Avonds nog ff gekletst met Amida want die was langsgekomen.

Goed dit was m weer voor nu. Jullie zijn weer helemaal op de hoogte wat betrefd mijn belevingen. Ik ga het de komende week druk hebben met mijn werkstuk/presentatie voor het vak Enshuu. We moeten namelijk een werkstuk maken en een spreekbeurt houden voor Japanse studenten en leraren over een onderwerp wat gerelateerd is aan Japan. Ik knijp m een beetje omdat ik het toch wel eng vind om dat te toen maarja er zit nu eenmaal niks anders op en het is goede oefening dus ik zal het toch moeten doen. Ik ga het houden over Yabusame....oftwel Boogschieten te paard zoals dat in Japan werd/wordt beoefend en ik wil het gaan vergelijken met het boogschieten te paard in Europa (denk aan de Avaren en de Hunnen)...gelukkig heeft Jan (van de boogschietvereniging) mij al flink geholpen met informatie dus ik denk wel dat het goed gaat komen!

Byebyee,

Claudia

Ps: Check de nieuwe link met de foto’s van deze post
Ps2: Ja ik weet dat de Tokyo foto’s er nog niet opstaan maar het uploaden van foto’s is dramatisch op het moment vanwege de verbinding...dus ik vermoed dat jullie ze pas in Nederland te zien zullen krijgen....sorry!

"Dansen, Bootfestival, lekker eten en feestjes van 20 aprilt/m 11 mei...."

2007-05-13T09:05:00.002+02:00

Ik vind het maar weer eens hoog tijd om mijn weblog een beetje op te vrolijken met nieuwe materiaal dus hier komt ie dan!

Dansen met Sayaka 20 april:

Ik ben met de tutor van Richard, Sayaka, meegeweest naar dansen. Zij heeft les op een dansschool in de buurt van koukaido-mae waar ik toen mijn Seijinshiki (coming-of-age) festival heb gevierd. Het aparte aan dansen in Japan is, is dat er geen mannen zijn....oftewel de dames leren het alleen van de leraar/lerares of moeten zowel de heren als de vrouwenpassen leren! Ik bedoel zijn wij in Nederland maar verwend heh! Er is mij uitgelegd dat dat komt omdat de mannen te verlegen zijn.....nou dat geloof ik ook wel, ik woon hier nu lang genoeg om het iig daarover eens te zijn! De les was echt heel leuk, we waren maar met zn 6en in een zaaltje met een heleboel spiegels maar het was heel gezellig en ondanks dat het niveau toch wel iets hoger was dan dat ik gewend was in Nederland heb ik me heel erg vermaakt met de mensen. Achteraf hadden we nog een ijsje met zn allen en heb ik de mensen wat Nederlandse woordjes geleerd want ze hadden nog nooit iemand Nederlands horen praten :D...Ik kreeg van Sayaka ook nog de link naar de site van deze dansschool waar ik mezelf kon bewonderen op een foto die ze blijkbaar tijdens de les hadden genomen hahaha....voelde me wel vereerd dat ik helemaal een plaatjes op de site had gekregen :D
Ik ben ook nog met mijn eigen tutor naar een soort van dansschool geweest maar dat vond ik minder leuk en dat was ook minder professioneel en het waren mij teveel mensen en ze waren te oud......dus mocht ik mezelf kunnen overtuigen dan zal ik waarschijnlijk mij de dansschool van Sayaka gaan dansen.

Nanak etentje met Onno en zn 2 tutoren 26 april:

Op 26 april waren we na college met zn allen naar het Indiase Restaurant Nanak gegaan. De eigenaar van dit restaurant ken ik heel goed omdat ik hem vaak tegenkom bij de Latinparty in Body2Soul. Dus ook dit keer kregen we weer gratis mango-juice terwijl we gezellig met hem aan het praten waren en ons eten aan het verorberen waren! Op een gegeven moment kwam hij naar ons toe met de vraag of we misschien zin hadden in een verkleedpartij...nou prima vind ik altijd wel lollig dus na een minuut of 15 waren we allemaal omgekleed tot Indiaas uitziende mensen! Ik had, vond ik zelf, een hele mooie zalmkleurig gewaad aan en als klap op de vuurpijl ook nog een stip op mn hoofd...de kinderen van de eigenaar waren er ook maar die wisten niet zo goed wat ze met ons aan moesten hahaha. Dus uiteraard nog wat foto’s geschoten en beloofd dat we nog een keer zouden komen en toen naar huis :)

Nagasaki Tall Ships Festival 28-29 april:

In het weekend van 28-29 april was er een heel groot festival in Nagasaki genaamd, het Nagasaki Tall Ships Festival 2007...het gave aan dit festival was dat er gedurende het weekend dus een heleboel enorme ZEILschepen in de haven van Nagasaki lagen. Op de 1e dag hadden deze schepen ook allemaal hun zeilen uit wat best wel impressive was en waren de bemanningsleden van de schepen ook allerlei oefeningen aan het doen. Het weer was echt SUPER die dag dus we konden lekker in het park genieten van de boten en een beetje rondkijken. Er lagen schepen uit Japan en een Russisch schip genaamd de Pallada, waarop ik naderhand een heleboel nieuwe mensen heb leren kennen. Het was heel grappig hoe dat is gegaan...stel je voor: een boot met allemaal matroosjes van een jaar of 17 gemiddeld die 1 maand op zee hebben gezeten zonder vrouwen te zien...Goed, je mocht dus op het schip rondlopen en een beetje fotootjes schieten...maar ik kwam dus aan boord kwamer een stel matrozen op me af, vragen waar ik vandaan kwam etc etc. Goed dus ik beleefd een beetje praten staan maken bleken ze dat ze heel graag Nagasaki wilden verkennen en dat ze nog iemand zochten die ze kon helpen met deze rondleiding...nou ja ik had verder toch weinig te doen dus besloot ik om ze op sleeptouw te nemen. Ze waren echt heel gezellig en hadden een gitaar meegenomen en er kwamen steeds meer matroosjes bij...op het laatst zaten we bij een restaurantje op Deshima Wharf te eten en te kletsen en begonnen ze ook nog te zingen met zn allen...uiteraard allemaal Japanners die een foto wilden nemen van dit tafereel...en nee ik kon het zelf ook niet laten hoor :P..Ze hadden vrije tijd tot een uurtje of 9 en dan moesten ze weer aan boord van het schip zijn...dus okee prima. Eerst wat drinken gehaald en toen met zn allen naar het park om daar te zitten en te praten/zingen. T zijn wel kettingrokers...die matrozen pffff...Er was ’s avonds ook nog vuurwerk dus dat konden we dan mooi vanaf de Pallada bekijken :) De volgende dag zou ik ’s avonds nog ff langskomen om ze naar cybac mee te nemen maar helaas was de kapitein dronken en sacherijnig en moesten ze op het schip blijven...snel nog even email-adressen uitgewisseld en nu heb ik er 3 russische mail-vrienden bij genaamd, Dimitri, Alexander en Nikolai (behoorlijk russische namen heh?)...Ik zou ze nog komen uitzwaaien maar het weer zat niet mee en ik voelde me niet lekker dus dat heb ik uiteindelijk niet kunnen doen (heb ze via de televisie uitgezwaaid!)

Koninginnedag 30 april:

Ja wat heb ik met koninginnedag gedaan...nou dat zal ik je is ff vertellen....eigenlijk niet zo veel hahahah. Bij ons was de Golden Week begonnen wat inhoud dat je 1 week vrij hebt (eigenlijk maar een paar dagen maar omdat ik niet zoveel college had kwam t erop neer dat ik een week vrij had)...We waren ’s avonds met wat mensen waaronder, ik, Onno, Ruben, Shira, Lindsey, Koreanen en Japanners wat gaan eten in een hele goedkopen Yakitori tent genaamd Gotsubo waar we tot een uurtje of 9 gebleven zijn en voor belachelijk weinig geld belachelijk veel hebben kunnen eten. Het was echt heel gezellig en ondanks het slechte weer (tja regenseizoen heh) was ik blij dat de deur uit was gegaan!

Oompaloompa-jacht 1 mei:

Het was een zonnige woensdagmiddag en dus besloten Ruben, Onno, ik en Lindsey om eerst eens ff lekker te brunchen bij Lindsey thuis en vervolgens de omgeving van haar huis eens te verkennen en een korte bergwandeling te gaan maken om daarna ’s avonds naar Spiderman3 de film te gaan. Het leuke aan onze verkenning was dat we tegelijk op oompaloompajacht zouden gaan. Nou wat is een oompaloompa? Een oompaloompa is een figuurtje uit Shakie en de Chocolade fabriek maar hier gebruiken we de term voor hele kleine omaatjes/opaatjes van 1 meter 50..die eruit zien als soort dwergjes met mandjes op hun rug en krom lopen met oma...tis echt heel apart als je die oude mensjes ziet omdat ze wel heel erg actief zijn en altijd hele grote hoeden dragen tegen de zon en in de tuintjes werken in groepen van 20!
Het was heel warm deze dag en verbazingwekkend genoeg waren er dit keer nauwelijks oompaloompa’s te bekennen....wat heel jammer was maar gelukkig hebben we wel hele mooie omgevingsfoto’s kunnen maken en een kleine bergbeklimtocht kunnen maken :)
Spiderman 3 was ook erg leuk en hoewel het de 2e dag was dat ie draaide waren er nauwelijks mensen te bekennen...dus dat scheelde weer.

Latinparty 5 mei:

Er was weer eens een latinparty in Body2Soul maar vanwege de GoldenWeek waren er niet zoveel mensen dus was het nogal verlaten...ik heb het altijd wel naar mn zin dus ik heb lekker staan dansen met wat mensen waaronder Aoki en Jazek (dit is een Mexicaan die 1 jaar onderzoek doet in Japan en in een hotel woont!)...was heel gezellig maar niet bijzonder ofzo...heb nog een foto van mij, Lindsey en Jazek.

Iyojima Onsen 9 mei:

We hadden weer eens een vrije dag en het weer was fantastisch wat resulteerde in een dagje eiland Iyojima. Eerst zouden we een Viking Lunch doen in Amuplaza...wat mij heeeeeel goed beviel want het is heel gezond Japans eten en je mag zoveel pakken als je wilt voor 1200 yen! (zeg 10 euro)...we waren met zn 6en...Ben, Lindsey, Sheena, Maria, Onno en ik. Nadat we 2 uur in het restaurant hadden gekletst besloten wij door te gaan naar Iyojima...de rest kon niet mee want ze moesten werken.
De boottrip naar Iyojima is maar 980yen (7euro) en je krijgt er een gratis onsen-toegangskaartje bij! Dus gewoon belachelijk goedkoop. Omdat we geen zin hadden om eerst al gelijk de onsen in te duiken....waren we een rondje eiland gaan doen. Het eiland is totaal in een andere stijl opgezet...namelijk het lijkt net of je in Spanje bent! Zelfs de namen van bepaalde plekken deden Spaans aan. (Costa Del Sol, Plaza del Aqua) etc. Ik vond het helemaal fantastisch want ze hadden ook een man-made beach...helaas waren we al wat laat dus die heb ik alleen van een afstandje kunnen zien (geen foto van :( ) Maar we hebben nog even op de pier gezeten waarna we de onsen zijn ingedoken. De onsen was heerlijk (voor diegene die niet weten wat dat is...tis een soort complex waar je zowel binnen als buiten 42graden warme baden hebt en ja je moet er in je blootje in)...tis heel ontspannen want je hebt een heel mooi uitzicht vanaf het eiland op het vaste land en omdat het donker wordt..zie je ook de lampjes oplichten wat een bijna betoverend gezicht is. Ik was samen met Lindsey en we hebben eigenlijk 2,5 uur lang gekletst terwijl we in het heette water zaten...ik kan het IEDEREEN aanraden...ik kwam er helemaal schoon en fris en opgewekt uit en voelde bijna herboren. Na het badderen zijn we nog heel even in de hangmatten gaan liggen die je her en der had. En toen weer met de boot terug....(duurt maar 15minuten)! Ik ga dit zeker nog een keer doen!

Deshima Wharf Feestje 11 mei:

Shinji, een japanner die ik goed ken, kwam terug uit Tokyo en gaf een klein feestje door middel van..breng zoveel mogelijk eten,drinken,vrienden mee. We waren naarDeshima Wharf gegaan omdat je daar een soort overdekt terras hebt op de 2e verdieping waar je gewoon kunt zitten en kunt kletsten zonder dat je overlast vormt voor de mensen. Eerst waren we maar met zn 5en..Onno, ik, Ruben, Shira en een Koreaans meisje...toen kwamen er ineens nog 3 Japanners bij en toen nog eens 4 Japanners en nog 7 Amerikanen waaronder John, Nick, Zack en Ben en nog wat mensen die ik niet kende...wat resulteerde in 20 mensen die op den duur flink een bakkie op hadden maar die het wel heel gezellig hadden. Er werd nog een tequila-wedstrijd gehouden en er stond genoeg voedsel op tafel om t de hele avond vol te houden...helaas hadden de eigenaren van een restaurant onder ons blijk baar last van ons dus moesten we maar verkassen naar het park waar ik heb staan kletsen met wat onbekenden en toen vervolgens met het restantje mensen dat niet naar huis hoefde naar Karaoke gegaan. Daar was het de bedoeling dat we tot 6 uur zouden blijven maar omdat sommige mensen toch naar huis wilden zijn we iets eerder weggegaan. Ik vond het heel gezellig want het was leuk te zien hoe het plotseling heel druk kan worden met mensen en het bewijst maar weer hoe klein de wereld is (in Nagasaki!)

Ik heb gisteren nog een film gekeken met John en Onno en vanavond heb ik een Nomihodai van wat mensen van Nova in Shianbashi dus daar zal ik ook wel weer foto’s maken..In ieder geval zijn jullie weer op de hoogte...de foto’s volgen Asap!

Byebyee!

Claudia

Ps: zie foto’s onder de nieuwe link!

"Even een inhaalrace van de afgelopen periode maart en april......"

2007-04-22T17:44:00.000+02:00

Eindelijk ben ik er dan weer met een nieuwe update van mijn ervaringen in Nagasaki.....ik ben nogal nalatig geweest met mijn weblog maargoed ik ga nu proberen een verse start te maken...overigens de foto’s van Tokyo enzo heb ik nu eindelijk verkleind maar het uploaden zal nog wel even duren dus die moet ik voor later bewaren! Omdat ik best wel veel gedaan heb de afgelopen periode zal ik de meest leuke ervaringen (de ervaringen waar ik foto’s van heb beschrijven)...

30 maart:
Ruben en ik waren uitgenodigd voor een klein afscheidsfeestje van Herbert:

Ik had een smsje van Fahdi gehad (hij komt uit Syrie) waarin werd vermeld dat Herbert (iemand die ik helemaal niet ken hahaa) naar huis zou gaan en een klein afschiedsfeestje hield. Aangezien ik niet zoveel te doen had die avond en Ruben ook een beetje verveeld was besloten we dat het de moeite waard was om ff langs te hoppen. We belanden in een Izakaya want de rest was daar al flink aan alcohol aan het tanken en de sfeer zat er goed in. Het was een leuke Izakaya waar we uiteindelijk met zn allen nog een tequila-wedstrijd hadden gedaan die overigens door niemand is gewonnen hahaha. Na de izakaya was het tijd om onze strotjes eens op de proef te stellen met behulp van een microfoon en muziek....oftwel KARAOKE! Na wat gouwe ouwe te hebben gezongen met zn allen, besloten Herbert en Jasmin (een Duits meisje dat er ook was) m te peren om zich op een andere manier te vermaken en bleven Ruben, ik, Fadhi en Shinji achter...het effect van het afscheidsfeestje was wel een beetje weg maar we hebben ons tot half 6 in de morgen kunnen vermaken met karaoke dus ik vond het wel prima!

4 april:
Picknick in Tateyama park ter ere van de sakura’s!

De sakura’s waren in bloei dus dat betekend dat de traditionele picknick in een park omringd met sakura-bomen natuurlijk niet uit kan blijven! Ik zelf wist niet dat dit een happening was onder de Japanners mgoed elke dag leer je zo weer wat bij :D
Ik was door Lindsey uitgenodigd om met haar en wat andere Nova-leraren (mensen die engelse les geven op een school genaamd nova) en nog 2 aardige japanse meisjes/vrouwen (ik kan nooit raden hoe oud ze zijn) wat te gaan eten in Tateyama-park waar dus de sakura’s ook zijn. Daar aangekomen was het heel erg leuk om te zien hoe er allemaal mooie lantaarns waren opgehangen aan de bomen en heel veel zakenmensen op een blauw plastic zeil met zn allen in een kring te zien zitten om zich tegoed te doen aan een hapje en een drankje. Na lang heen en weer gelopen te hebben om een plekje te zoeken tussen alle andere mensen konden we dan eindelijk beginnen met onze picknick. Iedereen had zijn eigen eten en drinken gekocht en zat lekker te kwebbelen...het werd schemerig en toen begonnen ook de lantaarns mooi te branden en dat was best wel een betoverend gezicht zeg! Heb er uiteraard foto’s van! Omdat het koud werd besloten we om met zn allen richting het huis van Sheena te gaan (een andere Nova-lerares) waar ik kennis kon maken met de kat van haar! Een geweldig hyperactief beest maar wel heel erg lief. Terug naar huis zouden we in het donker over een begraafplaats moeten lopen want dat was de kortste weg naar huis...gelukkig zijn deze begraafplaatsen anders dan in Europa en heb je hier gewoon allemaal mooie soort pilaarachtige grafstenen staan en is het horror-gehalte absoluut niet aanwezig! Ik heb nog hele mooie foto’s van Nagasaki bij nacht kunnen maken....

5 april:
Een wandeltocht naar een heel groot boedhabeeld bij amu-plaza in de buurt!

Ik was samen met Onno op zoek gegaan naar een heel groot boeddhabeeld dat in de buurt van Amu stond bij de hele grote begraafplaats waar ik gisteren overheen had gelopen vanwege de picknick...Eenmaal gevonden (letterlijk 5 minuten van Amu-plaza af maar niet zichtbaar vanwege de flats die ervoor staan) was het best wel impressive! Wat is dat beeld superrrrgroot zeg hahaha. En er staan ook allemaal baby-beeldjes omheen awww...daarna nog even de begraafplaats opgelopen om nogmaals te wachten op de schemering om vervolgens hele gave foto’s te maken van Nagasaki bij schemering! Vervolgens met Lindsey wat gaan eten in een restaurantje op de 5e verdieping van Amu waarna we in de buurt van Nishimachi ook nog wat gave foto’s hebben kunnen maken van de Sakura’s/Hanami-festival

6 april:
Mehmet was jarig!

Mehmet (Turkse jongen) was jarig en vierde zijn verjaardag in Shirotoppo (een Izakaya in de buurt van de universiteit)..de avond bestond uit taart, nomihodai en gezellig kletsen met zoveel mogelijk mensen....ik heb eerlijk gezegd geen flauw idee meer wat we erna gedaan hebben maar ik weet wel dat ik het een leuke verjaardag vond dus ik verwijs naar de foto’s!

18 april:
Sayuri was jarig!:

Sayuri, een Japans meisje waar ik het heel goed mee kan vinden, was jarig en besloot om haar feestje te geven in, net als mehmet, shirotoppo. Ook deze avond bestond uit nomihodai, taart en kletsen. Ik zat aan het begin van de avond met Gerrie vlakbij een groep andere Japanners die wij verder niet kenden en die begonnen tegen Gerrie aan te praten en betrokken mij naderhand ook in het gesprek...het was wel grappig want ze waren al een beetje aangeschoten. Na de nomihodai besloot iedereen om te verkassen richting 16beat om daar te gaan Karaoken, ikzelf heb afgeslagen richting huis want ik was zo ontzettend moe dat ik gewoon geen fut meer had om ook nog maar iets te doen..Ook voor deze avond verwijs ik naar de foto’s!

20 april:
Het feestje van de Nederlanders in Nishimachi en dansles:

De Nederlanders gaven een feestje in onze dorm van half 8 tot 10 uur maar eerst zou ik nog naar dansles gaan met de tutor van Richard, Sayaka. Het dansen was heel erg leuk maar wel een beetje lastig aangezien dit echt een professionele stijldansschool was en geen OVK (Ontspannings Vereniging)...ik mag dan lang gedanst hebben in Nederland het verschil is toch wel aanwezig...gelukkig kon ik het snel oppikken en heb ik lekker met de groep mee kunnen dansen zonder me al te belachelijk te voelen! Aan het einde van de les heb ik de Japanners (ja het was een Japanse dansles) nog wat Nederlandse woordjes geleerd en een ijsje gegeten met ze, en beloofd dat ik wanneer ik zou gaan dansen terug zou komen....en toen was het eigenlijk vrij snel naar huis want het feestje van de Nederlanders was aan de gang en ik was toch wel heel erg benieuwd wie er allemaal waren enzo. In Nishimachi aangekomen was de bijeenkomstruimte heel leuk aangekleed met papierenlantaarns en sfeerlampjes ed. En was ik ook net op tijd om de live-performance van Jennifer, Mariko, Richard, Andy en Maarten te zien...ze zongen oa. Linda Roos en Jessica en nog wat ander schunnig materiaal wat uiteraard heel leuk klinkt als je niet begrijpt wat er wordt gezongen! Ik vond het erg komisch om te zien maar was wel heel blij dat de mensen geen Nederlands kunnen hier hahahaha. Omdat het feestje om 10 uur al was afgelopen zouden we met zn allen naar karaoke gaan maar aangezien de helft een borrel te veel op had duurde het ongeveer een uur om van nishimachi bij karaoke te komen (normaal 30 minuten)...want de 1 moest nog langs de supermarkt en de ander langs de Konbini...zucht daar aangekomen konden we mooi een uurtje karaoken want best wel snel voorbij is als je met 17 man in 1 hokje zit maar ik heb me wel vermaakt!

21 april:
Onno was jarig!:

Onno, een van de Nederlandse jongens, was jarig dus hadden ik met wat mensen geregeld dat we eerst in een Izakaya wat zouden gaan eten en drinken en vervolgens met zn allen richting Body 2 Soul zouden gaan omdat daar een Latin-feest aan de gang was en die uit eigen ervaring heel erg leuk zijn. Voordat we op de plek van bestemming waren kwamen we nog langs een soort speeltuin/park waar een heel gaaf apparaat staat waar je op kunt zitten en dan ga je heel hard in de rondte! Uiteraard geprobeerd want we moesten toch wachten op het stoplicht! We waren met een klein groepje naar een absurd goedkope Yakitori-Izakaya gegaan waar we in een knus kamertje zaten om lekker te kletsen in het Engels, Japans en het Nederlands over van alles en nog wat. We hadden voor Onno uiteraard een taart gefixt dus die konden we met zn allen lekker eten waarna we richting het huis van Lindsey gingen om daar nog even te drinken alvorens we naar Body 2 Soul zouden gaan...
Bij Body 2 Soul aangekomen en onderweg Joseph (Libanees) te hebben opgepikt was het DRUK...echt belachelijk! Maar wel heel erg gezellig....ik heb uiteraard met Aoki nog wat staan dansen en geregeld dat Onno en nog een ander meisje die ook jarig was het happy birthday gezongen kregen door iedereen in Body 2 Soul en vervolgens nog een fles wijn als cadeau kregen. De avond verliep vrij rustig al was het onmogelijk om een drankje te halen voor jezelf gezien het zo ontzettend druk was bij de bar....heb tijdens het feest nog kennig gemaakt met een Japanse jongen genaamd Yoto die in Amerika was geweest. Hij trok mij mee naar een Izakaya naast Body2Soul die blijkbaar van zijn vader was en daar kreeg ik eten en drinken voorgeschoteld terwijl we gewoon lekker konden kletsen met wat mensen daar! Naderhand kwam Onno ook nog even langs dus die kreeg ook een biertje...het Latinfeest duurde tot een uurtje of 2/half 3 en toen was het ook wel welletjes voor ons, dus nadat we Yoto nog doei hadden gezegd (en gehoord hadden dat hij vlakbij onze dorm woont) en iedereen in Body2Soul doei hadden gezegd was het hop naar huis!

Goed dit waren de meest boeiende dingen van de afgelopen periode...morgen dan heb ik dansles met mijn nieuwe tutor Mai en heb ik uiteraard weer college...ja de school is weer begonnen! Heb een heel lekker rooster en 2 dagen vrij! Dus kortom ik vermaak me wel hoor :P
Het regenseizoen is hier begonnen wat betekend dat het klef en nat weer is....dat is ietsje minder al zeg ik het zelf maar een groot pluspunt is dat ik tot nu toe nog geen last heb gehad van hooikoorts dus ja je kunt niet alles hebben!
Ik zal asap de foto’s van tokyo uploaden maar voor nu zal ik het bij de foto’s van deze post laten...

Byebyee,

Claudia

PS: zie de foto’s van deze post onder de nieuwe link!

"Mijn 3 weken vakantie met Andre.........."

2007-03-26T23:01:00.000+02:00

Goed dan ga ik nu een poging wagen om mijn ervaringen van de afgelopen 3 weken te beschrijven die ik samen met Andre heb doorgebracht. Ga er maar lekker voor zitten want dit wordt het langste weblog verhaal tot nu toe! Het verhaal deelt zich op in 2 delen, namelijk Nagasaki en dan Tokyo.

Nagasaki:

Maandag 26 februari:

Andre was net in Nagasaki 1 dag dus wij zijn Nagasaki gaan verkennen de eerste dag door wat kleine tempeltjes te bezoeken en langs de Yamada-denki te gaan. Maar omdat het heel erg goed weer was zijn we eigenlijk gelijk richting de haven gegaan (het was 24 graden die dag) om daar eerst lekker rustig te lunchen met een lopend buffet bij Deshima Wharf en vervolgens in het park in het zonnetje een beetje bij te kletsen al uitkijkend op het water (hoe romantisch :P)....vervolgens zijn we een groot rondje gaan maken om het park en zijn we richting het Chinese Festival gelopen in China town omdat dat tenslotte ook nog steeds aan de gang was. Ik had de optredens al gezien maar ik heb er uiteraard weer filmpjes van gemaakt want het blijft indrukwekkend om te zien hoe die mensen zich dubbelvouwen en levensgevaarlijke trucs uitvoeren! Andre was ook duidelijk onder de indruk. We kwamen nadat de optredens klaar waren Onno nog tegen en zijn vervolgens met zn 3en richting Megane-bashi gelopen waar allemaal grote lantaarns stonden opgesteld in de vorm van vissen. Ook hebben we nog HELE grote levende vissen gezien die daar dus gewoon in de rivier zwemmen. Nog langs een van de tempels gegaan in de buurt van Kankodori waar een boeddhist wel heel graag wilde dat wij een wens gingen doen :S. Vervolgens wilden we wat gaan eten en kwamen we weer eens van die Chinezen tegen die dit keer een live-optreden gingen doen (herinner je het verhaal van de zweep nog?).’S Avonds zijn wij met zn 3en bij Nanak (het Indiase Restaurant in Kanko-dori) gaan eten waar we nog een gratis mango-lassi kregen omdat de eigenaar een goede bekende van mij is :). Vervolgens weer terug naar Chinatown met zn 3en waar we nogmaals optredens hebben gezien maar dit keer was het van de drakendans. Het vervelende was alleen dat er steeds “motto koi” werd geroepen (oftewell: nog een keer!) dus die stomme draak is wel 20 keer teruggekomen en elke keer die mensen zwaar enthousiast terwijl er in realiteit geen reet aan was hahaha.

Donderdag 1 maart:

We zijn met Onno naar de Inasa-berg gegaan. Hier kun je komen door middel van een kabelbaan omhoog maar voordat je daar bent kom je eerst nog bij een tempelcomplex langs met allerlei beelden en veel te lage tori-poortjes. De kabelbaan rit was erg leuk omdat het weer echt weer supergoed was (graadje of 22) en je gaat zo’n 300 meter omhoog naar de berg. Eenmaal boven heb ik me zwaar verbaasd over hoe de andere kant van Nagasaki baai eruitzag want ik had het tot nu toe alleen maar een keertje bij nacht gezien met Baard toen. We zijn nog even lekker wat gaan eten met zn allen in het restaurant met panorama view waar Andre zijn eerste Katsudon heeft gegeten (en hij vond het superlekker :D). De chef kwam het zelfs nog helemaal vragen aan ons of het gesmaakt had! We zijn vervolgens vervolgens terug gaan lopen vanaf Takara-machi naar het station. Ongeveer 15 minuten lopen waar we langs iets heel vreemds kwamen, namelijk, een soort parkje waar 10 modelwoningen (villa’s) staan opgesteld en waar je dan in mag om te kijken wat je van dat huis vind en dan kan je zo’n huis bestellen........weird! We zijn toen doorgelopen naar de Nagasaki Bay Terminal waar alle boottochten vandaan gaan, want we wilden met zn 3en een boottocht gaan doen door Nagasaki haven enzo maar we wisten niet hoe, wat en wanneer. Thuis hebben we ’s avonds een film gekeken en toen, we waren redelijk moe, op tijd gaan slapen.

Vrijdag 2 maart:

Het was uiteraard weer heel goed weer (graadje of 23) dus ik heb Andre meegenomen naar de schietvereniging waar ik bij zit! Natuurlijk waren ze onder de indruk van NOG een buitenlander die even kwam kijken dus gelijk mocht hij al met mij meeschieten want ze geloofden wel dat hij het goed kon. Nog even gebabbeld met een aantal mensen waarna we ons weer hebben verplaatst richting Nagasaki Haven want bij het water is het nu eenmaal een stukje koeler. Daar hebben we onder het genot van een hapje en een drankje weer lekker rustig gekeken naar de bootjes en de mensjes (typisch terrasje-pakken-gedrag) maar dit keer werd er ook teruggestaard hahaha. We waren nadat we een beetje hadden rondgeslenterd daar ook nog even een pizza gaan eten in een van de restaurants waar we ’s avonds een live-optreden mee hebben gemaakt van een of andere Japanner die best wel goed kon zingen. Wij wilden alleen al eerder weg wat resulteerde in die man die aan mij ging vragen waarom we al weggingen. ’S Avonds hebben we weer een film gekeken en 2 jankende poezen op een filmpje gezet want dat was gewoon te raar voor woorden!

Zaterdag 3 maart:

Ik had toch verteld dat ik een optreden zou hebben met de wakkasai-groep op 3 maart in Deshima-park. Nou dat was dus zo en het weer zat dit keer iets teveel mee...de termometer wees op 29 graden! Ik bedoel, normaal gesproken lig ik dan op het strand. Maargoed ik zou dus moeten dansen dus nadat we waren gearriveerd in het park en Sacchi met Yuriko en Nonoka waren tegengekomen ben ik me snel gaan omkleden omdat we nog een aantal keer moesten oefenen omdat veel mensen steeds niet konden en het uiteindelijk op de generale repititie aan zou komen. Het was echt VERSCHRIKKELIJK druk in het park. En overal waar je keek zag je mensen in dans-outfits rondlopen. Het was namelijk een evenement van de Nagasaki Universiteit en er waren denk wel 40 groepen die allemaal hun eigen dansje hadden en dan mochten optreden enzo. En er zaten maar wat goede bij, gelukkig was het niet voor een prijs en gewoon voor de gezelligheid! Het was ook leuk dat van alle leeftijdscategorieen er dansjes waren...bijvoorbeeld ook hele kleine kleuters die een dansje gingen doen! Echt TE schattig gewoon :)...Overigens ging ons dansje heel erg goed en ik ben nu voor de 3e keer te zien op tv (de 1e keer was Seijin Shiki en de 2e keer was ook wakkasai!) We zijn tot 6 uur gebleven in de avond en ik heb nog samen met Andre staan kletsen met 2 Japanse opa’s die ons Koreaans eten cadeau gaven waarop wij op onze beurt pannenkoeken cadeau wilden geven maar ze perse daarvoor wilden betalen...ZUCHT het is een CADEAU!! Maargoed uiteindelijk die paar cent aangenomen want ze wilden er niks van weten hehe. De Wakkasai was echt een heel geslaagd evenement en ik ben heel erg blij dat ik heb meegedaan, en was natuurlijk ook wel een beetje trots.

Zondag 4 maart:

Deze dag hadden we onze boottrip gepland met zn 3en. We hadden besloten om de trip van 2 uur te doen naar Gunkanjima (oftewel: battleship island) Het weer was goed alleen stond er ontzettend veel wind dus ik en Onno hadden er al wel een beetje een hard hoofd in omdat we op zee zouden gaan varen en zeeziekte hebben we allebei wel een beetje last van. Gelukkig duurde het ongeveer 30 minuten voordat je goed en wel op zee bent dus konden we gewoon op het bovendek foto’s maken van Nagasaki haven en de grote brug (de hoogste hangbrug van Japan!)...op een gegeven moment kwam er een man het bovendek op die iets zei in het Japans en iedereen ging naar beneden, dus wij ook naar beneden. Wat bleek, de wind stond zo hard, dat het niet meer veilig zou zijn op het bovendek, dus iedereen moest naar binnen. Binnen zag je ook al foto’s hangen van hoe het eiland eruitzag enzo en er was een tolk die over elk dingetje wat je zag een verhaaltje aan het vertellen was. In ieder geval, de zee was echt heel ruig en je hoorde gewoon de klappen van de golven tegen de romp, ik vond het in een woord “GEWELDIG” want, ik was NIET ziek! Woehoe. Na ongeveer een 20 minuten kwamen we bij Gunkanjima aan...het was net een spookeiland, er stonden allerlei gebouwen van flats tot huizen tot barren en ziekenhuizen en supermarkten maar alles was verlaten en vervallen. Het gaf me een beetje een eigenaardig gevoel. Het stond ook nog eens heel hoog boven het water, beschermd door een dikke stenen muur. We gingen het eiland niet op want dat zat niet bij de boottrip inbegrepen dus na een rondje om het eiland te hebben gedaan gingen we weer terug. Toen kreeg ik toch wel een beetje last en ik was blij dat we een half uurtje later al weer terug waren in de haven van Nagasaki hehe. Onno heeft naderhand nog opgezocht wat gunkanjima nou voor een eiland is maar het schijnt dat het een mijnwerkers eiland is geweest waar hele families dan op woonden maar dat er op den duur niks meer te halen viel en dat iedereen het eiland heeft verlaten. Het was inmiddels al tegen de avond dus zijn we met zn 3en en Ruben en Shira wat gaan eten in de Gusto (tegenover de Yamada-denki) waarna we ook nog even in de Yamada de massage-stoelen hebben uitgeprobeerd, die dingen zijn hemels!

Maandag 5 maart:

We zijn in Kanko-dori ’s middags gaan rondlopen waar we wat straatjes in zijn gegaan waar je normaal niet komt. Het festival was afgelopen dus zijn we samen met Ruben wat rare winkeltjes gaan bekijken. ’S Avonds zijn we uiteindelijk met zn 3en en Onno naar cybac gegaan waar we ons prima vermaakt hebben 4 uur lang met Karaoke, Poolen zo’n schuifspel, Darten, Gamen, Voetbad, Tafeltennis en . Andre vond het ook heel gaaf dat je dus vanalles kan doen daar en je niet eens hoeft te betalen voor die gekkigheid. En dat het heel goedkoop is allemaal.

Woensdag 7 maart:

Omdat ik hem het atoombom-museum ook wilde laten zien, zijn we deze dag naar het het atoombompark gegaan waar de bom is gevallen en het museum in. Nadat we het allemaal hadden gezien en het nog even goed op ons in hebben laten werken zijn we uiteindelijk met later met Onno, Ruben, Sayuri en Mehmet nog wat gaan eten bij de Mc Donalds en gaan poolen want dat is tenslotte in hetzelfde gebouw. Andre heeft toen ook kennisgemaakt met het fenomeen Purikura (die fotootjes die je laat maken van jezelf en je dan mag bewerken en kan uitprinten)...al met al was het echt een hele relaxte dag.

Donderdag 8 maart:

We zijn, nadat we laat waren opgestaan, naar het Deshima museum gegaan want tenslotte zijn Nagasaki en Holland vanaf de 16e eeuw handelspartners geweest en hadden we zelfs een klein eilandje genaamd Deshima waarop we mochten verblijven en handelen met Japan terwijl Japan gesloten was van de rest van de wereld. Allemaal rare uitvindingen hebben we daar gezien en we hebben nog een 20 eurocent in de fontein gegooid dus die ligt nu mooi te glimmen als de enige buitenlandse munt in Deshima hahaha. Nog wat Nederlandse import koekje gekocht (Fourre’s) en uiteraard nog foto’s gemaakt van wat Nederlandse toestanden. En toen weer terug richting huis want het was alweer etenstijd en we hadden weer afgesproken bij de Gusto met wat mensen (uit eten is hier spotgoedkoop dus wat doe je dan heh?)

Vrijdag 9 maart:

We waren uitgenodigd voor de Wakkasai After Party wat inhield dat we met alle mensen van de Wakkasai dansgroep gingen bowlen en dan vervolgens yakitori en dergelijke zouden gaan eten in een Japans restaurant. Het bowlen ging de eerste ronde bij mij supergoed en ik had dus ook gewonnen(YES) en Andre die verbaasde een hoop Japanners door zo ontzettend hard te gooien met de zwaarste bal die eris (zn vingers waren te groot dus het was af en toe net handbal bij hem hehe)...vervolgens zijn we traditioneel Japans gaan eten in de buurt van Sumiyoshi waar Andre dus voor het eerst heeft kennisgemaakt met Nabe en dat soort dingen. Het viel me mee dat hij het toch wel goed te eten vond voor het grootste gedeelte want ik weet wel dat ik er toch nog wel moeite mee had in het begin. Het was erg gezellig en omdat Andre en ik een stelletje zijn moest daar ook nog wel behoorlijk over gegrapt en gepraat worden maargoed dat vind ik niet erg natuurlijk. We hebben toen ook nog gepurikuraad en vervolgens naar huis want het was al vrij laat.

Zaterdag 10 maart:

Omdat we de volgende dag zouden vertrekken richting Tokyo hebben we deze dag voornamlijk huishoudelijk klusjes enzo verricht want Andre zou ook niet meer terugkomen in Nagasaki. ’S Avonds was er een Latinparty en omdat ik daar nogal vaak heenga was Andre nieuwsgierig geworden en wilde hij ook wel eens zien wat zo’n feestje inhoud. Dus zijn we daar heengegaan samen met Mehmet, Ruben, Onno, Noryo, Joseph, Ellary en heb ik hem daar voorgesteld aan een aantal van mijn Latin-vrienden. Allemaal waren ze heel erg verrast dat ik Andre had meegenomen want tenslotte was het oorspronkelijk plan dat we zouden gaan reizen door Japan. De avond was een beetje een tegenvaller wat aantal mensen betrefd want blijkbaar had iedereen het druk en was de sfeer daarom ook een beetje jammer. Gelukkig heb ik wel weer voor het eerst sinds lange tijd met Andre wat Samba en dergelijke kunnen dansen dus dat maakte voor mij de avond weer goed. Daarna zijn we richting Shianbashi gegaan waar ik hem nog het een en ander heb verteld over Russische dames die hier de boel entertainen tegen geld (hoereren maar dan op zn Japans ofzo?) Shianbashi is een beetje het red-light-district van Nagasaki (je ziet geen blote dames maar je hebt wel van die Hostess-barren “Snack” genaamd). We lagen uiteindelijk best wel laat op bed maar gelukkig hadden we de trein ‘smiddags de volgende dag pas dus dat viel allemaal weer reuze mee!

Tokyo:

Zondag 11 maart + Maandag 12 maart:

Nadat we alles hadden ingepakt aan koffers enzo was het tijd om naar het station te gaan. Daar hebben we nog wat boodschapjes gedaan zodat we tijdens de treinreis wat eten en drinken zouden hebben. Ik was alleen een beetje slordig geweest door de tas met boodschappen te laten staan in AMUplaza dus zaten we in de trein en hadden we niks en we zouden binnen 10 minuten vertrekken. Dus ik Onno gebeld, hij was ook in AMU, en hem gesmeekt of ie onze tas zou kunnen halen (ik wist nog waar die stond). Na zijn ren-partij en mijn ren-partij heb ik de tas in ontvangst kunnen nemen na Onno heel hartelijk bedankt te hebben en ben ik de trein in gerend want de deuren zouden al bijna dichtgaan! We zouden over moeten stappen in Tosu op de slaaptrein naar Tokyo. Nou was ik nog nooit op Tosu geweest en ik maakte me al een beetje zorgen of we onze overstap wel zouden halen, want zo niet dan hadden we ECHT een probleem, gelukkig bleek de trein op hetzelfde perron aan te komen dus konden we 10 minuutjes later de slaaptrein instappen. Nou is die slaaptrein blijkbaar een bijzonder fenomeen in Japan (het is namelijk echt zo’n oude tweede wereldoorlog trein met 10 lange wagons met een slaapgedeelte en een zitgedeelte) Wij hadden uiteraard het slaapgedeelte want we zouden 16 uur erover doen om naar Tokyo te gaan. Buiten stonden er allemaal mensen te kijken en foto’s te maken van die trein....beetje vreemd maar wel grappig hehe. Ik vond het erg leuk want je krijgt dus een eigen bed met gordijnen die helemaal rondom dichtkunnen...Japanse piyama en sloffen plus beddengoed. ’S Avonds dan gingen ook de lichtjes uit en dan werd er af en toe een slaapmelodietjes afgespeeld en werd het volgende station aangekondigd. We hebben de eerste paar uur heel veel van Japan kunnen zien omdat we ook langs alle grote steden kwamen enzo. ’S Nachts ben ik gaan slapen want ik was toch wel moe maar Andre die heeft nog een tijdje om zich heen gekeken want Japan bij nacht is toch ook wel heel interessant. ’S Morgens heb ik voornamelijk heel veel geslapen want ik was misselijk geworden van de trein (ja je ligt tenslotte niet stil heh) maar we hebben wel de berg Fuji heel groot op de foto kunnen zetten (werd ook helemaal speciaal omgeroepen dat we er langs zouden komen). Uiteindelijk waren we om 10 uur gearriveerd op Tokyo Centraal maar toen moesten we nog naar ons hotel toe...en laat ik dit zeggen...Tokyo is GROOOOOT. Dus wij moesten nog met de metro en de trein naar onze bestemming (15 minuten)...uiteindelijk kwamen we dan in Asakusa aan (ons hotel lag in dit gedeelte van Tokyo) waar we de eerste dag voornamelijk hebben rondgelopen want daar had je ook tempels en toeristische winkeltjes enzo...het STIERF er overigens van de buitenlanders zeg! Er liepen ook van die Japanners met Riksha’s rond waar je dan in kon gaan zitten tegen betaling en dan zou hij je door de stad heen rennen....hebben we niet gedaan maar het leek me wel heeel interessant. ’S Avonds waren we zo moe dat we gegeten hebben in het restaurant van ons hotel en vervolgens maar naar de hotelkamer zijn gegaan en zijn gaan slapen. Overigens heeft Andre nog een heel mooi horloge op de kop kunnen tikken voor heel weinig geld dus dat was ook weer een meevaller :)

Dinsdag 13 maart:

We zijn eerst ’s morgens naar Akihabara gegaan om daar rond te gaan dwalen in een groot electronicagebied (waar Akihabara bekent om staat). We zijn warenhuizen ingegaan van 9 verdiepingen waar ze vanalles verkochten...je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het wel. We zijn zelfs nog in een hele rare winkel beland waar ze rare outfits verkochten en als je dan zo’n ding aantrok en je werd op de foto gezet dan kreeg je 30% korting...nou mij niet gezien! Hahaha. We waren ook nog in een zaak geweest waar ze luchtdrukwapens verkochten...en serieus er zaten hele zieke dingen bij. Nadat we een beetje uitgekeken waren op al die electronica zijn we met de metro richting Ueno gegaan. Daar ligt een heel groot park met een dierentuin erin. We zijn de dierentuin niet ingegaan maar hebben een beetje rongelopen langs een hele grote vijver waar je ook op kont gaan varen. We zijn vervolgens nog een groot warenhuis ingegaan van 9 verdiepingen waar je van het ene gebouw naar het andere gebouw kunt lopen over een soort loopbrug die de boel verbindt. Dat was wel leuk maar goed voor de rest hadden we niet echt iets wat we wilden kopen dus zijn we vervolgens met de metro richting Sibuya gegaan. Nou als er een ding is wat een kenmerk van Tokyo is dan is dat het grote kruispunt voor het station. Hier heb je gekruiste en normale zebrapaden en elke minuut wanneer het stoplicht op groen gaat voor de voetgangers dan is het kruispunt niet meer zichtbaar door de hoeveelheid mensen (heb er ook een filmpje van gemaakt hehe). Dus wij zijn eerst wat gaan drinken bij de starbucks, die bij dat grote kruispunt zat vanwaar we een perfect zicht hadden op dit fenomeen. We waren overigens die dag nog op zoek naar Mario-ballen. Dat zijn een soort supriseballen waar een sleutelhanger in zit die mariogeluidjes maakt. We konden ze in Akihabara niet meer vinden want die dingen zijn blijkbaar heeel erg populair en toevallig konden we ze in Shibuya wel vinden maar het was wel vechten hoor :P Dus op die manier hebben we Ruben blij gemaakt want die had erom gevraagd hehe.
’S Avonds zijn we weer terug gegaan naar Asakusa waar we nog een beetje rondgestruind hebben en vervolgens teruggegaan zijn naar het hotel want we waren bekaf van het vele lopen.

Woensdag 14 maart:

Omdat Andre en ik heel graag Tokyo dome wilden zien zijn we ’s morgens vroeg richting Suidobashi vertrokken. Eenmaal daar aangekomen was het niet moeilijk om Tokyo dome te vinden. Je kon m heel goed zien van een afstand en het hotel wat ernaast ligt is nog 2x zo groot dus we waren al snel gearriveerd. Helaas kun je 9 van de 10x Tokyo Dome niet in omdat er altijd wel wat aan de hand is dus ook deze keer konden wij er niet in en hebben we de Dome van de buitenkant kunnen aanschouwen. Gelukkig is dit niet het enige wat je bij de Dome kunt doen want ze hebben er een amusementspark(je) naastgebouwd. Dus gewoon middenin de stad staat een achtbaan, een reuzenrad, een wildwaterbaan etc etc. Dus ja, Andre en ik als echte achtbaanliefhebbers zijn eerst richting het reuzenrad gegaan om ons mentaal voor te bereiden op een achtbaan die 1: heeeel hoog is, 2: op een gebouw rust en er ook overheen en doorheen gaat alsmede door het reuzenrad!, 3: een val van 90graden naar beneden heeft 4: hoger en sneller is dan de Goliath in Six-Flags.
Natuurlijk konden we door middel van het reuzenrad ook heel goed de stad met haar Skyline wolkenkrabbers zien en dat was best wel indrukwekkend. Ik had het nog een beetje benauwd vanwege de hoogte van het reuzenrad maar dat was gelukkig snel over. Nadat we het reuzenrad hadden gehad was het tijd voor de achtbaan. Goed, de naam van de achtbaan is de Thunder Dolphin en hij doet zn naam terecht eer aan! Hij maakt namelijk een donderend geluid als ie langs komt razen (best wel gaaf hehe)...het was die dag niet druk dus we waren redelijk snel aan de beurt. We waren ook de enige buitenlanders in de rij dus hadden ook wel een beetje bekijks (daar wen je vanzelf aan haha). Het leuke aan een achtbaan in Japan doen is dat ze voor je klappen zodra je omhoog getakeld wordt en voor je klappen als je terugkomt. De achtbaan rit zelf was snel voorbij maar ik kan je 1 ding vertellen, hij was VET (ondanks dat ie geen loopings had was ie in 1 woord geweldig). Na deze ervaring zijn we nog een beetje rond gaan struinen richting de andere attracties maar geen was dusdanig leuk dat we nog wat geprobeerd hebben. We zijn vervolgens met de metro richting Roppongi gegaan. Hier staat Tokyo Tower (die we wilden zien) en heb je de Roppongi Hills met een heel groot museum erbij vanuit waar je de Tokyo Tower heel goed zien want dit museum is hoger!! Welgeteld 53 verdiepingen telt het gebouw en je bent in 45seconden met de lift van de 1e verdieping naar de 53e...kortom mijn oren konden de druk niet helemaal verwerken. We zijn eerst naar het museum gegaan waar we wat oude artifacten van Japan konden beschouwen maar het ook een museum voor moderne kunst en dadaisme is. Dat was best leuk want er zaten hele grappige en rare dingen bij. Toen we het hele museum hadden gehad en het al tegen 5en liep zijn we naar het Tokyo View gedeelte gegaan van het museum. En het uitzicht was geweldig (helaas voor ons was een gedeelte van de View dicht vanwege een expositie) maar we konden wel Tokyo Tower en Haneda Airport zien. Dat was best wel gaaf...ook het uitzicht op Tokyo Bay interesseerde ons dat we hadden besloten om daar ook nog langs te gaan. Nadat we alles hadden gezien zijn we het museum gebouw zelf ook nog in geweest op de 2e-4e verdieping waar je allerlei restaurants en winkels hebt zitten. Daar hebben we Indiaas gegeten maar het viel een beetje tegen en zijn we vervolgens weer richting Asakusa gegaan om nog film te kijken op de hotelkamer.

Donderdag 15 maart:

We zijn naar Shibuya gegaan om nog even te kijken naar het uitgaansgebied en hebben een Izakaya (bar) gevonden waar je in een ziekenhuis-setting zit en een zuster je komt “verplegen”...best wel weird. Vervolgens zijn we met de metro richting Harajuku gegaan. Harajuku staat bekend om haar kleding. Namelijk de Gothic/Lolita scene is heel erg populair in dit gedeelte en je hebt dan ook allerlei winkels met rare en aparte kleding die ook daadwerkelijk gewoon in het openbaar wordt gedragen door jeugd. Op een zondag kun je ze zien rond paraderen in een bepaald gedeelte van dit gebied maar omdat het donderdag was, hebben we ze eigenlijk niet echt gezien. We zijn op den duur nog beland in een klein tempelgebied waar een vijver lag met hele grote koi karpers en hebben we heel even staan praten met een priester en 2 oudere mensen. Vervolgens weer terug richting het station en hebben we een soort pannenkoek gegeten waar allerlei vruchten en ijs wordt in gestopt en dan in de vorm van een puntzak wordt geserveerd. (echt heeeel lekker!) Ik heb nog een pruik in een pruikenwinkel op mn hoofd gezet en de opmerking gekregen dat ik op Ushi en van Dijk leek. Goed dan...nog een man op de foto gezet die niets vermoedend in zn onderbroek een workout aan het doen was voor het raam op de 3e verdieping van een huis en gewoon volledig zichtbaar was...:S
We zijn vervolgens met de trein naar Shinjuku gegaan waar je dus de grootste en hoogste gebouwen van heel Japan hebt staan. Het station is echt inmens groot dus het was een beetje afwachten of we de goede kant op zouden lopen. Gelukkig zijn we in een keer goed gegaan en stonden we 15 minuten later de wolkenkrabbers te aanschouwen...en ja dat is best hoog! We hadden een beetje honger gekregen en zijn richting Ikebukurou vertrokken waar ik een hele grote boekwinkel (van 6 verdiepingen!) ben ingedoken op zoek naar Fantasyboeken...en die heb ik gevonden. Het waren er zoveel dat ik een uur heb staan kniezen wat ik wilde maar uiteindelijk met lege handen naar huis ben gegaan. De terugweg naar het station waren we nog verdwaald maar gelukkig zaten we wel in de buurt en werden we op weg geholpen door een vriendelijk Japanner die ons zag knoeien. Uiteindelijk hebben we ’s avonds in het hotel lekker gegeten en vervolgens een andere film gekeken. Ik had mn laptop meegenomen en we hadden gewoon internet op de hotelkamer dus ik kon heel makkelijk films downloaden en kijken :)

Vrijdag 16 maart:

Zoals ik al eerder had vermeld wilden we nog naar Tokyo Bay gaan en omdat dit alweer de laatste dag in Tokyo zou zijn voor ons en Andre dan weer naar huis zou gaan *snik* besloten we dat het dus vandaag moest. Om bij Tokyobay te komen moet je met de metro richting de Bay gaan en dan vervolgens in Hinode een kaartje kopen van 800yen zodat je met 2 treinen en een boot kan rondreizen over het eiland. Dat hebben wij dus ook gedaan. We zijn eerst met de monorail/trein zonder bestuurder gegaan en zijn halverwege uitgestapt om het laatste stuk met de boot te doen zodat we onder de Rainbow Bridge door zouden gaan en op de terugweg eroverheen. De boottrip was erg ontspannen en we kregen zo een indruk van de baai. We zijn eruit gegaan bij het museum of Maritime Science dat overigens vanaf het water net een boot leek (het had alles behalve het water onder de boot). We zijn toen we dat allemaal gezien hadden richting het reuzenrad gelopen. Dit reuzenrad is het hoogste reuzenrad van de wereld met haar 115meter hoogte. En dit keer hadden we een GLAZEN hokje waar we in stonden dus ook de bodem was van glas want dat vond Andre leuk (ik vond het niet zo geweldig maar het uitzicht maakte een hoop goed!)..we hebben een fotootje laten maken en zijn vervolgens nog wat gaan purikura-en en toen gelopen richting het monorail station voor de terugweg naar Hinode. We wilden nog kadootjes gaan shoppen en zijn naar Ginza gegaan omdat je daar een heel groot speelgoedpark heb waar je vanalles kunt kopen. Hier wat kadootjes geshopt en toen vervolgens rond gaan struinen door de winkelstraten. Op een gegeven moment kwamen we bij een juwelierszaak waar we wat stonden te kletsen over een mooie edelsteen. Waarop een Japanse mevrouw naar buiten kwam lopen en ons aan stond te kijken en vervolgens vraagt, in het Nederlands: “Zijn jullie Nederlands?”...Goed daarop reageerde wij natuurlijk met ongeloof want ja, het was een Japanse mevrouw die NEDERLANDS praatte. Wat bleek, zij was Vlaamse en werkte sinds een half jaar in Japan en haar ouders zijn Japans dus vandaar het Japanse uiterlijk :) We zijn binnen gaan kletsen over de opleiding Japans van Leiden en Leuven want zij had Japans gestudeerd aan de universiteit van Leuven. Ik heb nog een berg tips gehad en uitleg over edelstenen waarna we nog een foto gemaakt hebben en ik haar visitekaartje had ontvangen. Vervolgens zijn we teruggegaan richting Asakusa want we waren allebei toch wel moe van het vele lopen en zouden nog koffers moeten pakken voor de terugreis de volgende dag. We hebben nog wat gegeten in een goed Indiaas restaurant in Asakusa waarna we naar het hotel zijn gegaan en vervolgens zijn gaan pakken. En toen was onze Tokyo reis alweer voorbij :(

De terugreis is verder goed gegaan zoals ik al zei. Deze week heb ik overigens nog ge-karaoked met Sayuri, Richard, Ruben en Shira en ben ik samen met Ruben op de radio geweest om te praten over onszelf en Nederland, in het Japans! Dat was best wel spannend en eng tegelijk maar gelukkig is het helemaal goed gegaan. Ik heb nog een Latinparty en een ander feestje gehad(ze vielen tegelijk dus ik ben eerst naar de ene toe gegaan en toen naar de andere) en verder eigenlijk niks. De universiteit begint als het goed is ergens de 1e week van April dus tot die tijd een beetje rustig aan doen zodat ik weer fris het 2e semester kan beginnen!
Dit was m weer voor nu.....sorry voor het lange verhaal maargoed het zijn ook wel 3 weken aan alleen maar dingen doen/bekijken elke dag!

Byebyee,

Claudia

PS: de foto’s zal ik asap uploaden...het zijn er maar 1034 :S dus ik ben nog wel even zoet! Please bear with me.....

"Toen was onze 3 weken vakantie alweer over :(....."

2007-03-17T15:07:00.000+01:00

Hier even een kleine update:

Ik ben inmiddels veilig en wel weer terug in Nagasaki nadat ik samen met Andre 3 weken heb doorgebracht in Nagasaki en Tokyo.

Het was ontzettend leuk en ook heel erg fijn dat we elkaar weer konden zien na zo'n lange tijd. We hebben ons heel erg vermaakt en ondanks het feit dat we onze reisplanning een beetje hebben aangepast is het er niet minder leuk om geworden.

Ik ben op dit moment erg moe (ik moet wakker blijven want Andre komt over 2 uurtjes aan op Schiphol dus dan kan ik hem bellen!) Foto's en verhalen volgen nog maar voorlopig ga ik eerst even bijkomen dus ik zal het voor nu hierbij houden....

Byebyee,

Claudia (en Andre)

Ps: de foto is alvast een voorproefje op wat komen gaat :P

"En toen was het eindelijk zover :D................"

2007-02-28T03:34:00.000+01:00

Okee hier dan even een klein berichtje:

Andre is veilig aangekomen in Nagasaki en we zijn nu druk bezig met sight-seeing in Nagasaki. Even over zijn reis. Tot mijn grote genoegen is alles heel goed verlopen en konden Jennifer en ik, Luuk en Andre precies op tijd oppikken van Nagasaki Airport.

Ik heb Andre uiteraard alvast even het Chinese festival laten zien en Indiaas eten laten proeven. De eerste foto's van tempels zijn ook al gemaakt! kortom: Het is superrr! Ik hoop dat ik binnenkort nog wat van me kan laten horen maar ik denk dat we voornamelijk tijd te kort zullen hebben want hij is hier tenslotte maar 3 weken.

Dat was m weer voor nu! Foto's volgens waarschijnlijk heel wat later maar wel alvast een voorproefje hier :P

Byeebyee,

Claudia en Andre :)

"Vakantieperiode 12-22 februari Ken's afscheid, Wakkasai en Chinees festival........."

2007-02-22T18:52:00.000+01:00

Het is alweer een tijdje geleden dus laat ik maar weer eens wat vertellen…moet er wel bij zeggen dat het me een beetje veel moeite kost om me te herinneren wat ik allemaal heb gedaan maar ik ga me best doen...het is tenslotte vakantie heh :)

Maandag 12 februari:

Andy was jarig en hij was samen met de Wakkasai-dansgroep, waar ik nu ook aan meedoe, in het park vlakbij Dejima Wharf om dat te vieren. We zouden overigens ook deze dag nog ons dansje oefenen die we de 3e van maart gaan opvoeren voor iedereen. Het was erg gezellig en het weer was heel erg goed...helaas was de cameraploeg die er de vorige keer ook bij was dit keer weer aanwezig om iedereen te filmen. We moesten op blote voeten dansen en blijkbaar vond onze cameraman het heel interessant om mijn voeten te filmen *zucht*...
Na wat pogingen om het hele dansje te dansen (ik kende op dat moment pas 1/3 van wat ik zou moeten kennen) was het tijd om Andy zn kadootjes te geven. Na de taart en Nederlandse kaas en versgebakken brood was het helaas al snel weer tijd dus ben ik samen met Ruben wat gaan eten in Youmesaito waarna we nog even een tas zijn gaan kopen...nog even bij Sahim thuis rondgehangen en toen naar huis.

Dinsdag 13 februari:

Overdag was ik met Sayuri (een japans meisje waar ik het goed mee kan vinden) en Ruben wat rond gaan lopen door Nagasaki omdat ik de bustijden wilde weten van de bus naar Nagasaki vliegveld (Andre komt al snel natuurlijk :) )...nog even in de YuING gekeken voor dvd’s en toen snel naar de Wakkasai want ik moest natuurlijk weer oefenen voor het dansje hehe. ’S Avonds was het weer eens tijd voor een feestje van de ESS groep. Wat ik alleen niet wist was dat het dit keer een afscheidsfeestje was. Ken (de jongen bij wie ik Kerstmis thuis in Kashima heb gevierd) gaat een jaar naar China en die zouden we dus voor het laatst zien. We hadden weer yakiniku en karoake dus na wat drankjes en een gezellige karaoke nog even doorgegaan naar Citrus Cafe samen met de mensen die overgebleven waren nadat het afgelopen was. Citrus Cafe is niet zo heel boeiend als er geen feestje aan de gang is dus dat was jammer maarja het kan niet altijd feest zijn :P....maar heb me wel vermaakt!

Zaterdag 17 februari:

Nadat we ’s morgens bruut waren gewekt door het brandalarm dat afwasgegaan in de Nishimachi stond ik redelijk verkleumd buiten. Nergens rook te bekennen maar wel een rotherrie dat door het hele gebouw te horen was...het alarm....dus na een beetje rond te hebben gevraagd waarom dat alarm in godsnaam afging en bijna een half uur buiten te hebben gestaan met wat verdwaasde Nederlanders en 3 Chinezen...de anderen lagen blijkbaar nog in bed ofzo (stel je voor een gebouw waar 100 mensen wonen en er staan er 15 buiten...)
Onze lieftallige opzichster van het gebouw was er niet want mevrouw werkt niet in het weekend dus stonden we te wachten op een brandweer die niet kwam en vervolgens een heigende Murayama die uit zn flat was komen rennen om het alarm uit te doen *zucht* hoe efficient...Bleek het dat de Nabe-pan op de 5e verdieping in de fik had gestaan dus daarom was de brandmelder afgegaan...stomme Chinezen ook met hun gekook vroeg in de morgen...*zucht*
Na nog wat mn roes te hebben uitgeslapen ben ik smiddags met Ruben, Gerrie, Sahim en Mehmet wat gaan ronddolen richting Yamada-denki waar we gegeten hebben en toen ben ik met Sayuri, Ken en Ruben vervolgens boodschappen gaan doen voor de Sukiyaki die ik zou gaan maken met Sayuri :)...uiteindelijk met 8 mensen de goed gelukte (al zeg ik het zelf) Sukiyaki gegeten en toen ’s avonds bij Sahim thuis Children of Men-film gekeken en nog een poging tot een 2e film en vervolgens naar huis om te gaan slapen.

Zondag 18 februari:

De dag dat het Chinese festival in Nagasaki officieel van start zou gaan...ik weet niet precies wat het festival inhoud maar het komt erop neer dat er 2 weken lang allerlei optredens in downtown nagasaki zijn en overal rondom Chinatown hangen rode lantaarns. Nadat ik met Gerrie, Jennifer en Mariko naar Kanko-dori was gegaan om te gaan chillen in de starbucks koffiezaak en nog even had gewinkeld met Gerrie om op zoek te gaan naar broeken voor hem (en mezelf maar dat is niet gelukt)...besloten wij om een stoet te achtervolgen die we zagen lopen richting Chinatown. Jennifer en Mariko waren ondertussen naar huis gegaan maar zij werden als snel afgelost door Massa (de Japanse jongen die Engels kan) om vervolgens met zn 3en het festival te beleven met de optredens van dans, zang en getrommel! We kwamen ook nog Sarat en een Franse meid en een Duitse meid tegen waar we nog even mee hebben gekletst....Naderhand bij Nick (een Amerikaan) thuis gaan chillen en waar ik nog even de film “Anchorman” heb gegeken....het was een rustige dag.

Maandag 19 februari:

Overdag ben ik met Jennifer naar de universiteit gegaan om ticket te boeken vanuit Tokyo terug naar Nagasaki...*zucht..jaja Andre moet ook een keer naar huis*...Nog even lekker wat gegeten in Chitosepia en toen vervolgens met Sayuri, Sahim, Gerrie en Richard (die overigens heel even aanwezig was) naar de film Dororo gegaan in AMU-plaza....Deze Japanse Fantasy-achtige film die zich afspeelt in Japan was erg grappig en goed te volgen. Vervolgens nog naar een Izakaya gegaan met Gerrie, Sayuri, Massa en Sahim en daar lekker gekletst onder het genot van een hapje en een drankje...deze tent was erg leuk maar de muziek die ze draaide viel wel heel erg in herhaling *THE BEATLES en JOHN LENNON*....de eigenaar had overigens nog een hele drankverzameling achter zn toonbank waar ik toch wel een foto van MOEST maken :)

Dinsdag 20 februari:

Ik ben samen met Richard, Sayuri, Klaas (een Nederlandse vriend van Richard die 2 weken in Japan is) en Sahim gaan shoppen in Kankodori omdat ik nog een kadootje moest kopen voor de vrouw die mij haar Seijinshiki kimono heeft geleend. Verder nog gegeten in een restaurant waar je een ijsje van 1meter kan bestellen en als je die in je eentje opeet dan wordt je op de foto gezeg met een interview enzo hehe. Toen nog naar Cybac gegaan om daar ff te gamen en te Karaoken en snel de laatste tram gepakt om naar huis te gaan. Uiteraard ook nog ff wat foto’s geschoten zoals een echte buitenlander doet....’S avonds ben ik langs Nick en John gegaan om nog een film te kijken en toen vervolgens weer naar mn bedje toe.

Woensdag 21 februari:

Smiddags ben ik samen met Mehmet op pad gegaan om het festival WEER eens te gaan bekijken want hij had het nog niet gezien en vroeg of ik zin had om mee te gaan. Na de huishoudelijke klusjes dus op pad gegaan. Dit keer waren de shows die ik heb gezien wel heel wat inspirerender. Allemaal lenige meisjes en jongens die kunstjes deden op stoelen en fietsen en dergelijk en serieus! Af en toe had ik het spaans benauwd, gelukkig ging er niks mis. Nadat we Richard, Klaas en Sahim hadden opgepikt in Kanko-dori zijn we naar een show gaan kijken van diezelfde Chinese mensen maar dit keer was het midden op straat...de man ging met een zweep aan de haal en ging proberen een roos kapot te slaan die werd vastgehouden door iemand uit het publiek! Heb er helaas geen foto’s van kunnen maken want mn accu was leeg van mn camera maar serieus er zaten echt zieke dingen bij!
Vervolgens weer naar Cybac gegaan voor een uurtje waar ik een nieuw apparaaat heb ontdekt, namelijk Gitaar-spelen! Tis net als trommelen en de dansmat waar je je op kan uitleven maar dan met een gitaar...errug leuk alleen vloog de tijd en stonden we al snel weer buiten. Nadat Richard en Klaas weg waren ben ik met Mehmet en Sahim nog naar de YuING gegaan om Sahim te helpen met een Gamecube te vinden voor een goedkope prijs inclusief wat leuke spellen....dat is gelukt! (al met al had ie er eentje voor 40 euro inclusief 2 spellen!)
Misaki van de Wakkasai groep had me ondertussen gebeld om te helpen met het maken van de kostuums dus dat heb ik ook gelijk maar die avond gedaan. Naderhand (t was inmiddels 12 uur ‘s nachts) wat gaan eten met Mehmet in de Flower Mate en Ellary opgepikt om vervolgens bij Sahim nog wat te chillen met Richard er ook nog bij....na nog wat foute Arabische en Turkse woorden te hebben opgepikt was het wel weer welletjes voor mij en is ieder op huis aan gegaan.

Donderdag 22 februari:

Het was weer eens kappertijd maar dit keer ben ik niet in mn eentje gegaan maar samen met Mehmet. Hij moest ook naar de kapper maar zijn Japans is niet goed dus wilde hij dat ik meeging zodat ik het leuk aan de kapper kon uitleggen wat de bedoeling was. Wat een ramp is dat zeg, hahaha voor mezelf kwam ik er wel aardig uit maar Mehmet wist niet zo goed wat ie wilde en dat moest ik dus aan de kapster uitleggen. Het resultaat was gelukkig een ruime voldoende dus dat scheelde weer. Later zijn we naar Kanko-dori gegaan om de rest te ontmoeten...en toen ’s avonds nog wat films gekeken bij Sahim thuis en toen was het alweer bedtijd....aftellen geblazen (nog 3 nachtjes en dan komt Andre!!) :D

Dat was m weer voor nu...ik denk dat ik binnenkort niet zo heel veel tijd meer heb om uberhaupt nog wat te typen aangezien ik het dan te druk heb met mijn bezoek maar ik zal proberen af en toe eens wat van me te laten horen als dat mogelijk is :D

Byeeebyee,

Claudia

Ps: Check de nieuwe foto’s zou ik zo zeggen...nieuwe link blabla..the usual!

"De week van citruscafe, bandoptreden, sneeuw en Jenn B-day 31 jan - 9 feb.........."

2007-02-11T14:28:00.000+01:00

Hier ben ik weer! Ik heb me voorgenomen om steeds 1 lange post te doen aan het einde van de week want dat is voor mij beter bij te houden. Ben de laatste tijd erg druk geweest dat ik nauwelijks tijd heb om het allemaal bij te houden.
Goed zitten we lekker? Daar gaan we dan!

Woensdag 31 januari:

Nadat Gerrie, Jennifer, ik en Mariko samen een overheerlijke Nabe hadden gemaakt was het tijd om naar Citrus Café te gaan.
Er zou deze avond een feest zijn dat in combinatie ging met een Nomihodai (oftewel weer eens onbeperkt drinken)....In eerste instantie was het een beetje verlaten in deze tent. Lindsay en Shina (2 NOVA Engels hulpleraressen) waren er al en ik heb dan ook aan het begin voornamelijk met hun gepraat. Maar nadat de drankjes naar binnen waren gegaan werd de sfeer uiteraard losser en kwamen er zelfs ook Japanners binnen om te feesten. Er stond ook een man de hele tijd te filmen...waarom is mij een raadsel maargoed. Ze hadden een leuke Japanse barman in deze tent (of moet ik zeggen...barjongen?) want hij bleek 19jaar oud te zijn!! (hij mag nog niet eens legaal drinken laat staan dat ie alcohol mocht serveren...nou ja ag) Heb nog wel even een foto van hem genomen natuurlijk hehe....uiteindelijk was het zo rond een uurtje of 3 afgelopen? Waarna ieder zn eigen weg is gegaan. Citrus cafe was een erg leuke tent dus ik zal er vast nog wel vaker komen vermoed ik :)

Vrijdag 2 februari:

Sneeuw!!! Jaja we hadden sneeuw deze dag! Woehoe eindelijk...ik dacht dat het nooooit zou komen. Uiteraard door de sneeuw gebanjerd en geprobeerd foto’s te maken maar dat was toch lastiger dan ik dacht. ’S Avonds hebben we met Gerrie, Jennifer, Kentou bij Sahim thuis 2 films gekeken. Een Koreaanse stille film genaamd Bin Jip (als je van vage films houd moet je die kijken) en een Amerikaanse film genaamd “Running Scared” (als je van schelden houdt moet je deze kijken..echt ELKE zin bevatte een scheldwoord zoals Fuck ofzo)...maar ondanks dat was het wel een goed film :)

Zaterdag 3 februari:

’S avonds hadden we met zn allen afgesproken om naar Jinya (de staan-bar) te gaan. Toen we daar aankwamen bleek Fahdi (de jongen die ook mee was met de Seijin Shiki) er ook te zijn en hij had wat Canadese en Amerikaanse kennissen aan tafel zitten. Ik heb uiteindelijk uitgebreid gepraat met deze mensen en ook Lindsay had het erg naar haar zin. De anderen waren niet zo weg van het gezelschap en gingen naar Past Time. Nou was het de bedoeling dat wij later zouden komen maar omdat ik en Lindsay zouden wachten op Sahim en hij maar niet op kwam dagen is het er niet meer van gekomen. Nadat iedereen weg was en ik, Sahim en Fahdi over waren gebleven besloten we om maar terug te lopen naar huis. Onderweg kwamen we Massa nog tegen die met de anderen was meegegaan. Nog even meegekletst en toen weer door richting huis. Ik heb naderhand bij Sahim samen met Richard nog “The Family Man” gekeken en toen weer naar huis om te gaan slapen.

Maandag 5 februari:

Ik heb zowaar een meubeltje gekocht en in elkaar gezet (en ja,dat is gelukt!) en staat nu mooi op mijn kamer hehe. Ik ergerde me aan het feit dat mijn kamer GEEN kastruimte heeft en ik kon voor 7 euro een mooi kastje op de kop tikken ala IKEA dus dat heb ik dan ook EINDELIJK gedaan haha. Jennifer was ondertussen productief Appeltaart aan het bakken dus naderhand nog even gegeten met zn allen. Het zonnetje scheen heel lekker die dag (er was GEEN sneeuw meer en het was warm) dus nog even lekker van het zonnetje genoten.

Woensdag 7 februari:

Na eerst een luistertoets te hebben gehad besloten we om maar gelijk door te gaan om een terrasje te pakken bij Deshima Wharf want Richard zou ’s avonds optreden met zijn bandje in de buurt van Hamano-machi en we hadden anders teveel moeten haasten. Uiteindelijk belandde Gerrie, ik, Jennifer en Maarten bij een terrasje aan het water waar we lekker hebben genoten van de ondergaande zon en het inmens zachte weer! Het was 23! Graden....en die vrijdag had het nog gesneeuwd :S:S Goed nadat we lekker hadden gebabbeld en nog wat hadden gegeten in Youmesaito met wat meer mensen besloten we door te gaan naar DrumB7 waar Richard in de band SEEK zou optreden. Dit is een soort Heavy Metal bandje. Het was een klein donker hok waar de muziek veel te hard stond maar de sfeer was leuk.
SEEK zou eerst optreden dus we besloten vooraan te gaan staan....dat heb ik geweten zeg! Ik ben uiteindelijk wat verder achteraan gaan staan want mijn oren trokken het niet meer. Richard speelt Basgitaar en ik moet zeggen dat het heel goed klonk...ik ben niet zo’n hele grote fan van dit genre muziek maar ze hebben het leuk gedaan!
Na deze band zouden er nog 2 bandjes optreden....de eerste Band kwam op in lange witte jassen en hun zangeres (waarvan ik eerst dacht dat het een man was) had een behoorlijke harde mannelijke stem....ze kwamen uit Osaka en hun muziek was wat harder dan die van SEEK. Het frapante was dat er allemaal meisjes vooraan waren gaan staan, hakjes hadden uitgetrokken en op hun blote voeten stonden te HEADBANGEN...echt een HEEL raar gezicht en heeeeel erg komisch hahaha. Ik heb er een filmpje van lol....ze deden ook allemaal van die rare dansbewegingen om de gekheid compleet te maken...nogmaals er waren GEEN mannen! De herrie was gelukkig na 45 minuten voorbij alleen moesten ze tussendoor nog wel even over Gyouza (een gerecht) maken praten. Na deze band kwam er een andere band en die was nog vreemder hahaha. De zanger (die overigens een heel goed lijf had) kwam op en zag eruit als een of andere verloren ninja...hij had overigens een grunt-stem en kon heel goed performen...maar daar is alles ook meegezegd. Ik heb deze act niet afgezien want mijn gehoor trok het niet meer omdat het geluid zo hard stond ben ik naar buiten gevlucht en heb ik daar mijn heil gezocht in de stilte. (ik had ondertussen een hele harde piep in mn oren...die is nu weer weg phew). Naderhand liepen alle bandjes merchandise te verkopen en te doen. Heb Jennifer nog even op de foto gezet met de Basgitarist van de laatste band en OOO wat was ie klein hahaha. En toen snel naar huis!

Vrijdag 9 februari:

Het begon ‘s morgens een beetje hectisch want Jennifer en Mariko hadden zich allebei een beetje verslapen nadat ze laat thuis waren gekomen van Baard de avond ervoor. Dus het was een keer omgekeerde wereld....want normaal tegen de tijd dat ik ontbijt zijn zij al naar school...maargoed, de laatste college dag was erg vermoeiend! (we hadden overigens een metgezel deze dag...hij heette HENK en het was een gele ballon met een hele grote Glimlach, zie foto). We hadden namelijk ook nog een of ander suf college over planten en Japans Nederlandse betrekkingen. Dit college werd door ene Beukers gegeven. Hij is een hoogleraar aan de Universiteit van Leiden en was dus in Nagasaki om mensen het een en ander bij te brengen over zijn vakgebied. Het college was zowel voor Japanners als voor de Nederlanders bedoeld dus het werd in het Engels gegeven. Er werden HEEL VEEL foto’s gemaakt tijdens deze les, wat ik overigens zwaar irritant vond. Ik bedoel hoe interessant is het nou om een stel Nederlanders in een collegezaal te zien zitten luisteren naar een Nederlandse hoogleraar. Maargoed, nadat dit voorbij was ben ik met Ruben naar Chitosepia gegaan om te winkelen.
Jennifer was vandaag jarig (22jaar geworden GEFELICIFLAPSTAART!) dus zouden we ’s avonds met zn allen eerst uit eten gaan naar het Indiase Restaurant Milan in AMU en daarna vervolgens naar Shianbashi gaan om te Karaoken. Het eten was echt heel lekker en nadat we nog even hadden gekletst om de tijd te vullen was het hop in de tram en naar Shianbashi. We zouden met ongeveer 20 man gaan Karaoken, waaronder ook een heleboel Japanners. Het plan was om een Nomihodai te doen maar om de een of andere manier wilden een aantal mensen dit niet. Uiteindelijk hebben we ze toch zover gekregen en kon iedereen naar hartelust drinken. Het was heel erg gezellig en helaas was het al na 2 uur voorbij...vervolgens gingen we door naar Cybac. Hier besloot ik om 7 uur door te brengen met tafeltennis, Taiko, poolen en karaoke. De meeste mensen waren al eerder naar huis gegaan. Op het laatst (half 5 smorgens) was ik ook erg moe en had ik een hokje voor mezelf genomen met een grote bank en tv/pc/ps2 waar ik in slaap ben gevallen. Ik was uiteindelijk om half9 smorgens thuis maar ik heb het wel erg naar mn zin gehad :)

En toen was het VAKANTIE voor mij! Jaja het eerste semester is voorbij (wat gaat de tijd toch snel)....Het plan is om natuurlijk binnen deze 7 weken vakantie heel veel leuke dingen te gaan doen! Andre komt al over 2 weken naar Japan en ik kan niet wachten!!!
Ik denk dat ik voor die tijd nog genoeg leuke dingen zal doen om te posten op deze site dus ik zou zeggen hou het in de gaten hehe.
Ik doe nu trouwens ook mee aan Wakkasai (een hele opgewekte dansgroep die een optreden gaat geven de 3e van maart in Nagasakipark)...ik sta zelfs al op film hahaha.

Anyways dat was m weer voor nu!

Byebyee,

Claudia

Ps: zie foto’s onder de nieuwe link

"de week van yuka, kurosaki school, latinfeest en tutor 23-30 januari......"

2007-01-31T09:39:00.000+01:00

Terug van weggeweest!
Het is alweer een tijdje geleden dus ik dacht laat ik maar weer eens wat vertellen over wat ik allemaal heb gedaan de afgelopen periode

Dinsdag 23 januari:

Ik was door Ruben uitgenodigd om samen met hem en een paar Japanse mensen naar Yuka’s huis te gaan. Yuka is die muziekstudente die mij nog het een en ander wil leren op de piano. Yuka is overigens ook degene die Ohagi (die zwerfpoes die bij het muziekcentrum rondloopt) heeft geadopteerd. Hij was namelijk heel erg ziek geworden en ze heeft hem meegenomen naar de dierenarts en op laten lappen. Toen we bij haar thuis waren...flat 12e verdieping mooi uitzicht....heb ik natuurlijk meteen gevraagd naar Ohagi :) en ik was niet de enige! Ze deed haar slaapkamerdeur open en daar kwam de kat! Wat een schatje was het zeg...hij was helemaal schoon en zacht, fluffy etc. etc. Dus natuurlijk hebben we het eerste half uur met de kat gespeeld waarna we met zn allen (we waren met zn 8en ofzo) naar de woonkamer gingen waar Yuka’s moeder al het een en ander aan HEERLIJK voedsel had gemaakt en de vader tv zat te kijken. Ze hebben ook een hond maar die is behoorlijk blind dus hebben ze met een punaise allemaal opblaasballen aan de scherpe randen opgehangen zodat hij zich niet kan stoten awww.
Uiteraard hebben we aan tafel lekker gepraat over van alles en nog wat en Ruben en ik werden COOL genoemd toen we allebei een flesje drinken aan het opdrinken waren (is me nog steeds een raadsel waarom maargoed....) Verder heeft Ruben nog op de playstation2 gespeeld en dat vond een van die meisjes heel erg grappig...en Yuka heeft mij geholpen met een spel op de PSP (ik heb een PSP gekocht!!! Met een 2 Japanse spellen) want ik kon een aantal dingen niet lezen (tis allemaal Japanse tekens natuurlijk)...omdat we de bus moesten halen van half 10 gingen we al snel weer weg...na Ohagi vaarwel te hebben gezegd..hij wordt namelijk aan iemand anders gegeven want Yuka kan m niet houden!....liepen we terug om te constateren dat we de bus hadden gemist....dus maar lopen dan. Ik heb onderweg met een 1e jaars muziekstudent gepraat..hij komt oorspronkelijk uit Fukuoka en hij was heel aardig (ik weet zn naam niet want ik ben niet goed in Japanse namen heb ik ontdekt)...en uiteindelijk snel naar huis want de volgende dag zouden we vroeg op moeten want we zouden naar een basisschool gaan!

Woensdag 24 januari:

We moesten vroeg verzamelen want we zouden naar de Kurosaki Higashi school gaan. Deze school ligt op 45 minuten rijden met de bus. De locatie is erg mooi....tussen de bergen en aan de zee :) Uiteraard toen we aankwamen waren er al van die kleine kindjes buiten aan het zwaaien en staren en doen. We waren nog niet binnen of we werden doorgeloodsd naar de gymzaal waar de kindjes een speech gingen doen en liedjes zingen voor ons. We werden ontvangen met luid geklap en we moesten recht tegenover ze gaan zitten aan een grote tafel. Sommige kindjes wisten niet goed meer wat ze moesten zeggen en raakten in de stress...gelukkig stonden er achter ons wat mensen die de kindjes voorzeiden wat ze moesten zeggen...awww. Uiteraard was het gezang heel erg mooi! We werden weer naar binnen geloodsd waarna we na wat thee en wat gepriegel met groepjes maken gingen we eerst naar buiten om Mochi te gaan maken (dat zijn soort rijstballen met vaak een vulling erin..bijvoorbeeld bonen)...dus uiteraard wat gepraat met de kindjes die erg verlegen waren. En toen mochiballen gedraaid en gedaan terwijl er continu fotografen meeliepen om ons te fotograferen. Werden we in 2 groepen gesplitst om de klassen langs te gaan. Dat was erg leuk want we moesten ook een presentatie over Nederland doen bij de groep 5... Na onze rondleiding kregen we weer een pauze waarna we allemaal een klas toegewezen kregen...ik en Michael kregen groep 1-2 voor onze kiezen en toen we vroegen welke klas het meest energiek was zei de leraar ook meteen van...ja dat is deze klas! We hebben spelletjes gespeeld en we moesten overigens ook onze lunch daar opeten....tja wat zal ik zeggen dat was een beetje vreemd want we werden dus met onze neus in de klasrichting aan 2 veel te kleine tafeltjes gezet en moesten vervolgens gaan eten terwijl er 15 kinderogen op ons gericht waren...(ik ben blij dat ik iig goed genoeg kan eten met stokjes!!) Nadat we dit allemaal gedaan hadden en ook nog spelletjes hadden gespeeld buiten..ik had gebasketbald en ook nog een beetje rondgelopen om foto’s te maken. Uiteindelijk werden we in de binnenaula gezet om vervolgens weer te luisteren naar de afsluitspeech en toen moesten wij ook nog een liedje voor hun zingen...SLIK....dus hebben we uiteindelijk gekozen voor de kanon-uitvoering van “Vader Jacob”...ik weet niet hoe het klonk maar volgens mij was het wel okee :)
De kinderen gingen ook weer zingen en dat klonk hartstikke goed natuurlijk...jaloers....En naderhand na wat gepraat en mochi te mogen meenemen hebben we afscheid genomen van de kindjes :)

Zaterdag 27 januari:

Latinfeest!!!! Jaja het was weer eens zover, ik ben samen met wat mensen weer eens naar Body2Soul gegaan want er was een latinfeest en, zoals jullie waarschijnlijk wel weten, ben ik hartstikke dol op dansen dus heb ik me uiteraard weer ontzettend uitgeleefd. Ik heb veel met Aoki gedanst want hij kan heel goed Salsa dansen...en ook de kapper van de vorige keer dat ik Best-dressed was, was er weer maar dit keer als DJ dus ik heb uiteraard ook met hem gedanst. Ik had me overigens erg Latin gekleed deze avond want, Mariko, ik en Jennifer, wilden ons eens een keer leuk uitdossen :D...Er was deze avond ook nog een aantal optredens van de Salsa-dames die het een en ander lieten zien...Ik heb nog met een Engelse mevrouw Salsa gedanst...zij is al over de hele wereld geweest en heeft overal lessen genomen en ze kan het erg goed..dus na wat moves van haar heb ik uiteraard weer het een en ander toegepast in het dansen en Ruben nog wat Salsa geleerd. De avond eindigde vrij laat voor mij...het feest was oorspronkelijk van 8 tot 2 maar omdat er nog veel mensen waren gingen ze door tot later...ik heb het einde niet meegemaakt want ik was erg moe en heb de taxi naar huis gepakt. Kortom was erg geslaagd al zeg ik het zelf!

Maandag 29 januari:

Kalligrafie college! Zoals altijd hadden we weer eens een cultuurcollege en deze was kalligrafie. Er valt niet echt veel te zeggen over dit college want het kwam erop neer dat we wat kanji na moesten schrijven met een kwast en inkt en dan op een bepaalde manier zodat het er heel mooi uit kwam te zien. Ik heb er niet echt veel gevoel voor maar het eindresultaat was redelijk okee..ik heb het een en ander aan foto’s gemaakt zodat je een idee had hoe het er aan toe ging deze les. Het mevrouwtje kwam steeds langs om te kijken of het er al een beetje op begon te lijken en steeds wanneer ik dacht dat ik het goed had gedaan kwam ze weer het een en ander verbeteren en mijn mooie kunstwerk vergallen *grrrr* maargoed ze weet het tenslotte ook het beste :)...Uiteraard moesten we de boel opruimen maar we mochten wel onze creatie mee naar huisnemen...woehoee

Dinsdag 30 januari:

Onno’s tutor had alle Nederlanders en hun tutoren uitgenodigd om gezellig wat te gaan eten in een Izakaya en een nomihodai erbij te doen. Toen we uiteindelijk met zn “allen” (er waren 2 tutoren en 9 Nederlanders) waren verzameld gingen we naar een kleine Izakaya waar we voor 2500 yen (20 euro) 2 uur lang onbeperkt konden drinken en overigens nog heel wat lekker voedsel kregen! Het viel me eerst heel erg tegen maar nadat we er langer zaten en het voedsel bleef komen was het toch best wel okee! Mijn tutor had overigens plannen die dag dus hij zou niet komen zoals hij in het mailtje had gezet maar na wat overtuiging van Onno’s tutor en Ruben kwam ie toch maar wel. Ik herkende m eerst niet want hij had ander haar en een bril maar het was toch wel Yoshimichi. Nadat we hadden gegeten en gedronken zou Yoshimichi de mensen die niet naar huis waren nog een andere tent laten zien. Deze bar heette “Panic Paradise” en hier draaien ze voornamelijk Rockmuziek. Overigens is het een echte ZIT-bar dus geen ruimte voor dansen...wat Ruben en mij een beetje irriteerde natuurlijk. Dus na hier te hebben gebabbeld met mijn tutor en Onno’s tutor en wat foto’s te hebben gemaakt gingen we door naar Club Fiesta. Hier heb ik het nog voor elkaar gekregen dat Yoshimichi’s cd met Progressive House werd gedraaid :) Overigens heeft Yoshimichi me 3x gevraagd of ik alsjeblieft naar Aiers Rock wil komen aankomende zaterdag want dan is er een feest en een vriend van hem is daar DJ...ik weet nog niet of ik ga want ik heb ook de optie Fukuoka nog open staan maar Progressive House klonk wel heel okee uiteindelijk (tis een beetje Trance-achtig) dus ik zie wel wat ik doe...ik ben iig blij dat ik mijn tutor weer eens een keer gezien heb (3e keer in 4 maanden hahahahaha)...uiteindelijk na club Fiesta met zn allen naar huis gegaan.

Ik heb nog het een en ander in het verschiet...vanavond is er als het goed is een groot feest in Citrus Cafe (ben ik nog nooit geweest...) en komt Lindsay hier eten maargoed dat bewaar ik voor de volgende keer!

Byeebyee,

Claudia

Ps: check de foto’s onder de nieuwe link! Sorry als de foto’s door elkaar staan...daar kon ik even niks aan doen.
Ps2: ik zal later wat filmpjes uploaden

"de week van Ikebana, cybac, ESS en Body2Soul 15-20 januari

2007-01-21T14:11:00.000+01:00

Er zijn al weer wat dagen voorbij en de universiteit is weer begonnen dus laat ik maar weer eens wat vertellen over mijn ervaringen hier in Japan

Maandag 15 januari:

Ikebana-les......Ikebana is een soort Japans bloemschikken waarbij het gaat om het estethisch planten van stokjes en bloempjes in een vaas. Net als alle andere culturele lessen die we hebben gehad was dit ook weer zo’n les waarbij je weinig uitleg krijgt en maar wat mag aan kliederen. We hadden wel een mooi papiertje gehad waar het een en ander op stond uitgelegd dus ja wat doe je dan als brave student? Je gaat de aanwijzingen op het papiertje natuurlijk volgen! Er zijn 2 soorten Ikebana, de officiele en de freestyle.....wat ze alleen niet goed hadden uitgelegd was dat de meeste mensen Freestyle hadden en niet de Officiele. Goed, dat betekende dus dat wij papiertje helemaal niet nodig hadden en dus gewoon lekker een beetje aan konden rommelen....Ik heb mijn bloemschikstuk samen met Ruben gemaakt (ik kon er zelf wel eentje maken maar daar was ik te lui voor)....Na een beetje de ruwe opzet te hebben gemaakt kwam het mevrouwtje die ons dus les gaf kijken....ze vond het nog een beetje karig en deed een dingetje zo en dingetje zus....oftewel, het takje dat links stond schuin naar voren buigen enzo.....het resultaat was natuurlijk een stuk mooier en na wat tevredenheid van haar kant ging ze door de anderen te helpen. Dus zaten wij nog steeds met een bloemstuk wat nog niet af was....na wat schuine takjes en bloempjes te hebben geplaatst kwam een ander mevrouwtje kijken en ze vond het prachtig!! Ze was zo verbaasd, ze kon niet begrijpen dat wij dat hadden gemaakt.....(natuurlijk nog wel gezegd dat haar Senior ons had geholpen maargoed ze vond het nog steeds fantastisch) :P We misten nog de Finishing Touch....en dat deed Ruben toch maar ff mooi! Een tak in het midden, Hoppa! Af! Het mevrouwtje dat de eerste keer had geholpen kwam nog even iedereen checken en ze viel bijna pal achterover bij die van Ruben en mij hahahaha Ze was waarschijnlijk vergeten dat ze die zelf voor een deel had gemaakt maargoed, het resultaat was erg mooi :D zie foto!

Dinsdag 16 januari:

Na college was ik met Richard, Gerrie en Jennifer in Chitosepia gaan lunchen. Ik moest snel weer weg want Onno had mij dus blijkbaar een week eerder gevraagd of ik wilde gaan bowlen met hem en zijn tutor...ik had ja gezegd maar was vergeten dat het vandaag was dus uiteindelijk moest ik een beetje haasten. Eenmaal aangekomen zouden we met zn 5en gaan bowlen...Ruben, Onno, Aki, Sahim en ikzelf. Wat het bowlen betrefd wil ik natuurlijk koste wat het kost winnen....en ja ik had gewonnen!! HAHAHAHA met een puntenverschil van wel 10 punten :S dus ik helemaal blij. We hadden echter 2 banen en Onno en Aki waren nog niet klaar dus wij wachten...nadat ze klaar waren bleek dat Aki had gewonnen...ze had 2 punten meer gegooid..*grrrrr* Het grappige is in Japan dat je niet per uur/per baan betaald maar per potje...dus als je heeel traag over een potje doet kun je de hele avond bowlen voor maar 3,50euro pp!

’S Avonds had ik met Ruben en wat andere mensen afgesproken om naar het station te gaan en daar Krisje (een Leidse medestudente van mij die net als Marit in Beppu studeert) en haar vriend op te halen van station en vervolgens naar de Izakaya van een bekende van Ruben te gaan en daarna de nacht door te halen in cybac. De plannen werden iets gewijzigd maar ik ben met Ruben en Krisje enz. Naar de Izakaya geweest. We hebben na de Izakaya nog wat gegeten bij de Moss-burger (soort Japanse mc Donalds maar dan met beter voedsel ofzo) en toen op naar Cybac! Ik heb jullie al eens over cybac verteld (tent waar je 12 uur door kan brengen voor maar 2000yen en dan onbeperkt drinken en games kunt spelen enzo) Dus dat heb ik dan ook gedaan....ge-karaoked, blaren gekregen van het trommelen op de Taiko-drums en natuurlijk gepooled enzo. Ik heb me prima vermaakt daar maar werd erg slaperig rond een uurtje of 4..dus ik naar het voetenbad gegaan (ja ze hebben daar een voetbad!!) en daar lekker onderuit gezakt gezeten en toen de massage-stoelen geprobeerd en vervolgens een uurtje in die stoelen geslapen :D erg fijn moet ik wel zeggen! Uiteindelijk was ik om 8 uur ’s morgens thuis....

Woensdag 17 januari:

Na college ben ik met Jennifer en Gerrie naar de You me saito gegaan waar we eerst hebben gerelaxed in the Starbucks en vervolgens nog een beetje hebben geshopt. Ik heb in de supermarkt van de you-me-saito, franse smeerkaas gekocht en cracottes...want geloof het of niet, die kun je niet zomaar ergens kopen helaas....En we hebben ingredienten gekocht om Buritos te maken...dat is ook allemaal gelukt al moesten we wel naar 2 supermarkten. Thuis lekker buritos gegeten en toen lekker niks gedaan.

Donderdag 18 januari:

We hadden ’s avonds een feestje van de ESS (english speaking nogwat)...met deze ESS hebben we al eens eerder gefeest in december (herinner je de yakiniku en karaoke nog?). Goed de opzet was deze keer weer een beetje hetzelfde...alleen dit keer hadden we jammer genoeg geen yakiniku maar zouden we naar een Italiaans restaurant gaan. Goed Italiaans voedsel zag ik ook wel zitten maar eenmaal bij het restaurant aangekomen, dat overigens Bagdad Cafe heette :S, was het nauwelijks een Italiaan te noemen. Het voedsel was erg magertjes en het liet nogal op zich wachten voor Japanse
maatstaven dan. Na wat gegeten te hebben gingen we door naar de Karaoke. We zouden 2 uur gaan karaoken met nomihodai (oftewel gratis drank 2 uur lang!)...de sfeer zat er goed in en uiteraard heb ik mn strot weer schor gezongen :)
Het was om 10 uur alweer afgelopen maar omdat niemand de vrijdag college had omdat die dag de entree-examens zijn voor de universtiteit die alle hogeschool studentjes moeten maken...uiteraard hebben ze dan geen zin in vervelende studenten hehe...
Dus ja de karaoke was afgelopen en uiteraard had niemand nog zin om weg te gaan dus besloten we om naar Jinya te gaan (deze staanbar waar ik al wat vaker geweest ben...zie december)...in Jinya was het erg rustig maar toen wij met zn 12en binnenkwamen kon je het al wel voller noemen...in Jinya gewoon gekletst met iedereen en nog Brett de Amerikaan gezien...hij woont in de buurt van onze dorm en ik had hem al een keer bij Baard gezien en met zn broertje toen die op bezoek was. Hij was erg aardig en had nog wat rare verhalen enzo. Omdat ook Jinya vroeg sluit (om 1 uur!) moesten we alweer snel een nieuwe plek gaan vinden. We liepen richting uni waarna ik met Ken, Kentarou enzo nog naar Kentarou’s overnachtings plaats gegaan ben. Dat is dus gewoon een onderzoekskamer ergens op de 6e verdieping van de universiteit...we waren dus met zn 10en ofzo en moesten in een hokje voor 4 personen gaan zitten hahaha...okee nee het viel reuze mee maar er stond dus idd een bed, een wasbak, boekenkast, computer, playstation, tafel en stoelen, bank...noem maar op! Hij leeft dus idd gewoon in het gebouw van de uni! En het aparte is dat de Universiteit gewoon open is 24/7...hahaha moet je in Nederland is proberen! Nadat het alweer laat/vroeg was gingen we met zn alleen collectief naar huis...het vervelende was dat we niet wisten waar we eruit moesten! Na advies te hebben gevraagd aan iemand anders die ook nog in het gebouw was konden we er uiteindelijk via wat gepriegel aan de voorkant uit....

Vrijdag 19 januari:

Een vrije dag! Zoals ik al had verteld dat er entrance-examens waren....dus uiteraard dacht ik dat ik wel wilde uitslapen....Nou mooi niet! Na wat gebonk op mijn deur ’s morgens om half 11 bleek dus dat de mensen van de riolering/beestjes verdelging zouden komen...FIJN! Daar zat ik dan half wakker in mijn stoeltje achter mijn bureau toen die mensen ons appartement binnenkwamen en fijn verdelger overal gingen spuiten...zucht...gelukkig betekend dit wel dat waarschijnlijk de beestjes nu niet meer aanwezig zullen zijn....na deze verdelgingsactie ben ik maar weer gaan slapen want ik had nog wat slaap in te halen van de afgelopen 2 dagen. Ik schoot om 3 uur wakker waarna ik om 4 uur Ruben heb meegesleurd om piano te gaan spelen op de universiteit...hier heb ik nog met Yuka staan praten...zij is een 4e jaars muziek student en kan heeel goed piano en cello spelen. Zij gaat me een nieuw liedje leren spelen maar eerst moet ik natuurlijk mijn andere liedje afmaken voordat ik dat doe! Ik ben al bijna klaar met het andere liedje dus ik zie alweer uit naar het nieuwe liedje :)
Nadat we klaar waren met piano spelen, ben ik samen met Ruben wat gaan eten bij de Jolly-pasta. Hier hadden we allebei trek in alles dus hebben we alles gedeeld anders werd het zo duur hehe. Na een verrukkelijk ijsje met appel, caramel en kaneel was het tijd om naar Sahim te gaan want daar zouden we gaan kaarten met wat mensen. We kwamen daar aan en er was dus nog niemand....dus hebben Sahim, Ruben en ik maar wat Arcade-games op computer gespeeld terwijl we aan het wachten waren op Gerrie en Jennifer. Nadat zij uiteindelijk om een uurtje of half 10 aankwamen met de dvd’s(we gingen film kijken) bleek dat ook Massa was meegekomen (de Japanner die zo goed Engels kan)...ondertussen heeft Baard/Sacchi ons nog gestoord tijdens het film kijken want hij heeft zoals ik ook al had verteld een nieuwe laptop gekocht met een webcam zodat hij contact kan houden met de Nederlanders enzo...en hij wilde dus die webcam testen via Skype....dus nadat we wat gekletst hadden met Sacchi en Nonoka, konden we verder met film kijken. Na het film kijken nog een hele foute Japanse film/serie gezien op de Japanse tv en toen was het alweer tijd om naar huis te gaan.

Zaterdag 20 januari:

Ik had een feestje bij Body2Soul deze avond. Er was blijkbaar een verjaardag van 2 mensen die daar gevierd werd en er waren dus weer veel Engelse leraren aanwezig en uiteraard werd er veel gedanst. Oorspronkelijk zouden we van te voren een nomihodai doen met zn allen bij een Izakaya in de buurt van Kanko-dori maar uiteindelijk verliep het allemaal ietsje anders en ben ik met Jennifer eerst wat drinken gaan halen onderweg naar Body2Soul...we waren namelijk wat later dan gepland. Onderweg kwamen we nog wat Amerikanen tegen waarvan er 2 “To gay to function” waren en die begonnen een heel verhaal tegen ons. Na ze vriendelijk te hebben afgewimpeld kwamen we ze uiteraard later nog bij Body2Soul tegen. Ik heb nog staan praten met Aoki...deze man kan heel goed Salsa dansen en met de afgelopen 2 latin-party’s heb ik met hem staan dansen. Hij stelde ons nog voor aan wat andere vrienden van hem en een daarvan is de eigenaar van een Indiaas restaurant...dus daar kunnen we een keertje wat gaan eten! Verder was het niet erg bijzonder deze avond..de muziek was redelijk okee en er werd veel gedanst door alle buitenlanders en uiteindelijk ben ik met Jennifer om een uurtje of 4 weer naar huis gegaan want de rest wilde nog de nacht afmaken in Cybac maar daar had ik niet zoveel trek meer in! Er zijn nog foto’s gemaakt deze avond maar als alles meezit krijg ik die volgende week van Aoki want ik heb zelf geen foto’s gemaakt.

Zoals je ziet was het weer een inspirerende week :P.......Ik hoop dat jullie weer voldoende gespekt zijn nu en ik zal zsm weer nieuw materiaal verzamelen!

Byebyeee,

Claudia

Ps: zie de nieuwe foto’s onder de nieuwe link
Ps2: zie de filmpjes onder de filmpjes-link

"de week van seijinshiki, fukuoka, schieten en suzuki-sensei 3-8 januari...."

2007-01-13T09:52:00.000+01:00

Goed, hier ben ik weer!!! Het nieuwe jaar is nog nauwelijks begonnen en ik heb weer een heleboel nieuwe dingen te vertellen :)
Zit je goed? Daar gaan we dan!

3 januari:

Ik had samen met Ruben een afspraak met de mensen van het Japanese Intensive Program en Suzuki Sensei (deze mevrouw had ooit eens een kimono les bij ons op de uni gegeven) om het nieuwjaar te vieren. Nadat iedereen verzameld was, moesten we met zn allen de berg op lopen richting het huis van Suzuki....en ja ik verbaas met er nog steeds over dat die kleine autootjes zo’n steile helling op kunnen want echt serieus!! Je handrem moet het in ieder geval heel goed doen want anders is je auto zo weer beneden...Toen we bij eenmaal in het huis van haar waren kregen we eerst Japanse bonen/superzoete snoepjes en thee...Ik heb me voorgesteld aan de mensen en kreeg ook hun namen te horen...als ik me niet vergis, Timothy, Gideon, Youyou en nog iemand waar ik toch niet op kan komen. Het Japans van deze mensen is op een lager niveau dan dat van Ruben en mij dus we konden voornamelijk in het Engels praten, maar omdat Suzuki geen Engels kon hebben we toch ook heel veel Japans met haar gesproken anders is dat zo onbeleefd :)

Na een klein uurtje was het eten ongeveer klaar om geserveerd te worden,want ja bij het vieren van het nieuwe jaar hoort ook traditioneel Japans voedsel! Dus uiteraard sashimi (rauwe vis), rijst en heel veel andere soorten vis en vlees en miso-soep....ik ben nog steeds niet overtuigd van Japans eten maargoed uit beleefdheid eet je gewoon mee want tenslotte hebben ze het voor je gemaakt! Suzuki vroeg nog aan mij of ik even met haar mee kon komen want ik zou van haar een kimono lenen voor de Seijinshiki (20jaar oud worden festival)...dus ik kreeg op dat moment de eerste glimp van een prachtige furisode (lange mouwen kimono) die ik zou mogen gaan dragen. Na nog wat gepraat en gegeten te hebben was het tijd om afscheid te nemen en konden we eindelijk haar schattige vos-hondje Ryuu zien dat een heel lief pakje aan had. Na nog het telefoonnummer van Suzuki te hebben gehad ging ieder zijn eigen weg en hebben Ruben en ik nog even gewinkeld.

4 januari:

Deze dag ben ik met Maaiko, Andy, Gerrie en Sahim gaan schaatsen op een schaatsbaan ergens aan de andere kant van Nagasaki. Ik heb toen ook voor het eerst in een Japanse bus gezeten en weet dus nu ook hoe dat systeem werkt...(ik prefereer het Nederlandse systeem maargoed)...de entree voor het schaatsen was zeer hoog maar gelukkig kon je dan wel tot 22.00 uur savonds blijven schaatsen. Daarnaast waren de schaatsen eigenlijk niet zo goed want ze hadden maar 1 soort schaatsen en dat waren nou niet de meest mooie die ik gezien had, maar het waren wel ZWARTE kunstschaatsen. De schaatsbaan was klein en vol met mensen die eigenlijk niet echt wisten wat ze deden...Voor mij was het wel lang geleden dat ik voor het laatst had geschaatst maar het ging eigenlijk heel erg goed...zo goed dat toen we tikkertje gingen doen op het ijs niemand mij wilde tikken omdat dat eigenlijk toch nutteloos was dus kon ik lekker de valpartijen en rare capriolen van de overige 4 mensen filmen...het resultaat is af en toe heel grappig!

Nadat iedereen moe was van het tikkertje spelen (behalve ik dan) besloten we om maar te stoppen...beneden in de Arcadehal hebben we nog gevoetbald en toen eigenlijk weer met de bus naar huis...tenminste, we stopten halverwege bij Amu-plaza om nog even wat te gaan eten want het was etenstijd (lekker eten in de Bull’s kitchen = STEAK)...Vervolgens nog Massa tegengekomen...een Japanner die heel goed Engels kan en die Jennifer, ik en Gerrie eens waren tegengekomen in Amu. Nog even mee gepraat in de tram naar huis en toen ieder zn eigen weg gegaan...weet niet echt meer wat ik daarna gedaan heb.

5 en 6 januari:

Hoewel het allemaal op het laatste moment was besloten, besloten Ruben, ik, Gerrie, Sahim en Andy naar Fukuoka te gaan. Andy, Maarten,Michael en Mariko hadden dat al een keer gedaan en zeiden dat het best wel de moeite waard was. Helaas was Andy niet zo lekker dus kon hij niet mee en bleven we met zn 4en over. De slaapplek hadden we al geregeld want we zouden bij een vriend van Sahim kunnen overnachten want die heeft een eigen huis. Deze vriend genaamd Gilberto zouden we later ook nog ontmoeten en hij zou ons met de auto meenemen naar wat goede clubs enzo. De busrit naar Fukuoka was niet echt heel erg interessant...heel veel loze foto’s geschoten omdat ik me een beetje verveelde en niet wilde slapen en na 2 uur stonden we dan om een uurtje of 5 op Fukuoka Terminal. We hadden onze eerste bus namelijk een klein beetje gemist, anders hadden we er wel wat eerder geweest. Gerrie en ik wilden nog gaan winkelen voor kleding en schoenen maar uiteindelijk hadden we best wel honger en zijn we nadat we dus Gilberto hadden ontmoet bij Wendy’s wat gaan eten. Sahim had al gezegd dat hij ook nog wat Marokkaanse vrienden had die in Fukuoka woonden dus die had hij opgebeld en waren even later ook in Wendy’s. Zij heetten Adil en Asraf en hadden nogal veel kaas gegeten van het nachtleven in Fukuoka dus zij zouden ons wel helpen met een leuke uitgaans gelegenheid vinden.

Nadat we heel lang hadden rondgedoold langs allerlei winkels, de omgeving van Fukuoka hadden gezien en nog bij Canal City zijn geweest (een groot winkelcentrum waar het een en ander aan kerstdecoratie was te zien en vrouwelijk schoon volgens de jongens) en nog even in een cafe hadden gezeten dat Pik’s cafe heette (voor Nederlanders is dat natuurlijk komisch) begonnen we onze barhop tour...we gingen eerst naar een club(je) genaamd “the Dark Room”...nou moet ik zeggen dat alle clubs die ik tot nu toe gezien heb niet op de begane grond zijn maar altijd in een flatgebouw ergens bovenin....het was een beetje verlaten in deze tent op wat dronken mensen na die het pand net verlieten en hier hebben we wat gedronken waarna we zouden doorgaan naar de volgende bar genaamd “the happy cock”. Ook deze bar was op de 8e! Verdieping ofzo maar was iig een stuk groter en om de een of andere reden sprak iedereen hier Engels en geen Japans...De muziek was erg goed en nadat de sfeer wat later op de avond er goed inzat zijn we hier voor het grootste gedeelte van de avond gebleven! Er kwamen ook nog wat meer Japanners bij en na een tijdje was het wel lekker druk in deze bar. Ik heb lekker kunnen dansen in deze bar en vond het jammer dat we op een gegeven moment weg gingen om naar een andere bar te gaan. Vervolgens zijn we naar Club Safari gelopen, waar het toen we aankwamen eigenlijk best wel een beetje dood was maar er was mij al verteld dat het na 5uur in de morgen druk zou worden omdat dan de meeste andere barren sluiten...en ja idd! Deze Safari club zag er erg jungle-achtig uit en tot mijn verbazing liep hier ook het een en ander aan Europees volk rond (denk aan Oost-Europese meiden en zelfs een Duitse man die in het Duits begon tegen mij!) :S

Nadat het een uurtje of 7 was geworden besloten we maar om naar Gilberto’s huis te gaan want we moesten dezelfde dag nog met de bus weer naar huis. Ik had namelijk een schietwedstrijd de dag erna en ik kon dus niet langer blijven. Na een auto-rit van 40 minuten kwamen we aan bij het huis van Gilberto (zie foto!: hij woont namelijk niet in Fukuoka maar een nabijgelegen stad)..hier lag iedereen zwaar ingepakt onder de wol want het was echt maar 4 graden in dat huis ofzo! Nadat we ongeveer om 2 uur allemaal weer uit de veren waren was het tijd om terug te gaan naar Fukuoka want we moesten nog steeds winkelen. We zijn naar de Fukuoka Yahoo Dome gegaan waar een groot winkelcentrum is. Omdat het nieuwjaar is worden veel producten voor bodemprijzen verkocht en zijn er dus heel veel aanbiedingen. Een goed teken voor mij want ik was op zoek naar 2 paar schoenen en in Nagasaki was ik niet zo geslaagd hiervoor. Na nog wat gegeten te hebben bij het Indiaase Restaurant (ow how I love Indian Food) en dus inderdaad geslaagd te zijn voor mijn 2 paar schoenen (laarzen en gewonen loopschoenen) was het alweer tijd om naar de Bus Terminal te gaan. De busrit heb ik niet echt meegemaakt omdat ik nog bekaf was van de 2 dagen Fukuoka dus ik heb lekker liggen slapen 2 uur lang! En toen we in Nagasaki waren snel naar huis want dan kon ik precies nog 7 uur slapen voordat ik weer uit de veren moest om 6 uur ’s morgens!!!! om naar de schietwedstrijd te gaan.

7 januari:

Ik stond helemaal netjes bij de schietvereniging om een uurtje of half 7 was er helemaal niemand!!! Dus was ik maar weer naar huis gegaan om vervolgens om kwart over 7 maar eens een kijkje te gaan nemen of er nu wel iemand was. Gelukkig waren er nu wel mensen en konden de voorbereidingen beginnen om naar de wedstrijd te gaan. Ik zou met Yoshimura meerijden want ik wist natuurlijk niet waar de wedstrijd was. Yoshimura is verlamd in haar benen en heeft een speciale auto die ze dus kan bedienen met enkel haar handen! Ik vond het er heel interessant uitzien want dat had ik nog nooit gezien...na nog wat te hebben gepraat over het oud en nieuw enzo waren we na 35 minuten op plaats van bestemming...het was niet echt Nagasaki-stad meer maar een aangelegen dorp. Ik was nog niet binnen in het pand of ik schrok me kapot! Er waren 27 banen met 3-spotters ABC dus omgerekend betekende dat dat er 80 schutters zouden zijn die dag....*slik slik* Dus ik ging maar even snel kijken naar mijn baannummer en tegen wie ik zou moeten schieten.....ik stond netjes helemaal achteraan op het middelste bord bij baannummer 20...er stond ook heel leuk achter mijn naam...(Orandajin = Hollander) *grappig*. Ik was een beetje misselijk geworden en het was echt gewoon te koud voor woorden in die zaal. Ze hebben in Japan daar wat op gevonden, namelijk Warm-houd zakjes...dit zijn van die zakjes die je moet schudden en dan blijven ze vervolgens 7 uur warm ofzo....aan het einde van de dag het ik er 10!! Onder mijn kleding gedaan en ik had het nog KOUD...kortom ik was niet zo lekker. Helaas moest mijn schieten er ook onder lijden en daarbovenop kwam nog dat Heren en Dames compound 1 categorie was dus ik moest geloof ik minimaal alles bull’s eye schieten om te winnen van 2 van deze heren...gezien mijn gezondheid die dag was dat min of meer onmogelijk dus heb ik maar op bescheiden afstand geschoten. De wedstrijd duurde van 10 uur tot en met 3 uur en daarna was gelijk de prijsuitreiking. Ik was ZOOO blij dat het afgelopen was want ik was tijdens de middagpauze bijna in slaap gevallen zo moe en beroerd was ik...maargoed, na mijn laatste serie, die overigens beter ging dan mijn eerste kon ik gelukkig de boel opruimen. Een detail was wel dat normaal gesproken als er mensen op schot staan de achterban gewoon aan het praten was, maar toen ik moest schieten was het min of meer stil achter mij...dat is geen prettig gevoel als er 50 ogen op je gericht staan! Maargoed, de prijsuitreiking was aan de beurt en nadat mijn naam was geroepen omdat ik 3e was geworden was ik toch wel een beetje trots op mezelf...het was me gelukt om in Japan, met een schiedwedstrijd, 3e te worden!!!! Het leuke was dat we dus een hele grote gouden kitschbeker kregen en een mooi Japans certificaat met je score erop enzo....Ik was blij dat ik thuis was om een uurtje of 4 en nadat ik Yoshimura had beloofd in de volgende wedstrijd weer me te doen en dan nog beter te schieten (ze hadden op de vereniging gedacht dat ik namelijk 1e zou worden :S ik weet niet waar ze dat idee vandaan hadden gehaald mja het zal wel...) kon ik eindelijk lichamelijk instorten....ik heb eigenlijk het resterende gedeelte die dag geslapen.

8 januari:

Dit was de dag dat ik mijn “20-jaar oud worden” kon vieren...in Japan is het namelijk zo dat je vanaf je 20e pas volwassen bent. Ik had dan ook een tijd geleden een hele officiele uitnodiging gehad. Omdat ik als Westerling natuurlijk geen Japanse kleding heb die ik tijdens dit festival kan dragen had ik via school geregeld dat ik van Suzuki-sensei een mooie furisode kon lenen. Het evenement begon om een uurtje of 12 en ook al had ik gehoopt dat er wat Nederlanders mee zouden gaan lag iedereen helaas nog min of meer in coma dus ben ik samen met Suzuki-Sensei erop uitgegaan om mijn volwassenheid te vieren. Maar niet voordat ik natuurlijk mijn speciale Furisode aan had getrokken. Nu moet ik even uitleggen hoe dat in zn werk is gegaan, Suzuki kwam bij mij thuis ’s morgens en nadat ze alles had klaargelegd konden we beginnen. De kimono was gelukkig ongeveer mijn maat! (dat is wel heel fijn, ze zei ook al van: “ik ben blij dat je niet zo’n enorm grote buitenlander bent”). Ik ga niet in de details treden over hoe het in zn werk gaat maar het komt erop neer dat je een onderkimono aan hebt, en dan nog 2 bovenkimono’s = 3 lagen...en dan heb je een band om je middel die met allerlei touwen en strikjes is vastgemaakt op een onmogelijke manier! Een frappant detail was wel dat ik dus een handdoek onder mijn band moest dragen om mijn middel want zoals ze het zo lekker direct zei: “je borsten zijn te groot en het moet een rechte lijn naar beneden zijn....”...EN BEDANKT! Alsof ik daar wat aan kan doen dat ik vrouwelijke vormen heb...maargoed ik heb me erbij neergelegd. Het kimono aantrekken duurde in totaal 1 uur! maar het resultaat was verbluffend...ik stond echt helemaal perplex. Hij was echt heel mooi! Dus hop snel nog wat mensen wakker gemaakt om het te laten zien :) en toen snel naar de plek waar we moesten zijn voor de ceremonie. Ik was nog niet buiten of ik kreeg mijn eerste “Omedetou gozaimasu (gefeliciteerd!)” naar mijn hoofd geslingerd door passanten...dus netjes “Arigatou Gozaimasu (dankuwel)” terugzeggen enzo...En natuurlijk waren er nog starende mensen die waarschijnlijk nog nooit een Gaijin (buitenlander) in een Furisode hadden gezien. (ik werd er overigens enige tijd later nog op gewezen dat ik waarschijnlijk 1 van de eerste of de eerste buitenlander was die in Nagasaki met een Furisode had rondgelopen).

Eenmaal aangekomen bij de plaats van bestemming was het DRUK! Ik had nog nooit zoveel 20jarigen Japanners bij elkaar gezien die zo mooi gekleed waren. Allemaal hele mooie furisode’s aan. De jongens zouden oorspronkelijk een Hakama moeten dragen (lijkt een beetje op een Aikido-pak) maar tegenwoordig is het “in” om een zwart pak te dragen en er als een Yakuza/Yankee bij te lopen (kortom: het zag er niet uit...en als ik dat zeg dan meen ik het ook want o het was een beetje jammer om te zien...van dat rare gebleekte/koperkleurige opgespoten haar en dan zo’n zonnebril, sigaret in de handen en mobiel uit de zak bungelend...handen in de zakken etc.) De meisjes waren echt vaak mooi opgemaakt..haar opgestoken met dingetjes erin enzo....ik voelde me nogal gewoontjes met mijn korte koppie. Maargoed, even terug naar mij.....ik stond dus op dat plein en ik ben echt letterlijk helemaal dood-gefotografeerd! En het hield ook niet op gewoon...er was 1 fotograaf die ging gewoon rondjes om mij heen lopen en dat terwijl ik stond te praten met Suzuki (die overigens ook helemaal verheugd was omdat het zo goed in de smaak viel bij iedereen)...ik zou de ceremonie zelf moeten meemaken want zij zou koffie gaan drinken en een uurtje later terugkomen...Ja daar sta je dan.
Ik zag mensen een gebouw binnen lopen dus ben ik er maar achteraangelopen...kom ik “gelukkig!!” een andere uitwisselingsstudent tegen die ook op zoek was naar mensen. Hij heet Fahdi en komt uit Syrie. Met hem ben ik de zaal ingelopen en heb ik netjes naar de ceremonie geluisterd en filmpjes gemaakt van hoe anderen het Japanse en het Nagasaki volkslied aan het zingen zijn. En naderhand (ceremonie duurde 25 minuten) stonden we alweer buiten. Nadat we Suzuki weer hadden gevonden en de fotografen hadden ontweken besloten we om naar de universiteit te gaan in de hoop dat de leraren aanwezig waren zodat ze mij in outfit konden zien. Helaas was het een feestdag en was er dus niemand aanwezig (duh had ik kunnen weten) dus daar stond ik dan...mijn voeten deden zo pijn van de (te kleine) houten schoenen en ik voelde me nogal ongemakkelijk midden op straat dus besloten Suzuki en ik maar terug te gaan naar de Nishimachi dorm om mij te verlossen van de kleding. Overigens ben ik me kapot geschrokken want Suzuki vertelde mij dat de furisode die ik droeg 600000yen is....dat is dus ongeveer 5000 euro!!! Ik had gewoon een verzekering nodig om dat ding te dragen...gelukkig is de furisode heel gebleven. *phew*

Nadat ik Suzuki had weggebracht naar de bus kwam ik Ruben tegen en zijn we wat gaan eten en piano gaan spelen. Even later kwam ik de Gideon en Timothy tegen die ook bij het feestje van Suzuki waren geweest de 3e en besloten we wat in de Flower Mate (tegenover de uni) te gaan eten. Na te hebben verteld over mijn ervaringen en lekker bij te komen met een warme kop chocomel want het was ZO koud, kwam ineens Fahdi binnen. Hij zag mij niet en begon te praten met de eigenaresse. Ik overhoorde het gesprek en het ging dus over mij, want zij had een Gaijin in een Furisode zien lopen voor de uni en Fahdi vertelde dus dat ik dat was en dat ik uit Holland kwam...dus ik sneak naar hun toe en roep “dat ben ik dus!” Na eerst een volledige shock van beide kanten kreeg ik ineens weer de felicitaties en gratis pudding aangeboden. Dat sla ik niet af natuurlijk...ook de eigenaar was aanwezig met wat Japanse mensen en die waren ook aan het praten en hoorden dus dat ik 20-jaar festival had meegedaan en waren helemaal blij en boden mij eten, drinken en nog eens pudding aan...tja waarom niet (ik wil vaker 20 worden *zucht*)...we zijn toen ook nog uitgenodigd voor een rondreis op een boot ergens in Februari en we mogen iedereen meenemen die we willen, joepieee!

Voor de rest ben ik nog uit geweest op dindsdag en vervolgens gisteren naar de film “Bleach – memories of nobody” geweest. Deze Japanse anime-film was erg goed te volgen en ik verbaasde me over het feit dat het zo goed te volgen was! Mijn Japans is toch nog wel voorruit gegaan dan :P..
Goed jullie zijn weer helemaal op de hoogte van mijn avonturen hier...sorrie dat deze post een beetje lang is geworden. Ik had het allemaal wel eerder willen vertellen maar het is er een beetje bij ingeschoten door tijdgebrek! Ik heb uiteraard de foto’s weer online gezet dus ik zou zeggen “lees het verhaaltje en kleur de plaatjes”

Byebyee,

Claudia

Ps: zie de foto’s onder de nieuwe link
Ps2: zie ook de filmpjes onder de link filmpjes gebeurtenissen Japan

"de week van marit, cybac, latinparty en oud en nieuw 26-31 december...."

2007-01-02T08:30:00.000+01:00

GELUKKIG NIEUWJAAR EN DE BESTE WENSEN VOOR 2007!!!
Wat heb ik allemaal deze week uitgespookt? Nou dat zal ik eens haarfijn uitleggen :D

Dinsdag 26 december:

Zoals ik jullie al had verteld zou Marit deze dag naar Nagasaki komen om hier 3 dagen te blijven. Ik had afgesproken om haar om 11 uur te ontmoeten op het station en na wat gezoek en gewacht zag ik uiteindelijk een lange blonde meid staan dus ja dat moest Marit wel zijn :)
Nadat we eerst naar het hotel waren gegaan zodat Marit haar spullen kon dumpen (heel toevallig was het hetzelfde hotel en dezelfde hotelkamer) liepen we door naar de Softbank winkel want ik had Marit zover gekregen om toch ook maar een prepaid mobiel te kopen! (beter 1 dan geen zeg ik altijd maar :D). Toen we moesten wachten op haar mobiel zijn we doorgelopen naar de You-me-saito waar we vervolgens Gerrie en Sahim tegenkwamen. Nadat Marit wat schoenen op de kop had getikt en we een lekkere Cinnamonroll en Orange Juice naar binnen hadden gewerkt bij de Starbucks en Marit’s mobiel hadden opgehaald (niet perse in deze volgorde) besloot ik om voor mezelf ook nog even voor schoenen te kijken maar dat lukt niet zo!
Het liep al tegen 4en aan dus nadat we nog even langs hotel waren geweest, zijn we vervolgens naar de dormitory gegaan want die had zij nog niet gezien natuurlijk. Na wat oehs en aahss (overdrijven is ook een vak :P) en wat geklets besloten we vervolgens Ruben mee te zeulen om wat te gaan eten, want Marit’s reisgenootje Lun zou om 6 uur op Ekimae zijn en dan konden we met zn allen wat gaan eten. Na wat gedoe omdat we Lun niet konden vinden kwam ik vervolgens op het briljante idee (al zeg ik het zelf) om bij het Indiase Restaurant op de 5e verdieping van Amu wat te gaan eten....Het eten viel overigens goed in de smaak en nadat we nog wat hadden ge-purikuraad besloten Marit en Lun hun eigen weg te gaan en ging ik met Ruben weer richting dorm. Na een grondig afscheid, zo van tot over een jaar en cu in Beppu enzo natuurlijk!

Woensdag 27 december:

Ik had mn relaxte dag, ik was laat wakker geworden en besloot om even piano te gaan spelen...Ik heb uiteindelijk geholpen bij Ken, Sally (ja het meisje dat ik in Kashima heb ontmoet bij de banketbakkerij) en Ruben om een kerstversiering af te tuigen waarna we naar Amu-plaza zouden gaan om een James Bond te gaan kijken in de bioscoop. De film was hartstikke goed en het eten wat we bij het Grill-restauarant hadden was ook natuurlijk hartstikke lekker :). Sally had in de poep gestaan met haar schoenen dus ik ging even vriendelijk om een plastic zak vragen bij de receptie omdat die schoen zo heel erg stonk dus dan kon ze hm in de plastic zak stoppen! Na de bioscoop besloten we om met zn allen terug te gaan naar Uni en dan richting Sumiyoshi te gaan, naar Jinya de staanbar. Sally moest terug naar haar hostfamilie voor deze dag dus die heb ik snel doei gezegd en toen met Gerrie en Sahim op sleeptouw naar de bar. De bar was niet zo boeiend en om een uurtje of 2 was het eigenlijk al een beetje afgelopen...dus dat was erg jammer en aangezien ik niet naar huis wild e nog heb ik bij Sahim gezeten en hebben we foto’s bekeken en een hele melige film “My super ex-girlfriend”...en toen was ik vervolgens laat thuis in de morgen.

Donderdag 28 december:

De woensdag was ik de hele dag eigenlijk ziek dus ik ben niet echt de deur uitgeweest, ik kreeg wel een berichtje van Marit die vroeg of ik misschien nog wat wilde doen want haar planning was ietsje veranderd maar helaas moest ik haar teleurstellen. Dus eigenlijk heb ik de hele dag geslapen

Vrijdag 29 december:

Ik voelde me alweer een stuk beter en nadat Marit was langsgekomen hebben we geplaystationed en foto’s en verhalen uitgewisseld. Haar reismaatje Lun was ’s middags al eerder weggegaan dus daar hadden we geen last van :P....Nadat we Ruben weer hadden opgepikt besloten we om maar richting Amu te gaan want Marit moest de bus halen van 18.40uur...Na onderweg heel toevallig, Onno en Richard te zijn tegengekomen en nog even te hebben gekletst zaten we in de Royal Host te genieten van onze maaltijd. Normaal gesproken gaat zo’n maaltijd wel heel snel maar dit keer moesten ze de koe denk ik nog slachten ofzo...iig het kwam een beetje beroerd uit want Marit moest snel weg! Dus uiteindelijk had ik nogmaals afscheid genomen van Marit en kon ik mn maaltijd afmaken. Goed, de bus moest volgens Marit om 18.40uur vertrekken maar vertrok dus om 18.30uur....je voelt m al denk ik? Marit had haar bus op 2 minuten na gemist! Dus was het de taak van Ruben en mij om haar op te vangen zonder dat het al te veel geld zou gaan kosten. Na wat mensen te hebben gebeld en onderling te hebben afgesproken wat we zouden gaan doen besloten we om maar naar Cybac te gaan...Die tent voor 2000yen onbeperkt spellen spelen enzo voor 12 uur lang! Dus uiteindelijk hebben we in Cybac de nacht doorgebracht met tafeltennissen, darten, karaoke, arcade-games, internet en poolen..(Marit heeft er nog gedouched) en we hadden een eigen booth waar je in kon verblijven en films kijken enzo....het zonnetje was al op toen wij naar huis gingen dus uiteindelijk was ik om half 9 thuis maar eerst nog even samen met Ruben ge-ontbijt! En overigens had Marit dit keer haar bus wel gehaald.

Zondag 31 december:

Op deze dag heb ik samen met Gerrie, Sahim en Ruben geshopt in Chitosepia winkelcentrum...hier heb ik dezelfde jas aangetrokken als Gerrie aan het passen was en daar is een foto van gemaakt en nou mogen jullie zeggen of het Gerrie of mij beter staat.
Ik moet erbij zeggen dat het wel een Heren-jas is! Nadat de jongens wat hadden gekocht, ik en Ruben in de 100yen shop nog wat prularia hadden gekocht, zijn we toen vanuit de manga-winkel richting huis gegaan om te gaan eten. Ik heb samen met Ruben gegeten in mijn appartement, alleen hadden we ieder onze eigen maaltijd. Nadat Nessa was gearriveerd om uurtje of kwart voor 10 was het tijd om naar Body2Soul te gaan! Maar eerst wilden we nog even langs Deshima Warf want heel misschien zou er ’s avonds vuurwerk zijn dus dat wilden we even checken..nou toen we daar aankwamen en het hadden gevraagd aan mensen zeiden ze dus dat er niets was :( Dus nadat we nog heel even in een bar hadden gezeten besloten ik, Nessa en Ruben alvast naar Body2Soul te gaan. Gerrie, Sahim, Andy en Maiko zouden later komen..

Body2Soul Latin Party was ontzettend leuk, in de zin dat ik me goed vermaakt heb en veel gedanst heb met mensen. Aoki, de Japanner die het altijd organiseerd was helemaal blij dat ik weer was langsgekomen dus ik heb ook nog met hem wat Salsa gedanst. Het feestje zou tot 5 uur duren maar uiteindelijk duurde het tot 2 uur omdat bijna iedereen wegging, wat ik heel erg jammer vond want ik vond het heel gezellig maarja niets aan te doen. Verder had ik die avond met een Amerikaan gedanst, die op den duur wel heel erg gezellig begon te doen dus die ik heb ik vriendelijk even afgewinpeld...Onno die had een bakkie te veel op dus die moest min of meer naar huis gesleept worden door Ruben die avond, dus nadat we hem in de taxi hadden gepropt ben ik samen met Andy, Ellary, Sahim en iemand uit Nigeria richting Shianbashi gegaan om naar een of andere wazige club “Dindi’s” te gaan. In deze club werken veel Oost-Europese dames die mensen als het ware moeten entertainen...goed gelukkig viel het allemaal reuze mee en kwam het erop neer dat ik met die meiden heb gedanst en gepraat en nog met de jongens tot in de late uurtjes...Nou om nog even terug te komen op die Amerikaan. Ik stond op het punt om te vertrekken uit Dindi’s staat ie ineens voor mn neus!! Hoe wist hij dat ik in Dindi’s was en waarom kwam hij naar Dindi’s? Dat was me echt een raadsel, er werd me nogmaals gevraagd of ik met hem wilde gaan feesten, maar weer zei ik natuurlijk “nee!” waarna ik snel met Sahim en Nassir een rit naar huis had geregeld om vervolgens nog “Underworld 2” bij Sahim te hebben gekeken. Ik was uiteindelijk om half 8 thuis waarna ik min of meer dood in mn bed ben beland! Maar ik heb me wel heel erg goed vermaakt :D

Goed dit was m weer even voor nu! Ik heb dit keer zoals je waarschijnlijk wel doorhad heb ik nauwelijks foto’s gemaakt maarja dat moeten jullie me maar vergeven want af en toe is zo’n fotocamera heel erg onhandig..Tot de volgende keer maar weer!

Byeebyee,

Claudia

Ps: zie wat foto’s onder de nieuwe link!

"Sukiyaki, Kashima, Amerikanen, Kerst en Baard van 19-25 december...."

2006-12-25T16:29:00.000+01:00

Allereerst, aan iedereen die ik dat nog niet gewenst heb!

PRETTIGE KERSTDAGEN EN EEN GELUKKIG NIEUWJAAR!!!!!!

Maar nu weer terug naar het echte werk, tijd voor maar weer eens een kleine update van wat ik deze week allemaal heb uitgespookt!

Dinsdag 19 december:

Ik was door Tazou de tutor van Mariko uitgenodigd om samen met Mariko, Gerrie en Richard te gaan Sukiyaki-en bij Tazou thuis. We werden opgehaald met de auto en na 5 minuutjes rijden kwamen we aan bij zijn kleine appartementje. Er waren ook 2 meisjes aanwezig die al bezig waren met de voorbereidingen voor Sukiyaki. Dit is net als de Nabe waar ik eerder over gepraat heb, een pan met kokend water waar groenten en vlees in gaan alleen dit keer gaat er Sukiyaki-saus bij. De Japanners eten dit voornamelijk in combinatie met rauw ei erdoorheen. (Ja geloof het of niet maar hier bestaat salmonella niet)...nadat ik eerst zonder had geprobeerd heb ik er toch maar ei doorheen gegooid want ik vond het anders niet zo lekker. We keken ondertussen televisie en praten over veel dingen. Heb nog even de foto’s van Tazou bekeken en blijkbaar is er dus een strand bij Nagasaki op 20 minuten rijden. Dus uiteraard wil ik daar in juli wel een keertje heen! Na te zijn thuis gebracht kreeg ik nog een blikje met Ananas, het enige nadeel is dat ik nog steeds geen blikopener heb (kan ik niet vinden!) dus ja ag....

Woensdag 20 december:

Het was weer eens tijd om ons gezicht bij Baard te laten zien dus dat hebben we (de Nederlanders) dan ook gedaan. En ook Onno was er deze keer bij! Hij was nog nooit bij Baard geweest, en toch was Nonoka al gelijk overtuigd van Onno. Normaal is ze heel verlegen maar ze hing letterlijk om hem heen! (dat deed ze ook bij de anderen overigens, maar dat is normaal)...er waren ook 2 Amerikanen aanwezig...Shane en Kevin. Shane zou 2 dagen later terugkeren naar Amerika dus die was min of meer afscheid aan het nemen. Ik heb die avond nog gekletst met hem en kwam erachter dat hij dus in de aandelen zit samen met een zekere 33-jarige Engelse leraar die hier al 10 jaar in Nagasaki woont en de eerste buitenlander was die aan de O-kunchi festival mocht meedoen....Leuk detail maar ik dacht er verder niks aan te hebben. Ik ben overigens niet al te laat weggegaan die avond want het was tenslotte door de weeks...Shane had ons overigens nog uitgenodigd om de volgende avond te gaan bar-hoppen omdat hij dan met de andere Amerikanen afscheid zou gaan nemen. Dus ja dat was op zich wel een leuk vooruitzicht.

Donderdag 21 december:

Ik ben eerst naar de kapper geweest! Jaja het was de hoogste tijd want mijn haar was veel te lang. De kapper was net zo bang voor mij als ik voor hem maar ik moet zeggen dat het eindresultaat er best mag zijn! Met foto's en handen en voeten werk kom je een heeeeel eind (voor resultaat moet je de onderste foto van deze post maar bekijken hehe! Het Bar-hoppen zou om een uurtje of 9 beginnen in Jinya, de staan-bar, waar ik 1x eerder was geweest. Mariko en ik waren dus in de tram gestapt en waren netjes op tijd in de bar. Er was nog niemand toen wij aankwamen dus konden we rustig ff kletsen en wat drinken en eten. Even later kwam er een man binnen samen met 2 Japans-uitziende meisjes...niet boeiend dacht ik. Goed nadat de Amerikanen waren gearriveerd kon het feest beginnen. Ik had een vermoeden dat die man die eerder was binnen gekomen bij onze groep zou horen maar omdat ik m niet kende dacht ik van “laat maar”. Dus even later loopt Shane naar die man toe en begint vrolijk te babbelen en vervolgens wordt die Engelse man voorgesteld aan iedereen, was het Sebastian, de 33jarige engelsman die al 10 jaar in Nagasaki.........., dus goh nou heh wat een toeval. Na iets teveel gedronken te hebben besloot ik dat het om een uurtje of 2 wel tijd was om naar huis te gaan. De rest wilden nog doorgaan naar Pastime, een andere bar, dus ik moest even was mensen zien te fixen om een taxi mee te delen. Uiteindelijk kon ik er gelukkig 1 delen met die Sebastian die dus ook naar huis moest omdat hij moest les geven de volgende dag op Nagasaki Universiteit. Veel gekletst in de taxi-rit richting huis en uiteindelijk zou hij onze groep Nederlanders een keer meenemen naar wat leuke tenten waar je gewoonlijk niet zo snel komt, dus ik ben benieuwd!

Vrijdag 22 december:

Eigenlijk heb ik vrijdag niet zo heel veel gedaan, nadat college was afgelopen ben ik met Ruben gaan poolen in een gebouw bij uni in de buurt en hebben we nog een kijkje genomen bij het internetcafe op de bovenste verdieping (dat waren een hoop trappen!)...vervolgens zijn we wat gaan eten bij de Sunday Sun. Een heel lekker restaurant waar je allerlei soorten voedsel kan krijgen tegen een hele redelijke prijs! Na echt te lang in deze tent te hebben gezeten en gekletst zijn we teruggelopen naar de universiteit om nog even piano te spelen (ik voel het jullie denken...alweer!) en een nieuw stukje erbij geleerd. En vervolgens thuis wat achter het internet gezeten en toen vroeg naar bed want de volgende dag zouden Ruben, ik, Ken en Kentarou naar Kashima gaan rond een uurtje of 1.

Zaterdag 23 december en zondag 24 december:

Kashima here we come! Jaja we zouden dus naar Kashima gaan. Wat hoe wanneer en waar? Kashima is een plattelandsdorpje op 2 uur treinen vanaf Nagasaki. Ik zou daar dus met Ken en Kentarou en Ruben naartoe gaan, want Ken z’n ouders hebben daar een Banketbakkerij en daar zouden we dan 2 dagen rondhangen. Ik was gewaarschuwd door Ruben dat we ook zouden moeten gaan werken daar dus ik was mentaal voorbereid op het fysiek zware werk van een bakkerij. Na een lange treinreis van 2 uur kwamen we aan in de middle of nowhere. Eenmaal in de bakkerij waren er een hele hoop Japanse scholieren aanwezig die dus druk met taarten in de weer waren want de bakkerij van Ken zn ouders is dus blijkbaar een echte trekpleister voor taarten tijdens de kerstdagen! Echt auto’s bleven op en aan rijden en ze hadden zelfs iemand bij de parkeerplaats staan die de auto’s hielp met parkeren enzo. Dus ja na ons een beetje geintroduceerd te hebben en een Australisch meisje te hebben gesproken was het tijd om naar het woongedeelte van het bedrijf te gaan en daar de opa en oma van Ken te leren kennen. In Japan is het dus normaal dat hele families bij elkaar leven in 1 gebouw. En wat een gebouw dat het was! Echt het was net een doolhof met allemaal gangen en grote kamers met grote tv’s! Ik kreeg mn eigen slaapkamer en de jongens moesten er 1tje delen...en toen was het tijd voor werkkleding aan te trekken...Ik voelde me een beetje een piraat met dat hoofddoekje maarja het moest nou eenmaal. In de bakkerij was het dus heel druk maar ik geloof niet dat ze gerekend hadden dat we zouden gaan werken want we stonden meer in de weg dan dat we wat konden doen...uiteindelijk hebben we wat taarten mogen decoreren met kaarsjes en chocola en mochten we in de winkel “Irrashaimase”(welkom) roepen naar de klanten. Erg leuke ervaring want buitenlanders in Kashima zijn al net zo onwaarschijnlijk als de lotto winnen, maargoed het was wel leuk om de reacties te zien van de mensen.

Nadat we klaar waren met dit “werk” was het tijd om naar de woonkamer te gaan want de oma van Ken had een grote maaltijd klaar gemaakt en dat was speciaal voor ons. We zaten aan tafel met Sally (het 17jarige Australische meisje)..ik ben erachter gekomen dat hoewel Australie 40x groter is dan Nederland, maar 20 miljoen inwoners heeft (en NL 17 miljoen ofzo)...achterlijk weinig! De opa van Ken was ook nog veel aan het babbelen en vertelde dat hij nog nooit in Europa was geweest en dat soort dingen dus dat was erg leuk om hem erover te vertellen. Na het eten was het tijd om wat te gaan doen en ik opperde Karaoke natuurlijk...en jaa hoor GEEN probleem want ze hadden, naast een asociaal grote tv, een eigen karaoke systeem op de tv aangesloten! Goed tussendoor was het tijd voor zware gesprekken en tequila-shots (had ik nog nooit op dus dat was wel een leuke ervaring met zout, citroen en tequila)..Kentarou was na 1 klein glaasje al dronken dus die heeft de hele avond in de stoel gehangen/gelegen...en ik heb tot half 5 in de morgen ge-karaoked! Moet je voorstellen dat de bakkerij om 4 uur ’s morgens begint...de eerste mensen stonden al binnen te wachten om aan het werk te mogen dus ik zeg “goedemorgen” en zij zeiden op hun beurt “welterusten” tegen mij. Erg grappige situatie moet ik wel zeggen. Overigens was mijn vader ook jarig dus die heb ik natuurlijk even opgebeld om te feliciteren :D...de volgende morgen heb ik door het huis gedwaald om wat foto’s te nemen en piano gespeeld (ja ze hadden zelfs een piano!) en een heeeeeel lekkere maaltijd gegeten! zie foto!En toen snel gedag gezegd en richting station gelopen want de trein zou om 13.00 uur vertrekken. Eenmaal in Nagasaki teruggekomen heb ik met Ruben nog even wat gegeten bij de Skylark Gusto en wat electronica gekocht bij de Yamada-denki. Vervolgens thuis in slaap gevallen en om 21.00 uur richting Baard gegaan. Na hier met Sahim de hele avond te hebben gekletst en muziek te hebben geluisterd, taart te hebben gegeten en nog een kerststol en stew te hebben gegeten was het om 12 uur alweer tijd om naar huis te gaan. Maar voordat we gingen kregen we wel nog allemaal een kerstcadeautje awwww.

Maandag 25 december:

Woei 1e kerstdag! Ik moet wel zeggen dat deze dag er wel heel anders aan toe ging dan normaal gesproken...ten eerste heb ik heel veel huishoudelijke klusjes gedaan, kamer gedecoreerd enzovoorts en vervolgens ’s avonds met wat Japanners, Shira en Amerikanen naar een Izakaya bij Kanko-dori gegaan. Daar hebben we een Nomihodai gedaan (2 uur onbeperkt drinken) en vervolgens nog wat gegeten, helaas was het al snel weer tijd want ik wilde de laatste tram hebben en die gaat om 22.45 uur dus ja, heb wel met Lorna (een Amerikaanse) fijn gekletst over vanalles. De overige mensen zijn naar Cybac gegaan (een tent waar je voor 1500 yen(10 euro) 6 uur onbeperkt kan gamen, drinken, karaoken etc. Je kan er zelfs slapen en douchen!)...goed ik ben er nog niet geweest maar dat komt nog wel, voor nu had ik er gewoon ff geen zin dus ik ga wel een andere keer!

Morgen dan komt Marit naar Nagasaki toe (een medestudente van mij die nu in Oita/Beppu studeert op Kyuushu) en ik heb met haar afgesproken om 11 uur ‘smorgens op station dus ik moet wel even fris en fruitig zijn dan natuurlijk. Dus voor nu heb ik wel weer genoeg gepraat.

Aankomende evenementen zijn voor mij:
26 december: Marit die langskomt
31 december: Latinparty met countdown naar het nieuwe jaar
3 Januari: Japans nieuwjaar vieren met Suzuki (kimono) Sensei en mensen uit Kenia
7 januari: Competitie schieten in Nagasaki :D
8 januari: Seijin no Hi (20 jaar oud worden festival + kimono dragen)

Byebyeee,

Claudia

Ps: zie de nieuwe foto’s onder nieuwe link
Ps2: zie enkele nieuwe filmpjes onder link filmpjes gebeurtenissen Japan

"De week van piano spelen, yakiniku en latin-party 12 tot en met 17 december....."

2006-12-18T16:38:00.000+01:00

Goed! Tijd voor weer eens een berichtje over wat heb ik allemaal gedaan de afgelopen week!

Dinsdag 12 december, woensdag 13 en donderdag 14 december:

Ik dacht na college, laat ik weer eens op de piano gaan jengelen want ja ik moet toch blijven oefenen! Ik was samen met Onno naar het ongaku-centrum gelopen waar je dus kunt oefenen. Eenmaal daar aangekomen dacht ik dat het wel leuk zou zijn om even te kijken of O-Hagi (das een poesje die lijkt op Fyenta, onze poes thuis) er was. En ja Bingo! Zij was er....en ow wat was ze lief! Helemaal op me schoot kruipen enzo dus ja dan kan ik niet meer weigeren....het was alleen nogal koud dus ik ben op den duur, zonder die poes, uiteraard weer naar binnen gegaan. Na mijn stukje te hebben geoefend en Onno te hebben geprobeerd het te leren was het tijd om naar huis te gaan. Overigens gingen woensdag en donderdag eigenlijk een beetje op dezelfde manier dus niet zo heel veel boeiends daarover, heb donderdag wel samen met Ruben nog even gewinkeld in Chitosepia. Daar heb ik een hele warme bruine fluffy Fleece-deken gekocht voor mn bed en nog wat kleine hebbedingetjes en een kadootje voor de Nomihodai van de volgende dag. En ’s avonds nog met Ruben gaan poolen in het mc.Donalds gebouw.

Vrijdag 15 december:

Overdag ben ik samen met Ruben, na college richting het muziek centrum gegaan want ik wilde wel weer wat nieuws erbij leren. Overigens hadden we de die dag in de Shokudou (de mess-hal) gegeten en tot onze grote verbazing zat er ineens een poes bij onze tafel. En als ik me niet vergis was dat o-hagi! Uiteraard moesten we daar nog foto’s van maken...tot misschien een beetje ongenoegen van de Japanners om ons heen, want er mogen geen katten binnen maargoed we zijn buitenlanders dus dat is niet erg hahaha. Ik heb die dag nog een berg kerstkaarten gekocht, die overigens best wel prijzig zijn...wat ik al niet over heb voor jullie :P Daarna heb ik een sprintje naar huis getrokken want ons speciale feestje met de ESS (Engels club) zou om 7 uur beginnen en we moesten om half 7 verzamelen voor de universiteit. Alle Nederlanders zouden hiernaartoe gaan...op Jennifer na want die zat toen al in de trein richting vliegveld om naar huis te gaan (byebyee Jenn tot over 3 weken!)..

Nadat we waren verzameld en we bij de plaats aankwamen waar we zouden gaan feesten bleek dat ook Pak (Koreaan er was) en ook Sahim (Marokkaan) was er. Eenmaal binnen moesten we een lootje trekken want dat zou je zitplaats zijn en ook je lootje voor het kadootje...(heel ingewikkeld systeem...ga ik niet uitleggen). Deze plaats waar we zouden gaan vieren was een Yakiniku (soort restaurant waar je kunt bbqen als het ware!)....ik kwam terecht bij Onno, Sahim en 2 Japanse meisjes (ben de namen alweer kwijt, lijkt teveel op elkaar)...heb me erg vermaakt met het lekkere vlees wat je zelf mocht barbequen zeg maar. En ik had Gerrie’s kadootje getrokken....een doos met koekjes (plaatje was Nijntje van Huis ten Bosch..een themapark met Europese gebouwen op Kyushuu)...mijn kadootje werd door Pak getrokken dus hij ook weer blij uiteraard! Een nomihodai houd in dat je voor een vast bedrag (in ons geval 3500 yen p.p. = 25 euro) onbeperkt mag eten en drinken. Dus daar werd uiteraard gebruik van gemaakt en die Japanners zijn me toch snel dronken...ook was het leuk dat steeds wanneer iemand een pul in 1x achterover wilde gooien er werd gezongen “Nonde nonde nonde nonde...etc” (betekend: “drink! Drink!”)...na nog wat gepraat te hebben over niks gingen we een verdieping omhoog in het gebouw en kwamen we op de karaoke verdieping uit.Bij de 3500 yen zat dus ook karaoke voor 3 uur inbegrepen...we kregen een grote kamer en daar moesten we met zn 15en in ofzo...uiteraard was het vechten om liedjes te kunnen zingen...en de Aziaten waren maar wat enthousiast als wij eindelijk eens een liedje mochten doen....(dat was sarcastisch bedoeld)..verder was het heel gezellig en ook deze karaoke was heel luxe in verhouding met tot wat ik gewend ben...groot beeldscherm en zelfs een meter die je valsheid kan meten enzo. Ik zou zeggen bekijk de foto’s en de filmpjes. Nadat dit was afgelopen zijn de Nederlanders en Sahim doorgelopen richting een Izakaya waar we nog hebben gebabbeld en wat hebben gegeten en toen met de taxi naar huis (we moesten een taxi vinden die 5 personen accepteerd) en na de 5e poging was dat gelukt!

Zaterdag 16 december:

Omdat ik pas laat thuis was, was ik dus ook laat opgestaan...na nog wat huiswerk te hebben bekeken. Besloot ik dat ik misschien maar beter mijn kerstkaarten kon gaan schrijven want die moesten vandaag de deur uit willen ze nog een beetje op tijd aankomen. Na een lamme hand te hebben gehad van het schrijven stapte ik op de fiets naar het 1e postkantoor. Dicht! WTF dus ik snel doorrijden naar een groter postkantoor bij Chitosepia...na met mijn tong op mn knieeen te zijn aangekomen bij dit postkantoor was ie ook dicht! Het mooie komt nog....er stond dat ie om 16.00 uur dicht zou gaan...het was 15.45 uur toen ik aankwam en hij was mooi dicht! Na wat gegrom van mijn kant was ik min of meer van plan om naar huis te gaan en het op te geven tot ik me ineens bedacht dat ik misschien wel naar Urakami kon fietsen (nog nooit gedaan dus hopen dat ik niet zou verdwalen) want daar hebben ze een heel groot postkantoor...dus ik als een gek op mn fiets gestapt en geraced naar Urakami (viel wel tegen was 30 minuten fietsen!)...nadat ik daar om kwart over 4 was aangekomen zag het er ook al niet veel gezelliger voor me uit...de luiken waren half dicht...dus ik min of meer wanhopige voor het raam staan...en toen ineens zag ik teken van leven...dus ik met mn puppy-ogen naar de balie gelopen (ja de deur was nog open!) en toen bleek dat ze net gingen sluiten...dus ik zo van ONEGAI SHIMASU! (alsjeblieft + puppy-ogen) en het mocht! Dus ik mn 20 kerstkaarten gepost en snel weer op de fiets terug want het was heel slecht weer (ik had geen regenpak aan en mn paraplu is niet fiets-geschikt zeg maar.)...ik kwam een beetje verzopen aan op Nishimachi maargoed de brieven waren gepost dus het was het waard!

Er was die dag van 14.00 uur tot ??? uur Wakkasai. Dat is een groep waarmee je samen kan dansen en dan ben je de hele tijd aan het huppelen en lol aan het hebben, een genki-groep zeg maar (genki = actief). Ik zag ze nog oefenen dus ik dacht ik dump even mn spullen boven en dan sprint ik ff naar beneden om nog mee te doen. Te optimistisch gedacht, ik kwam beneden en toen was alles al afgelopen :( Even later kwam ik Ruben tegen en hij wilde nog wel naar de universiteit om nog piano te spelen en dat zag ik wel zitten. Daarna zouden we wat gaan eten, of eten halen daar waren we nog niet uit. De planning werd iets anders want we waren allebei suf dus eten kwam op de eerste plaats...daarna ff allebei naar huis gegaan en heb ik een uurtje geslapen want we zouden ook een Latin party hebben vanaf 22.00 uur in Body2Soul, en toen wel naar de universiteit gegaan (is gewoon altijd open...muziek centrum is 24/7 open :D) om piano te oefenen...een nieuwe wat moeilijker stuk geleerd en daarna richting tramhalte om naar feest te gaan. Alle Nederlanders zouden naar deze party gaan dus dat beloofde alweer veel goeds.

We kwamen aan bij Body2Soul en het zag er al gelijk heel feestelijk uit...Japanners die aan het dansen! Waren en een bandje dat live-salsa muziek speelde. Gelukkig stopten zij ook weer na een uurtje dus kregen we vette Reggea-ton (kruising tussen Latin en R&B muziek) om op te dansen. Overigens was ik die avond genomineerd tot best-geklede persoon (ik wist van niks en zag er niet zo heel boeiend uit, maar blijkbaar boeiend genoeg) en nadat ook Mariko was genomineerd kregen we allebei een gratis drankje en hebben we een gratis knipbeurt gewonnen bij een kapperszaak van de DJ die daar aan het draaien was (een man van een jaartje of 40 die in een grijs pak liep en een hoed op had...hij kon heel goed salsa dansen)...dus ik blij want die knipbeurt is wel handig op zich nu. Ik heb het die avond heel erg naar mn zin gehad en veel salsa gedanst wat nog heel goed ging! Ik heb helaas geen foto’s van die avond want mn foto-toestel had ik thuisgelaten omdat het toch te donker zou zijn. Nadat het feest om 2 uur was afgelopen zijn we met de Nederlanders die nog over waren en de tutor van Michael richting Shianbashi gelopen om daar een Izakaya op te zoeken. Ik en Ruben hadden daar niet zo’n zin in omdat stil zitten niet echt leuk is zeg maar dus besloten we nog naar club Fiesta te lopen maar helaas hadden ze daar R&B avond en dat zag er niet zo leuk uit. Na nog wat eten te hebben gehaald en Ruben even Shianbashi te hebben laten zien (hij was er nog niet geweest) hebben we de mensen in de Izakaya gedag gezegd en een taxi naar huis gepakt want het was inmiddels al half 4 en ik zou om 9.30 uur een schietwedstrijd hebben de volgende dag. Dus snel gaan slapen!

Zondag 17 December:

Ik schoot om half 9 wakker en ik was zo moe dat ik weer in slaap was gevallen...ik had nog een blik naar buiten geworpen maar het zag er zo somber uit en het regende heel hard dat ik besloot om de schietwedstrijd maar te laten gaan...(ik weet het...foei maar als je het weer zag die dag ben ik er wel blij mee dat ik daarvoor gekozen heb...ik hoop dat ze me vergeven!) Ik heb deze dag heel productief allerlei huishoudelijke klusjes gedaan...was draaien, stofzuigen, kamer opruimen etc etc. En om half 3 stond Ruben voor mn neus want hij vroeg of ik nog zin had om piano te oefenen (ja je kunt het ondertussen een verslaving noemen hehe)..nadat ik nog een telefoontje had gekregen van de DJ-man van de Salsa-party (eek! Ik wist echt niet wat ik moest zeggen tegen hem...hij wilde “gewoon” kletsen...ja hoor in het Japans :S) en hem had afgewimpeld dat ik druk bezig was heb ik nog ff wat eten gehaald en naar het muziek centrum gegaan. Daar heb ik nog geoefend en een nieuw stukje erbij geleerd :) ...het weer was heel slecht en het was alweer 6 uur toen ik naar huis ging dus snel door de regen heen gerend met mn paraplu en toen eenmaal binnen ’s avonds met mn ouders gepraat en Ruben nog even over de vloer gehad! En toen was het alweer bedtijd!

Byebyeee,

Claudia

Ps: zie wat nieuwe foto’s onder de nieuwe link!
Ps2: zie nieuwe filmpjes onder filmpjes gebeurtenissen Japan

"karaoke, feesten, boogschieten en theeceremonie 5 en 8-11 december...."

2006-12-11T10:31:00.000+01:00

Afgelopen week heb ik me prima vermaakt met allerlei uitjes dus ik vond het maar weer eens tijd om jullie wat te vertellen….

Dinsdag 5 december:

Deze dag zou ik oorspronkelijk met de Nederlanders en hun Japanse tutoren Sinterklaas vieren maar wegens gebrek aan motivatie en inspiratie is dat toch helaas niet doorgegaan. Ik heb wel voor het eerst sinds 2 maanden contact gehad met mijn tutor. We zijn wat gaan drinken en ik had nog een cd gekregen met wat muziek (die cd die deed het overigens niet...hij weet wel wat hij weggeeft)....’S avonds ging sinterklaas dus niet door maar ik had gehoord dat de Amerikanen met wat andere mensen waaronder Shira wilden gaan karaoken...dus uiteraard ben ik meegegaan. Het was nog een heel gedoe om een ruimte te regelen want we waren met zn 18en ofzo maar uiteindelijk hadden we 2 kamers met heel veel Engelse liedjes en konden we 4 uur lang karaoken voor ongeveer 6 euro pp. Het drinken hadden we alvast gekocht dus dat was ook geen probleem. Ik heb me helemaal lam gezongen samen met Mariko!...Om rond 12en middernacht besloten we om door te gaan naar een andere tent bij Sumiyoshi in de buurt. Deze staan-bar was wel gezellig en ik heb me daar wel vermaakt met de Amerikanen...overigens kwam er nog een tv-ploeg binnen die ons ging filmen dus we moesten ons even natuurlijk gedragen (yeah right!)...deze bar sloot om 2 uur dus gingen we door naar de bar genaamd Pastime waar we ons konden vermaken onder het genot van een hapje en een drankje...De eigenaar vond ons volgens mij maar rare snuiters en uiteindelijk is de ene helft wat eerder weggegaan naar een andere tent en bleef ik met wat anderen achter...ik heb het bij deze bar tot kwart voor 4 snachts uitgehouden en ben zelf met de taxi teruggegaan want de rest wilde nog niet weg. De taxichauffeur was overigens een beetje verdwaald (ze hebben hier ook geen navigatie in de taxi’s)...maar het was allemaal goedgekomen. Kortom ik heb me wel enorm vermaakt deze avond!

Vrijdag 8 december:

Toen de colleges waren afgelopen ben ik samen met Ruben en Onno wat gaan eten in de Shokudou (studentencafetaria) waarna we zijn doorgelopen naar het Ongaku-centrum (muziekcentrum) waar blijkbaar een heeel lief katje genaamd O-Hagi rondloopt. Ik heb het poesje tot op heden vandaag niet gezien maar ik heb wel nog heel even piano gespeeld....ik ben van plan om nogmaals een poging te wagen om piano te leren spelen (ik heb het doorzettingsvermogen van een aap maar toch wil ik het proberen)...vervolgens liepen we door richting een plek waar heel veel katten zaten en daar heb ik nog wat lieve foto’s gemaakt :D Nadat ik nog even naar huis was geweest om te internetten en wat muziek had gedownload ben ik om 5 voor 3 teruggeraced op mn fiets want ik zou gaan poolen met Ruben, Onno en Onno’s tutor....Ik had heel erge haast want we zouden deze avond ook nog een feest hebben van ons Ryugakusei-center (uitwisselingsstudent-centrum)...de dress-code was zogenaamd semi-formal....Het poolen was erg leuk en ik werd “cool” genoemd door Onno’s tutor want ik had namelijk mn colbertje aan omdat we gelijk door zouden gaan naar dat feest. Goed het feest was in de buurt van Urakami (7 tramhaltes vanaf Nagasaki Universiteit) en vervolgens zouden we even naar het gebouw toe moeten lopen. Ik sprak onderweg met een Amerikaan die hier ook studeerd samen met zn vrouw en nadat we waren gearriveerd op de plek waar we moesten zijn kon ik mn ogen niet geloven....Het gebouw was echt superchic! En toen we binnenkwamen werd het alleen maar erger....okee ik had kunnen weten dat Japanners er in het dagelijks leven al supernetjes uitzien en dat semi-formal iets is dat bij hun gepaard gaat met smoking maar toch! Bovendien wisten wij niks van het feest af tot afgelopen middag dus ja wat wil je dan ook maar ik schaamde me een beetje voor hoe ik eruit zag...ik had geen mooi 3-delig mantelpakje maarja goed whatever...Het buffet was fenomenaal en helaas waren de tafels iets te laag om op te leunen en waren er geen stoelen maar de optredens waren leuk verzorgd door de Ryuugakusei-studenten! De Nederlanders wisten dus van niks anders hadden we misschien ook wel wat laten zien op het podium. Goed nadat het feest rond een uurtje of 8 was afgelopen besloten we met zn allen een film te gaan kijken bij Sahim thuis. Ik, Gerrie, Onno, Richard, Mehmet en Sahim zijn Lord of the Rings 3 gaan kijken en daar zijn nog wat briljante dialogen uit voort gekomen :P...vervolgens was het alweer bedtijd want het ging al richting 2 uur snachts.

Zaterdag 9 december:

Ik wilde deze dag wat inkopen gaan doen voor de kerst en voor mijn eigen persoonlijke verzorging...ik zou oorspronkelijk zelf naar Amu plaza gaan bij het Station maar uiteindelijk ging ik samen met Ruben. Ik ben niet echt geslaagd voor wat ik allemaal wilde gaan kopen maar ik heb wel mijn parfum kunnen kopen die ik nog wilde hebben (mijn parfum was op en ze verkochten precies dezelfde hier!) Dus nadat ik blij en opgetogen mn luchtje had gevonden besloten Ruben en ik nog wat te gaan drinken om dat te “vieren”...heb nog een heeeel lekker ijsje gegeten en ben toen weer naar huis gegaan omdat het alweer tegen 6en liep (ik was pas om half 1 opgestaan)....’S avonds zou er een feest zijn van Rob (dit is een Engels leraar die we hebben ontmoet op de Umegasaki School een hele tijd terug)...nadat we eerst met wat mensen naar een Amerikaanse meid, genaamd Lindsay, waren gegaan...daar het drankspel hadden gespeeld gingen we vervolgens vrolijk rond een uurtje of 11 richting Body2Soul...de locatie van het feest. Eenmaal binnen kreeg ik gelijk een vertrouwd gevoel want geloof het of niet...er waren 4 Japanners en voor de rest alleeeen maar buitenlanders (Voornamelijk Engels leraren van een jaartje of 24 enzo)...iedereen was aan het feesten en aan het dansen en ik had het ook super naar mn zin...de muziek was goed ( er waren 4 verschillende dj’s) en ook de drankjes die ze hadden waren heel erg lekker...helaas ging het merendeel van de mensen zo rond een uurtje of 3 ’s nachts naar huis dus begon het een beetje leeg te raken...Sahim die vroeg nog of ik zin had om naar Karaoke te gaan met een aantal mensen maar daar had ik niet zoveel trek in die avond....dus uiteindelijk zijn we met zn 6en in de taxi gestapt richting de dorm om vervolgens redelijk kapot te gaan slapen....Ik heb hier nog een aardige DJ ontmoet genaamd Zack(of Jack...bied ruimte voor discussie) en hij zou me op de hoogte houden van de eventuele feesten...(ik heb alweer vernomen dat er aankomend weekend een Latin-party wordt gehouden in Body2Soul...klinkt heel leuk iig!)

Zondag 10 december:

Ik werd laat wakker en na wat schoonmaak werkzaamheden en huiswerk besloot ik om mn gezicht maar weer eens te laten zien op de schietvereniging...Aldaar aangekomen zag ik dat er heel veel mensen aanwezig waren deze keer want wat bleek...ze gingen de vang vervangen! Nou weet ik uit ervaring dat een vang vervangen heel veel werk is maar ik zweer je het systeem wat zij gebruiken is hoogstens een half uurtje werk! Ze schieten namelijk op, geloof het of niet, Tatami-matten! Die spijkeren ze vast en dan heb je een vang! Na nog wat geschoten te hebben met de zware compoundboog (t ging heel goed overigens) en het nieuwe detentie-centrum te hebben aanschouwd wat naast de schietclub staat vond ik het wel weer welletjes en wilde ik naar huis. Op dat moment kwam er een man naar me toe die vroeg of ik zin had om aankomende zondag mee te doen met een soort evenementendag op de schietclub...je schiet dan geen wedstrijd maar je schiet dan op andere objecten dan normaal...klinkt goed (in Nederland deed ik niet anders!) dus uiteraard ga ik proberen om er dan te zijn (t begint helaas wel heel erg vroeg dus ik kijk nog wel even aangezien het Latin-feest de dag ervoor is :S)...ik heb me ingeschreven voor de schiet-competitie op 7 januari in Nagasaki (kost helaas wel 21 euro zucht...)Overigens is Nagai-sensei ook nog naar me toegekomen om mn lengte te vragen in verband met dat evenement dat ik de 8e van januari ga meemaken (20-jarige festival)..dit omdat ik een furisode (soort kimono) mag lenen van Suzuki-san (de vrouw van het Yukata-dragen van de vorige keer!)...Na schieten ben ik snel naar huis gegaan want ik had nog genoeg te doen!

Maandag 11 december:

Ik heb gewoon college gevolgd en gelukkig hadden we geen toets want dat zag ik eerlijk gezegd niet zo zitten...ik heb van Ruben een heel klein stukje van de intro van Final Fantasy X geleerd te spelen op de piano! En nu wil ik de rest ook leren dus ik ga heel hard oefenen opdat ik straks het hele stuk kan spelen! De poes Ohagi die bij dit muziekcentrum verblijft heb ik weer niet gezien helaas...vervolgens hadden we om half 3 ook nog Japans cultuurcollege...en dit keer was het de thee-ceremonie...zucht hoe saai kan het worden! We mochten zelf een stukje van het thee-maken doen en nadat we nog wat snoepjes hadden gegeten en de gebruiken rondom de theeceremonie hadden doorgenomen was het eigenlijk alweer vrij snel tijd om te gaan...ik heb uiteraard nog wel wat foto’s gemaakt maar tis niet zo heel denderend want mn accu was leeg :S...heel misschien heb ik vanavond nog een Nomikai van Shira en co maar ik weet nog niet zeker of ik dat zal gaan doen...ik zie het wel heb nog genoeg huiswerk voor morgen!

Goed jullie horen snel weer van me...voor nu heb ik weer genoeg gepraat...ik zou zeggen lees het verhaaltje en kleur de plaatjes :P

Byebyeee,

Claudia

Ps: zie de nieuwe foto’s onder de nieuwe link!
Ps2: zie nieuwe filmpjes onder filmpjes gebeurtenissen Japan

"weekend van karaoke, amerikanen, barbeque en baard..."

2006-12-06T12:15:00.000+01:00

Vrijdag 1 december:

Afgelopen vrijdagavond ben ik samen met de Nederlanders (op Onno na) en wat Japanners, een Koreaan, een Amerikaan, een Marokaan en een Turk (ik geloof dat ik ze nu wel allemaal heb opgenoemd) wat gaan drinken bij Shirotoppu. Dit is een Izakaya bij de universiteit in de buurt. We deden een arrangement dat je voor 2000 yen (lees 14 euro) 2 uur lang onbeperkt kon drinken...dus je kunt wel raden dat de sfeer op den duur behoorlijk gezellig was :)
Ik heb wat gepraat met Tom (een Amerikaan die ik nog niet kende maar Jennifer, Mariko en Gerrie wel) en zo kwam ik erachter dat er dus een heleboel Amerikanen in Nagasaki zitten en dat ze op een andere language-course school zitten bij Baard z’n bar in de buurt.

Ik heb verder nog wat Turkse en Marokkaanse woordjes opgepikt (altijd handig :P) en natuurlijk foto’s geschoten. Nadat we met zn allen hadden geborreld wilde het merendeel nog gaan karaoken! Nou dat gaat er altijd wel bij in bij mij, dus liepen we naar de overkant van de straat (dit is een goedkope Karaoke-bar waar je voor weinig geld je longen uit je lijf kunt zingen)....eenmaal binnen viel het aantal Engelstalige liedjes erg tegen, maarja weinig keus als je geen Japanse liedjes kent. Dus na wat klassiekers te hebben meegeblerred en te hebben geluisterd naar het kattengejank van anderen (nee ik trek zelf ook geen volle zalen...)was het al snel weer tijd en toen ik op mn horloge keek was het tot mijn grote verbazing al 5 uur in de morgen hahaha. Dus uiteindelijk snel naar huis gelopen en toen nog op internet gezeten want omdat het dus zo laat/vroeg (kies er maar 1) was kon ik makkelijk met het thuisfront communiceren. Dus uiteraard nog even gebabbeld en meegeluisterd met Ruben die een meisje op zn kamer had zitten (het is hier ook zo gehorig :S). Dit meisje zat overigens ook bij ons in de Izakaya...geloof dat ze Chi heette.

Zaterdag 2 december:

De zaterdag begon eigenlijk heel laat voor mij omdat ik pas om half 7 ‘s morgens in slaap was gevallen ofzo...na heerlijk te zijn wakker geworden en nog wat huiswerk te hebben gedaan zei Mariko vervolgens dat ze was uitgenodigd voor een Barbeque op de Amerikaanse dorm, om 15.00 uur ’s middags. Goed ik had ook wel zin en nadat we wat mensen hadden opgetrommeld konden we gaan. Maarten en Andy wilden op de fiets gaan want het was bij Baard in de buurt dus dat zou geen probleem zijn (half uurtje fietsen). Ik wilde ook een keertje op de fiets gaan gewoon om te zien of dat te doen was dus ik besloot mee te gaan. Andy was zijn fiets vergeten op te halen bij Kanko-dori dus uiteindelijk bleven Maarten en ik over. Na Richard zn schoenen te hebben gedumpt op het voetbalveld en wat te eten te hebben gehaald bij de supermarkt was het tijd voor de grote fietstocht! Maarten had me al gewaarschuwd dat wanneer je geen versnellingen hebt het nog weleens lastig kan worden (Berg op berg af)...mja goed das goed voor de lijn denk ik dan maar.

De fietstocht was erg zwaar omdat we eigenlijk het hele eind bergopwaarts moesten fietsen met wind tegen...MAAR ik heb het gered :) met mn tong op mn knieeen kwam ik aan bij de Amerikaanse dorm waar ik tot mijn verbazing zag dat Baard met zn gezin er ook was! Dus dat beloofde alweer gezelligheid. Het was vooral leuk om te zien dat er zoveel buitenlanders waren (ja logisch ik weet het maar toch!)...ik raakte aan de praat met wat van deze mensen en uiteraard moest er gevraagd worden of ik Amsterdam kende (ja wiet en hoeren heh)...goed ik had gezegd dat er een barbeque was. Nou laat ik het zo zeggen, de dorm ziet eruit als een gevangenis (zie prikkeldraad en gracht om gebouw met hek), je hebt geen buitenplaats waar je wat kan doen dus wat doe je dan...je opent de ramen en gaat op het dak lopen van de 1e verdieping, zet er een barbeque-grill iets constructie neer en voila! Barbeque-plaats is gerealiseerd!
Goed voor ik afdwaal....ik ben nog ff rond gaan lopen in het gebouw want geloof het of niet...het was KOUD! Ik heb serieus nog steeds spijt dat ik die dag met de fiets was gegaan want het idee dat ik 30 minuten terug zou moeten fietsen zorgde dat de moed me in de schoenen zonk. De dorm-kamers van de Amerikanen zijn best wel groot moet ik er ff bij zeggen...kwa meubels enzo valt het allemaal wel tegen....t ziet eruit alsof het allemaal van de schroot afkomt maargoed...de verwarming stond binnen aan dus ik zat uiteindelijk met 1 Amerikaan en een Brit op de kamer te praten over van alles en nog wat (tja tis eens wat anders dan het hakkel-japans)...
De humor van die Amerikanen beviel me erg goed....ik heb dus een aantal keer gewoon blauw gelegen om de meest random opmerkingen (die overigens niet leuk meer zijn als je ze naar het Nederlands vertaald). Er liepen veel mensen rond op deze barbeque-toestand en ik heb er misschien maar 7 gesproken maar ik had het echt super naar mn zin. Alcohol heb ik niet genuttigd daar want ik was bang dat ik dan schommelend op de fiets zou zitten.

Ik was met Maarten meegefietst alleen hij ging eerder weg dus ik zou zelf naar huis moeten fietsen in het donker....geen probleem dat doen we ff!
Maar eerst nog ff met de hele meut naar Baard toe (ineens was zn Izakaya wel heel erg vol!)..Ik belandde daar naast Kevin (een Amerikaan die een borrel teveel op had)...ik had erg veel lol met deze jongen en ik had hem op een gegeven moment zover gekregen dat hij geloofde dat ik zijn moeder was! Mwahahaha dat heeft hele leuke momenten opgeleverd waaronder het feit dat hij zich afvroeg waarom ik dan zo jong was......Ik heb wat onzin filmpjes gemaakt van deze jongen...die plaats ik nog wel ff. De tijd verstreek maar het leek wel alsof het al 3 uur’s nachts was...in realiteit was het pas uurtje of 8 ’s avonds. Na nog een babbel te hebben gehouden met John en Shane? Besloten een aantal mensen om te vertrekken per taxi richting Hamanomachi (dat is in de buurt van Kanko-dori ...een minuutje of 30 vanaf Nagasaki Universiteit)...ik had niet zoveel behoefte om daar heen te gaan...alsmede omdat ik dus met mn fiets zat en ik de volgende dag vroeg op zou moeten staan. Ik wilde ook niet meer blijven bij Baard want ik had niet zo’n zin meer, ik wilde wat doen (zoals bowlen ofzo)...John had hetzelfde idee dus besloot hij om met de taxi richting de Universiteit te gaan en dan zou ik ondertussen naar de universiteit toe fietsen.
Na gedag te hebben gezegd en Baard te hebben gerustgesteld dat ik zou bellen als ik veilig was aangekomen stapte ik op mn fiets. En oooo wat heb ik alle snelheidsrecords gebroken zeg...ik ging 3x zo snel dan op de heenweg. Dus ik was binnen 10 minuten bij de uni waar John ook was gearriveerd.

We wilden gaan bowlen en ik zweer je dat ik een hele grote bowlingkegel op het dak van de macdonalds had gezien maar toen ik m wilde aanwijzen aan John was die hele kegel zoek! Hij mij voor gek verklaren maar ik heb m ECHT gezien!...dus bowlen ging niet echt werken dus ben ik maar gaan poolen samen met John. Het was heel gezellig en ik heb nog gepraat over wat voor boeiende dingen er allemaal in Nagasaki zijn, zo ben ik erachter gekomen dat Cybac een leuke tent is waar je 1500 yen (12,50euro) betaald en vervolgens 7 uur lang, alles kunt doen wat dat gebouw te bieden heeft (internet, manga, tv, games, karaoke en je kan er zelfs slapen! Drankjes zijn gratis!...je krijgt je eigen kamer)...hadden ze dat maar in Nederland!
Na een uurtje te hebben gepooled ben ik gewoon naar huis gereden waar ik vervolgens mijn bedje ben gaan opzoeken want ja....moet toch ook je rust hebben!

Zondag 3 december:

Zondag moesten we om 10 uur klaarstaan want Baard zou ons (Mariko, ik, Jennifer en Gerrie) meenemen naar zijn geboorteplaats Hasami. Dus wij stonden allemaal netjes kou te lijden om een uurtje of 10 maar GEEN baard in zicht. Zucht, dus dan maar wachten....hij belt dat hij eraan komt...eindelijk 40! Minuten later komt ie aan. Hij had een hele grote auto geregeld omdat we met zn 7en zouden zijn. Deze auto is van Sensei en is serieus asociaaaal luxe. Alles van binnen was leder...je hebt 3 rijen met stoelen...verstelbaar uiteraard..airco, navigatie, gordijntjes die automatisch gaan...zelfs de achterklep en de schuifdeuren zijn automatisch! Dus eenmaal onderweg hebben we een hoop van het landschap gezien...we zijn nog langs een plek geweest om even te pauzeren waar we een grote brug konden zien maar het ging eigenlijk om de kleine draaikolkjes in het water. Na een bizar apparaat te hebben gezien waar LEVENDE kreeften inzaten (net als zo’n apparaat op de kermis kun je hier geld ingooien en dan vervolgens met een grijper proberen uit het water te vissen...als je m vangt is ie van jou)...wat souvenirs te hebben gekeken gingen we verder op onze tocht naar Hasami. We deden dit keer een andere route dan normaal omdat we graag Huis Ten Bosch wilden zien. Dit is een soort van attractiepark waar je allerlei Europese en Nederlandse gebouwen kunt bewonderen die gewoon letterlijk zijn nagemaakt op ware grootte. Hier uiteraard weer foto’s van gemaakt.

Eenmaal in Hasami bezochten we eerst een soort attractieparkje met allerlei gebouwen (zowel Frans als Duitse enzo), we hebben daar ons middageten, een lopend buffet gehad...een kotsende Nonoka (goed voor je eetlust) en nadat ik nog wat foto’s had gemaakt zijn we doorgereden naar een pottenbakkerij (waar Hasami bekend om staat overigens)...hier heb ik 2 hele grote stenen drinkbekers gekocht. (dit zijn dezelfde bekers als ze bij Baard gebruiken, dit zijn zogenaamde “drops” bekers, omdat de glazen rondjes in het glas op druppels lijken)...nadat iedereen zijn eigen kadootjes had gekocht was het tijd om naar het ouderlijk huis van Baard te gaan. Eenmaal daar aangekomen viel het me gelijk op hoe raar dat huis was ingedeeld. Je komt binnen, de vloer is gewoon steen...geen toeters en bellen...het was er koud (geen isolering)...vervolgens zit er in het huis nog een schuifpanelen ruimte waar de woonkamer inzit....hier lag zo’n speciale verwarmde deken waar je onder kon zitten met je benen....we gingen nog even een ruimte bekijken waarvan mij niet helemaal duidelijk is wat er nou zo boeiend aan was (op de hele grote zwarte vaas na!)...we kregen wat thee en nog een soort moorkop-achtig ding dat we konden opeten. Na wat gepraat en gezelligheid gingen we op doorreis naar de volgende pottenbakkerij. Hier heb ik niks gekocht want mn tas lag in de auto en daar zat mn portemonnee in. Ik heb hier een achterlijk dure vaas gezien van 3 miljoen yen (omgerekend 21.000 euro) en nog een grappige foto van Baard gemaakt die zn hoofd in de vaas steekt. Na nog even terug te zijn gegaan naar Baard zijn ouderlijk huis en iedereen gedag te hebben gezegd gingen we met de auto alweer richting huis want het was inmiddels al een uurtje of 4.

Maar de dag was nog niet voorbij want we zouden eerst nog even de zonsondergang gaan bekijken op een plek op een berg. Dus nadat we in het schemerdonker naar boven reden met een VEEL te grote auto op een VEEL te klein weggetje en ik mn hart vasthield hadden we een verbluffend uitzicht in het halve donker op een uitgestorven Hasami, met haar rijstvelden en heuvels. Baard dronk nog even wat water uit de berg en vervolgens gingen we weer naar beneden (ook dit keer hield ik mn hart vast).....Eenmaal weer in Nagasaki zouden we naar Sensei gaan (de eigenaar van de auto) want we hadden afgesproken dat we bij hem thuis zouden eten met zn allen. Uiteindelijk kwamen we terecht op een bovenverdieping van een huis waar Sensei woonde met zn hele gezin (en dan heeft ie zo’n luxe auto :S)...zn ouders wonen beneden...
Er was alleen een klein probleempje want sensei heeft een hond en hoewel hij deze wel netjes in de andere kamer deed zodat ik er geen last van zou hebben gebeurde dat op den duur toch. Na overigens heel lekker gegeten te hebben (we hadden weer Nabe..dat gerecht met die pan met bouillon waar je allerlei vlees en groenten bij kunt doen) en nog wat gekletst besloot ik dat ik het niet meer trok want ik kreeg last van mn ogen. Dus uiteindelijk ben ik samen met Mariko om een uurtje of 10 naar huis gereden door Baard....en toen heb ik nog ff geinternet en ben ik lekker op tijd gaan slapen want ja helaas gaan college’s ook door....

Dit was mijn weekend, zoals je ziet heb ik het weer lekker druk gehad maar zo hoort het ook! Ik heb nog wat andere dingen in het verschiet maar wat, hoe en wanneer dat weet ik nog niet precies...dus jullie horen nog van me!

Byebyee,

Claudia

Ps: zie foto’s onder nieuwe link
Ps2: zie filmpje van dronken jongen onder filmpjes gebeurtenissen Japan
Ps3: ik had een probleem met het invoegen van foto's in deze post dus ik verwijs je naar de nieuwe fotolink...

"de vulkaan, boogschieten en de kimono 25-27 november"

2006-11-29T18:20:00.000+01:00

Jaja mensen daar ben ik weer!...okee het duurde even voordat ik de zin en de tijd had om een post te schrijven over mijn tripje naar de vulkaan en mn overige gebeurtenissen van de afgelopen week..Maar hier komt ie dan!

Zaterdag 25 november:

Goed allereerst moet ik ff zeggen dat we dit keer tenminste niet zo asociaal vroeg opmoesten voor onze trip...okee ik moet niet overdrijven maar we hoefden dit keer pas om kwart voor 9 aanwezig te zijn bij een niet duidelijk gespecificeerde plek, maargoed....
Nadat we allemaal gapend en suf zaten te wachten totdat iedereen verzameld (we gingen met de Nederlanders, 2 docenten en 10 mensen van een ander niet-Japans programma) was stapten we uiteindelijk zo rond een uurtje of 9 in de bus....het was al duidelijk te merken dat het tijdschema, in tegenstelling tot de kyoto trip, wat ruimte voor uitloop bood :) De busreis was 2 uur ongeveer dus dat bood mij en mn mp3 speler de tijd om elkaar eens goed te leren kennen.....ik heb nog wat slaap ingehaald en toen waren we alweer bijna bij onze plaats van bestemming.

We gingen eerst naar een of ander hoog punt op een berg vanaf waar we het stadje Shimabara konden zien en een heel goed uitzicht hadden op een rokende! vulkaan, de Fugendake. Het weer was echt geweldig die dag en ik had spijt dat ik me zo warm had aangekleed (ook al had iedereen me dat aangeraden!)....Onze supervisor Takano-sensei vroeg me nog of ik het eng vond dat ik bij en rokende vulkaan in de buurt was...ja ach wat zal ik zeggen heh? goed na wat groepsfoto’s en Takano-sensei die uit het niets een foto van me wilde maken met mn eigen camera....gingen we weer hop de bus in en de berg weer af.... We gingen nu naar een dorpje waar de zogenaamde Hell was...nou en ik zal je vertellen...het was een HEL voor je reukorgaan....

Je mocht kiezen of je de natuurlijke onzen in wilde of dat je een kijkje bij Hell ging nemen...uiteraard had ik geen zin in openbaar nudisme dus ik dacht ag ik ga die Hell wel even bekijken...tijdens de busreis vond ik het al heel erg eigenaardig stinken in het dorpje maar ik dacht ag misschien kapotte riolering ofzo? Goed ik kan het moeilijk uitleggen hoe deze hell eruit zag maar het leek net een gebied met soort van geizers...er kwam allemaal hete rook uit de grond...maar het ergste was, het stonk er naar rotte eieren...maar dan x300! Nee ik overdrijf niet....ik werd er echt niet lekker van...dus nadat ik half kokhalzend achter de groep was aangelopen besloot ik dat ik het niet meer trok en ben ik teruggelopen....Mariko had overigens hetzelfde idee dus uiteindelijk zaten we met zn tweetjes op het bankje zo van: “Ja wat zullen we nu eens gaan doen”....Gelukkig hadden we een plattegrondje gehad waar je het een en ander op kon zien en we vonden een plekje waar we wel even naartoe konden lopen. Takano vertelde me nog dat het gewoon het hele jaar door zo ruikt door de chemische stof die de grond in het water afscheid ofzo...:S wazig...en er stond een Hotel naast die Hell...ik hoop dat ze een goed filtersysteem binnen hebben....

Er was namelijk in dat dorpje een plek waar het niet zo stonk en waar je wel kon genieten van onzen water terwijl je niet naakt hoefde! Muhahaha het beste van de 2 keuzes die we konden maken in 1!! Het was namelijk...een VOETbad hahahaha....gewoon een overdekt plaatsje waar je kon zitten genieten met je voeten in het hete 41 graden onzen water! Dus nadat Mariko en ik wat drinken hadden gehaald zaten we lekker een uurtje met onze voeten in het water terwijl er af en toe nog wat gevraagd werd aan ons door een stel Japanners. Uiteindelijk besloten we maar richting de andere groep terug te lopen want we zouden nog gaan eten met zn allen...we belanden na wat zoekwerk in een klein restaurantje waar je voor achterlijk weinig geld een lekkere Japanse maaltijd kon genieten....en nadat iedereen vol zat was het hop weer de bus in om naar de stad te gaan die in 1991 was overvallen door de ontploffende vulkaan....joepie :S

Eerst was het me nog niet helemaal duidelijk dat we dus naar dat stadje toegingen maar dat veranderde snel toen ik de huisjes zag die waren bewaard gebleven van die uitbarsting....je zag echt letterlijk alleen de daken nog....heel creepy. Nou moet ik zeggen dat ik wel erg overdrijf want het waren misschien 4 huisjes ofzo...de rest van de stad is gewoon helemaal prima in orde maarja wat bezielt die mensen om bij een actieve vulkaan te blijven wonen? Ik had ondertussen nog een gesprek met een man uit Kenia die dus 3,5 jaar in Nagasaki zal studeren...pff hij liever dan ik....we hadden het ook nog over discovery etc.. heel leuk allemaal...

Na mn ijsje te hebben gegeten en een sinaasappel te hebben gekregen gingen we naar onze volgende stop...een kasteel. Dit kasteel was groot en wit en deed me denken aan een typisch samuraikasteel...het uitzicht was leuk...jammer van de hekken die ze voor de balustrades hadden gezet....maargoed heb wat foto’s gemaakt en een typisch Shimabara ijsje gegeten wat heeeeel zoet was en eigenlijk toch niet zo heel lekker als het ijsje wat ik daarvoor op had...Ik had heel even de neiging om nog 2 van die aikido-houten zwaarden te kopen maar dat heb ik toch maar niet gedaan....Het was inmiddels al 4 uur ’s middags en we zouden nog 2 uur met de bus terug moeten reizen...en zoals ik al zei....het tijdschema werd niet zo strikt nagelopen maar toch werd er besloten dat we onze laatste bezienswaardigheid zouden overslaan...(wel jammer aangezien we naar een echt samurai-huis zouden gaan mja niks aan te doen..ik was ook wel een beetje moe)

We werden weer de bus ingepropt en nadat we 10 minuten onderweg waren kregen we van Takano-sensei te horen dat er daadwerkelijk een KARAOKE-systeem in de bus aanwezig was (echt wtf mn ogen rolden bijna uit mn hoofd!) en dus werd er gevraagd of we zin hadden om te zingen....Ik ben altijd wel voor, dus kom maar op met die liedjesboeken....helaas (en dat zat er ook wel in) waren het bijna alleen maar Japanse meezingers...dus waren we beperkt tot 5 liedjes ofzo...na wat valse solo’s en een Chinees die helemaal John Lennon fan was (hij zong zooo gepassioneerd mee) had ik wel weer genoeg....ik viel nog in slaap en voor ik het wist was ik weer op de universiteit.

ik had trouwens oorspronkelijk een blaadje gekregen met alle namen van de dingen waar we heen zouden gaan maar die ben ik kwijt geraakt dus ik verwijs jullie voor overige informatie naar het weblog van Jennifer...:)

Zondag 26 november:

Afgelopen zondag was ik naar de schietvereniging gegaan....eindelijk na 2 weken, het was steeds maar slecht weer en ik had nog uitstapjes enzo...dus ik betaalde netjes mn 200yen en pakte mn boog om te gaan schieten. De mensen herkennen me nu en zeggen netjes hallo enzo, ik voel me al wat meer geaccepteerd. Dus goed in ieder geval ik sta netjes op 30 meter te schieten met Yoshimura’s compoundboog, komt er een man naar me toe met een compoundboog. Eerst vraagt hij me hoe zwaar de boog is die ik gebruik...dus ik geef antwoord. Vervolgens zegt hij: “probeer de mijne maar even...ik denk dat ie iets te lang is...” Dus ik die boog proberen en ja inderdaad hij was iets te lang. Dus die man zegt: “Wacht maar even dan zal ik m aanpassen...” Dus ik sta een beetje stomverbaasd zo van heb ik dat wel goed gehoord?

Nou ja het zal wel...de man liep weg met de boog en ik ga weer schieten. 5 minuutjes later komt hij terug en zegt probeer m nu nog eens. En ja nu was ie al een heel stuk beter voor me. Ik kijk m aan en hij begreep waarschijnlijk mn blik en zei: “Ja je mag m gewoon gebruiken hoor...als je voortaan komt dan kun je deze ook pakken” Goed ik zweer je dat ik geen woord had gezegd tegen die man. En zomaar uit het niets bied hij het mij aan, echt serieus net als die keer met Yoshimura! Daar sta ik even later met zijn boog op 18 meter te schieten...(de boog is overigens erg zwaar en de pijlen zijn net boomstammen zo dik...mja hij staat wel op een pondje of 40)....even later komt hij weer terug en overlegt wat met zn medeschutters en vraagt me vervolgens of ik afweet van een wedstrijd die ergens in Nagasaki wordt gehouden de 7e van januari. Ik kijk hem een beetje vragend aan en vervolgens zegt hij: “wil je meedoen?”...dus ik: “ehm ja als dat kan is dat natuurlijk heel erg gaaf!”

Hij zo: “prima! Zeg het maar of je wilt meedoen dan zetten we je op de lijst en je kunt zowel mijn boog als die van Yoshimura gebruiken...allemaal geen probleem. Aangezien je niet weet waar het is hoef je alleen maar naar de club te komen en dan rijden we met zn allen naar de locatie.” Na nog wat geschoten te hebben met een concentratie van een aap...echt het ging niet meer...ik was helemaal verdwaasd, liep ik maar terug om mn spullen te pakken zodat ik thuis nog huiswerk kon doen. Nadat ik mn spullen had opgeruimd en nog wat had gepraat met die mensen kwam ik ineens op het briljante idee om deze mensen te interviewen. Ik moest namelijk voor de 28e een verslag inleveren over de grote overstroming van Nagasaki in 1982....het verslag moest gaan over de ervaring van een aantal ooggetuigen en het moest in het Japans worden geschreven. Ik had helemaal niks voorbereid...had nog net aan een notitieblokje bij me en besloot maar aan die mensen te vragen, ze waren tenslotte zo onzettend vriendelijk! Na een gesprek en wat minder fijne verhalen later, heb ik ze heeel hartelijk bedankt voor de hulp en liep ik geheel voldaan terug naar huis. Overigens zou ik het eerst samen met mn tutor doen, maar die kon niet achteraf gezien dus het was beter dat ik zelf maar wat had ondernomen want anders had het me niet gelukt om op tijd een verslag in te leveren! Ik had deze dad dus een boog erbij, een uitnodiging om een schietwedstrijd in Japan te doen! En zelf een interview gehouden in het Japans! Woehoe...ik was heeel trots op mezelf :D

Maandag 27 november:

De maandag begon wat stroef maar ik had wel zin in het cultuur college dat we die dag zouden hebben namelijk Kimono dragen! Helaas voor ons...we kregen Yukata’s die we mochten dragen (De goedkope zomervariant van de kimono)...we mochten wel zelf nog het kleurtje kiezen....De vrouw die ons les gaf bij dit college heette Suzuki en zij zei steeds hoe we dit en dat moesten doen...het kwam er eigenlijk op neer dat we een uur lang...kimono aan, kimono uit, kimono aan etc. Want ze wilde dat we het zelf konden doen (ja leer maar eens in 10 minuten hoe je een Obi-belt moet vouwen! Onmogelijk!)....goed na nog een grappig tafereel van Richard die in een vrouwen kimono ging lopen was het alweer bijna tijd....Maar nog niet helemaal, onze Suzuki ging ook nog maar even het een en ander vertellen over Kimono’s...heb eigenlijk niet echt gevolgd...had al de hele dag een liedje in me hoofd en tijdens t verhaal bleef het zich maar herhalen dus ja ik was meer gefocussed op het liedje..(ik heb wel geprobeerd om aandachtig te kijken....zodat het nog wat leek :P)...en toen was het alweer voorbij...overigens moesten we de Yukata’s ook nog netjes opvouwen maar meenemen dat mocht dan weer niet....had ik toch wel leuk gevonden maar ach je kan niet alles hebben hehe :D

Ik heb verder niet zoveel dingen meer in het verschiet liggen...we gaan heel misschien nog sinterklaas vieren volgende week met zn allen...en dan ook onze Japanse tutoren erbij! Vinden ze vast wel leuk...en de 15e van december heb ik nog een etentje en Karaoke-avond met de Japanse Engels-club...verder ben ik nog 2x gestalkt door Baard (Sacchi) die me heel graag samen met zn gezin mee wil nemen naar zijn geboortedorp...maar ik wil niet in me eentje dus ik hoop dat we uiteindelijk met wat meer mensen kunnen gaan...anders denk ik niet dat ik ga...ben nog een beetje een mietje wat dat betrefd :P

Dus hopelijk binnenkort weer nieuw weblogmateriaal en foto’s! Voor nu heb ik jullie wel weer genoeg gespekt zodat jullie wel weer even vooruit kunnen :P
En nu ga ik slapen want het is al bijna 2 uur ’s nachts! Wat ik al niet voor jullie over heb :P

Byeebyee Claudia

Ps: Check de nieuwe foto’s!
Ps2: check het filmpje van een zingende Takano-sensei (potentieel chantage materiaal :P)

“De Kyoto en Nara reis van 19-21 november…..”

2006-11-23T07:52:00.000+01:00

Zondag 19 november:

Afgelopen zondagmorgen moesten we al om 10 over half 8 ’s morgens! bij de universiteit zijn. Ik had besloten om weinig bagage mee te nemen omdat ik bang was dat ik dat continu met me mee moest zeulen...nadat iedereen was verzameld (we waren met zn 40en en 4 begeleiders) gingen we met de bus naar Nagasaki Airport. Blijkbaar ligt dat vliegveld in het water...dus net als Osaka Kansai Airpor. Het vliegveld zelf deed me meer aan een station denken...klein, met winkeltjes enzo....de douane deed niet moeilijk over mn haarlak en mn medicijnen maar ik moest wel mn flesje water ff showen aan die mensen :S...we werden met zn allen in een klein JAL vliegtuig gestopt, en na een redelijk rustige vlucht (af en toe turbulentie)kwamen we een na een uurtje op Osaka airport aan (overigens niet Kansai airport waar ik geland ben toen ik hier voor het eerst kwam).

Daarna moesten we ook nog 1,5 uur in een bus zitten richting onze eerste tempel/schrijn/kasteelbezoek, namelijk Nijo Castle. Het was overigens rotweer die dag dus paraplu’s in de aanslag en gaan! We zouden overigens een Engels-sprekende gids krijgen de gehele reis maar uiteindelijk hebben we deze alleen de 1e dag gehad in Kyoto. Er valt overigens weinig te zeggen over Nijo Castle....de tuin was mooi, het gebouw zelf was redelijk groot en de vloeren maakten een piepend geluid (dit was om indringers buiten de deur te houden)...een uurtje later werden we alweer in de bus gepropt naar onze volgende bestemming, namelijk Heian Shrine..dit is een hele grote tempel met een hele grote tuin erachter waar je echt uren in kunt dwalen, helaas voor ons (en zo is het de hele reis lang gegaan) mochten we maar een uurtje hier kijken waarna we weer snel naar de volgende tempel gingen. Ik vind het heel jammer dat ik de tuin niet gezien heb maar het was wel een mooi complex..overigens liepen er ook nog kindertjes rond in kimono omdat die dus hun “3-5-7 jaar oud worden” (“sichigosan-matsuri” heet dat)vierden. Het zag er erg schattig uit en ik heb er uiteraard foto’s van :P...

Na deze tempel te hebben bezocht zijn we onze reis vervolgd richting Kiyomizudera. Dit is een tempel die op een speciale manier in elkaar is gezet. Het tempel-terras staat namelijk op 12 meter hoogte en wordt staande gehouden door houtvlechtwerk, palen die in elkaar steken (net als dat spelletje Jenga). We mochten bij dit complex langer ronddwalen namelijk wel 2 uur! Woehoe :S ...hier heb ik nog de liefdesteen bekeken (dit zijn 2 stenen op een bepaalde afstand tussen elkaar en als je met je ogen dicht van de ene steen naar de andere steen kunt lopen dan zul je spoedig geluk in de liefde krijgen)...ikzelf heb het niet geprobeerd want is toch overbodig maar anderen hebben toch maar een poging gewaagd. En omdat het zulk slecht weer was en het heel koud was hebben Mariko, Jennifer, Jennifer’s moeder (die was ook in Kyoto dus die kwam ff langs) en ik in een restaurantje gezeten om ff op te warmen en wat hartigs te nuttigen. Overigens stierf het er letterlijk van de (Japanse) toeristen en vertelden onze Engelse gids (een Japanner die 4 jaar in Engeland heeft gewoond) dat de verkleuring van de bomen laat is dit jaar...normaal gesproken is alles al rood ofzo...dus dat verklaard het aantal toeristen. Na mijn Hello-kitty nog te hebben gekocht zijn we weer in de bus gepropt om een half uur later te arriveren bij ons hotel.

Het hotel was een typisch Japans hotel...onze kamerverdeling was dat we met zn 5en in een kamer sliepen op Futon’s (matrassen op de grond) en we alles moesten delen maar dat wanneer we een bad wilden nemen we een “ofurou” in moesten gaan omdat er geen badkamer was. Een ofurou is een Japans openbaar bad (gescheiden mannen en vrouwen gedeelte) waar je helemaal naakt in gaat met zn allen, van te voren moet je je wel eerst ff douchen...het water is overigens een graadje of 40-41. Uiteraard zagen wij dat niet zo zitten maar tot mijn grote geluk bleek er een prive badkamertje te zitten tegenover onze slaapkamer dus daar heb ik uiteraard ff gebruik van gemaakt al moet ik er wel bij zeggen dat ik heel benieuwd was naar de ofurou.
Het avondeten was erg mooi om te zien maar vreselijk om te eten. We hadden op onze reis naar Kyoto al een bento-box (Japanse lunchbox) gekregen maar daar zaten alleen maar smerige dingen in waar mijn maag van over de riedel ging (vlees, vis en rijst) en het avondeten was typisch Japans en je kon echt niet zien wat nou vis was en wat nou vlees was en wat waarin gedoopt moest worden..het enige herkenbare was de rijst en de miso-soep. Ik heb deze reis ook ontdekt dat ik zwaar allergisch ben voor Japans eten in de zin dat mijn maag er absoluut niet tegen kan dus ik ben bijna de gehele reis ziek geweest omdat ik niet in de gelegenheid was om ff wat anders te kopen (alleen de laatste dag). Na dit vieze eten besloten de jongens om nog ff te gaan badderen in de ofurou en vervolgens uit te gaan. Dus Mariko en ik gingen mee (want Jennifer was nog niet terug van eten met haar moeder en was erg moe)...we belanden in een steegje waar een klein barretje zat, eenmaal binnen was het heel erg gezellig knus zeg maar....ik had maar een patatje besteld maar ik kreeg voor 6 man patat dus ik had mn avondmaaltijd weer ruimschoots gecompenseerd. Omdat we ’s morgens weer vroeg op moesten besloot ik samen met Michael maar naar het hotel terug te gaan...de rest bleef wat langer maar niet te lang want je moest voor 12 uur terug zijn...mijn nachtrust op de futonmat was overigens prima.

Maandag 20 november:

De maandag begon zoals ik al zei weer extreem vroeg (ben student dus ik ben niks meer gewend)...om 7 uur zaten we aan het ontbijt en om 10 voor 8 vertrokken we naar onze eerste tempel/schrijn dinges. Deze heette Kitano-Tenman-Gu....het weer was overigens weer heel slecht en het regende pijpenstelen...en na wat geblubber en een half uurtje kijken bij deze tempel moesten we alweer weg. Deze tempel kun je naartoe gaan als je een examen moet afleggen. Het aanraken van de koeienbeelden bij deze tempel zou je slimmer moeten maken ofzo ...zal wel goed zijn :S Overigens hadden we dus deze dag een Japanse gids...dus ik snapte er weinig van want ze sprak in extreem beleefde taal en gebruikte hele moeilijke woorden.

Hierna gingen we naar een tempel die heel beroemd is, namelijk de Kinkakuji (Golden Pavilion)...dit is een tempel die helemaal bedekt is met bladgoud. Het weer was ietsje beter geworden, mijn busziekte ietsje erger en het stierf er weer van de Japanse schoolkinderen. Ik vond de tempel echt heel indrukwekkend om te zien...het bladgoud stak heel erg kitscherig af bij de rest van de omgeving maar dat gaf het tegelijk wel haar schoonheid. Ik heb er overigens hele mooie foto’s gemaakt! Na een groot rondje door dit gebied te hebben gelopen was het alweer tijd om naar de volgende bezienswaardigheid te gaan...zucht weer die bus in :S
Onze volgende lange stop was bij een hele grote berg die blijkbaar een bezienswaardigheid was omdat ie zo mooi was ofzo (goed ik ben het erover eens dat de berg mooi was maar om hier nou voor 2 uur! te blijven werd me eigenlijk te gek)...hier heb ik nog rondgelopen om op zoek te gaan naar eventueel middageten omdat het er natuurlijk weer aan zat te komen dat we Japans middageten zouden krijgen. Dus eenmaal in het restaurant was dat WEER het geval...ik heb 3 hapjes op en ben vervolgens verder gaan zoeken naar “neutrale” producten...het weer was overigens nog steeds slecht maar het was wel droog. Ik heb wat koekstengels op de kop getikt en ben toen maar weer naar de bus gegaan want we zouden nog naar een andere tempel/schrijn gaan.

Deze tempel zat in Nara dus eerst moesten we nog 1,5 uur in de bus....we kwamen laat in de middag aan in Nara en ik uiteraard was ik busziek (weinig eten + lange reis + volle bus + kronkelwegen = busziek) dus ik voelde me niet zo top. Ruben stond zijn cola af aan mij dus ik kon mn maag ff rustig maken met een bekend product. Het weer was opgeklaard en onze gids dus ook want zij stond goed te rillen al de hele dag (ze dragen van die secetaresse pakjes, geen jas, blote benen en hoedjes)...het middagzonnetje kwam door en mijn gemoedstoestand werd alweer een stukje beter...al dat gehaast van die dag was nu voorbij want dit was de laatste bezienswaardigheid van deze dag. De tempel heette de Horyuji en had een grote 5 verdieping hoge pagoda. Overigens was dit gebouw 1 van de oudste overgebleven houten gebouwen in de wereld. Na wat foto’s te hebben geschoten en het museum te hebben bezocht en een groot rondje te hebben gelopen werden we weer de bus ingepropt naar het hotel toe.

Dit hotel heette het Kankouhoteru...was ook weer een Japanse toestand met tatamimatten, futons en openbaar bad. Het eten zag er heel vet uit moet ik wel zeggen. We hadden ieder een grote krab voor onze neus (heb ik helaas geen foto van want mn camera lag op de slaapkamer) en voor de rest gewoon de standaard vieze Japanse hapjes. De krab heb ik min of meer gegeten maar voor de rest durfde ik het op wat rijst na niet aan...mn maag was net rustig. Overigens was ik zelf nog voor het eten op zoek gegaan naar een combini om wat avond-ochtendeten te halen...en toen ik het hotel uit wilde lopen kwam de man van de receptie naar me toe en gaf me een grote paraplu. Dus ik zei dat ik al een paraplu had maar hij stond erop dat ik m meenam, want het was al donker en omdat ik in mn eentje ging kon ik wanneer ik lastig gevallen werd de paraplu als wapen gebruiken....dus nou ja goed, ik heb m maar meegenomen. Ik heb redelijk “normaal” eten ingeslagen en heb tijdens het avondeten dan ook wat salade naar binnen gewerkt. Na het avondeten was het dus tijd om jezelf te vermaken. Ik was nog steeds heel benieuwd naar de Ofurou (publieke bad) en na een gesprek met Nessa hadden we besloten dat we met een paar mensen naar dit bad zouden gaan...ik wilde namelijk niet alleen omdat ik niet wist wat ik allemaal moest doen enzo...Hoewel het raar is dat je naakt in een bad moet zitten met meerdere mensen moet ik zeggen dat ik het eigenlijk helemaal niet eng vond...ik had mn bril toch niet op dus ik zag niks hahaha :P...na dit relaxte gebeuren ging ik verfrist in mn yukata naar boven waar ik nog 2 foto’s heb gemaakt als bewijs hehe en vervolgens zijn we ’s avonds met de Nederlandse delegatie en 2 Koreanen naar een Engelse bar gegaan genaamd “Rumours” (onderweg kwamen we nog hertjes tegen!) waar ik weer fried potatoe/pizza heb gegeten (niet heel erg gezond maar mn maag kan het wel hebben!)...vervolgens was het bedtijd want we moesten de volgende dag om half 8 weer fris en fruitig aan het ochtendeten zitten.

Dinsdag 21 november:

Dit zou alweer de laatste dag worden en o wat was ik blij dat het einde in zicht was...ik was heel erg moe en ik had het echt een beetje gehad, maar we zouden vandaag nog een aantal tempels bezoeken dus nog ff de moed erin! Na om half 8 het
ochtendeten te hebben bekeken en mn eigen voedsel te hebben gegeten voelde ik me al een stukje beter en toen ik eenmaal buiten stond en het bleek dat het weer zonnig en droog was, was ik weer helemaal optimistisch. We gingen weer de bus in natuurlijk om naar onze eerste bezienswaardigheid van deze dag te gaan, de kofukuji. We hadden weeer een andere gids deze dag maar ook zij sprak alleen Japans op extreem beleefe wijze (dus ongebrijpelijk). Deze tempel had ook hertjes! Dus zonder aarzeling werd er door bijna iedereen alleen maar aandacht aan de hertjes besteed en niet aan de mooie architectuur of de gesprekken van de gids. Hier zijn we eigenlijk weer relatief kort gebleven en na een sprintje door het museum te hebben getrokken kwamen we na een busrit van een 15 minuten aan bij het klapstuk van de dag, namelijk de Todaiji (het grootste houten gebouw van de wereld!) waarbinnen een heeeeel groot beeld van Buddha staat. Ook hier waren weer veel hertjes aanwezig en eentje had zelfs het lef om me in mn kont te bijten/sabbelen! The nerve!...ik heb hier nog een Hello Kitty van Nara gekocht en uiteraard veel foto’s gemaakt....

Het eten beviel me dit keer een stuk beter want het was iets minder extreem Japans...ik vond het zowaar gewoon lekker! En nadat iedereen weer verzameld was en de plaspauze was gehouden werden we weer de bus ingestopt om dan eindelijk richting het vliegveld van Osaka te gaan. Het grappige was dat tijdens de lange busreizen eigenlijk iedereen lag te slapen en de gids gewoon 2 uur aan het doorpraten was terwijl echt niemand luisterde...ze zong zelfs nog en dit gebeurde eigenlijk alle 3 de dagen!...na een lange busrit kwamen we aan op het vliegveld waar we onze tickets kregen en nog even wat vrije tijd hadden. Ik heb met Mehmet (een turkse jongen) een beetje gepraat over wat dingen waarna we gingen inchecken. Uiteraard weer door de douane heen en dit verliep perfect (voor mij dan)...Mehmet die had een kadootje gekocht maar dit was een klein samuraizwaardje en die mocht ie dus niet meenemen! Dus ik zo van: “je weet toch dat dat niet mag!” en hij zo van “Yeah I forgot blabla”...dus na hem uit de brand geholpen te hebben want hij kan geen Japans zou hij zijn mesje op het vliegveld van Nagasaki terugkrijgen (die werd dus apart meegestuurd met het vliegtuig)....de vlucht naar Nagasaki verliep voorspoedig al mocht je geen elektronische apparatuur gebruiken tijdens de vlucht ofzo :S....Om 10 over 4 ’s middags landen we op Nagasaki airport (tijdens het landen kwamen we wel heel erg hard neer op de grond....ik schrok me kapot)...vervolgens nog een busrit van een uurtje naar huis. Eenmaal thuis op de dorm hadden we nog pizza besteld waarna ik nog heel lang met mn ouders heb gepraat voordat ik ben gaan slapen...

Ik heb het geprobeerd kort te houden en de reden dat ik weinig achtergrond informatie heb over al die tempels is dus omdat we dit of niet kregen of niet konden verstaan dus als je het echt graag wilt weten dan moet je maar op internet zoeken. Ik heb deze week nog een reisje naar Shimabara in het verschiet, naar de Fugendake (dat is een vulkaan die in 1991 is uitgebarsten en op dit moment ook actief is ofzo)....ik heb er nu al zin in :S...dit gebied is beroemd om haar natuurlijke Onzen (eigenlijk een openbaar bad in de natuur zeg maar)...je kan deze onzen gaan uitproberen maar ik denk dat ik pas gezien het weer! Ik zal verder deze week niet al te veel meer doen want ik ben erg moe en ik heb nog soort van vrij dus ik heb ook niet echt te behoefte om me uit te leven, maar mocht ik nog wat leuks meemaken voordat ik naar de Onzen ga dan hoor je dat natuurlijk van me!

Ik zou zo zeggen check de foto’s die ik heb gemaakt want die vertellen een stuk meer dan alleen kale tekst!

Tot de volgende keer maar weer!

Byebyeee,

Claudia

Ps: check ook wat filmpjes die ik onder filmpjes gebeurtenissen japan heb gezet

“de week van de Japanse dans, Baard, de kerstman en professor Boot enzo…”

2006-11-18T07:29:00.000+01:00

Maandag 13 november:

Goed na een slopend weekend Miyajima en Hiroshima stonden we maandag waren we maandag weer fris en fruitig bij college. De dag verliep as usual ware het niet dat we zowaar een Japanse cultuurcollege hadden die dag..(dit college krijgen we 5x dit semester en dit was de 1e keer) We moesten om half 3 verzamelen waarna we met zn allen naar een klein zaaltje gingen ergens op het uni-terrein. Hier stonden die 3 Japanse dames in kimono ons op te wachten (Norimoto-san, de dochter van Norimotosan en nog een mevrouw wiens naam ik niet meer weet)…
Nadat we allemaal verzameld waren in dit veel te kleine hokje konden we na een introductie een waaier uitzoeken die we achteraf als kadootje mee naar huis konden nemen. Na wat gevecht om de waaiers was het tijd om te gaan dansen! Goed Japans waaierdansen is ontzettend moeilijk! Je hand moet zus- je voet moet zo- links recht schop klap etc.etc. We begonnen met het “Sakura Sakura” liedje. Na de buurman regelmatig in zn nek te hebben gezeten (ja ruimtegebrek heh :P ) mochten we met een klein groepje datgene laten zien wat we hadden geleerd in 10 minuten….T ging allemaal redelijk en omdat wij zo goed waren *kuch kuch* mochten we ook de “Nagasaki meibutsu” lied gaan dansen. Dit is een volkslied van Nagasaki..heel grappig, je mag dronken dansen in een gedeelte van het liedje! Het resultaat van deze dag heb ik op film en op foto’s staan :)…Kortom het was een superleuke ervaring!

Dinsdagavond 15 november:

Op dinsdagavond was het de bedoeling dat we met zn allen naar Baard zouden gaan…Jennifer wilde haar moeder sowieso Baard en zn bar laten zien enzo dus ja waarom niet…tenslotte kunnen we op woensdag altijd uitslapen! Nadat we iedereen in een taxi hadden gepropt en bij Baard waren aangekomen was de bar dicht!!! WTF…wij kloppen, niemand, wij aan de deur voelen….deur was open (normaal in films voorspeld dat weinig goeds mja dit is Japan dus ja…what could happen?)…dus ja wij naar binnen heh….alles was donker maar niks zat op slot en overal lagen spullen…zelfs een digitale camera! Kortom een walhalla voor dieven…mja wat ik al zei, het is Japan heh…dat kan daar gewoon.
Dus Baard was er niet…Andy bellen naar Baard van: “Waar zit je?”…het bleek dat hij naar een andere bar was gegaan met een aantal mensen en dat wij konden komen..hij had zelfs een taxi voor ons gebeld zodat we er direct heen konden…dus ja OK! 10 minuten later waren we bij deze nog kleinere Izakaya en daar zat Baard hoor…aan een lange tafel met 2 kookpitten erop met een aantal familieleden/vrienden…De Nederlandse delegatie was binnen en toen kon het feest beginnen (voor Baard (Sacchi) was het feest al begonnen want hij was al dronken toen we daar aankwamen)..We kregen deze avond alles kado, drinken en eten. Het eten was overigens heel gaaf want die kookpitten daar kwam een pan met hete soep? op te staan en daar kwam vervolgens een schaal met voedsel bij wat je erin moest gooien…groente en vlees/vis (dit gerecht heette Nabe (nabe = pan) volgens baard)…nadat de eigenaar van de tent ons had laten zien hoe we dit klaar moesten maken konden we het zelf gaan uitproberen. Het eten beviel mij goed (alleen ja naderhand niet meer) en naderhand zat iedereen vrolijk te kletsen met iedereen. Nonoka (Baard zn jongste dochter 3 jaar oud) hing weer eens over de jongens en Mariko heen. Baard had gedronken die avond en was dus ook heel los, zo los dat ie het zelfs aandurfde om met mij op de foto te gaan en een gesprek met me te hebben over vage dingen…ineens was ik wel schattig in plaats van eng en ik was slim volgens Baard (ja wat moet je daar nou op antwoorden..mwah valt wel mee hoor, ik ben gewoon normaal?)…
Kortom het was heel gezellig en raar maar Jennifer en haar moeder wilden eerder naar huis en ik had afgesproken om dan mee te gaan dus zo rond een uurtje of half 2 gingen we weg en na wat arigatou’s en baard te hebben beloofd dat we later deze week nog eens zouden komen stapten we in de taxi naar huis.

Vrijdag 17 november:

De dag begon wat rommelig omdat ik tijdens mijn college een spreekbeurt moest houden van de week ervoor terwijl ik die van deze week had voorbereid…gelukkig verliep het allemaal goed en was het spoedig alweer weekend. Deze dag zouden professor Boot en Smits een lezing houden voor een aantal Japanners in het Japans natuurlijk. Aangezien we het netjes vonden om in ieder geval te gaan kijken bij de lezing zaten we om half 3 netjes in het zaaltje waar de boel zou worden gehouden. Daar werden we nog even snel begroet door Boot en Smits en kon de lezing beginnen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er weinig van begreep maargoed…Wat ik heel asociaal vond was dat Boot tijdens de lezing van Smits lag te slapen en vervolgens alsof er niks aan de hand was bij het vragen stellen gewoon doodleuk vanalles vroeg terwijl hij niet eens had geluisterd! Ik heb de foto’s als bewijs! De lezing liep erg uit en aangezien wij ook nog zouden gaan kijken bij Gerrie die die avond als Kerstman zou optreden in Amu-plaza (winkelcentrum bij station) besloten we maar om weg te gaan want hij zou rond avondeten optreden..(ook al hadden we Boot nog niet gehoord…ik heb er geen spijt van!)…Dus een half uurtje later waren we op station en zagen we Gerrie al druk met allerlei Japanners overleggen want hij moest op het signaal van iemand via de roltrap naar beneden enzo…Het zou nog even duren voordat het begon dus gingen Jennifer, ik, Jennifer’s moeder en Mariko eerst wat kleins eten bij de Royal Host (want vanaf daar heb je zicht op het plein waar het moet gaan gebeuren)…Na een half uurtje begon het al vol te stromen met kids die voor de kerstman kwamen…de grote kerstboom stond ook al klaar om verlicht te worden met 1 druk op de knop…de dj was er. Het leuke was dat de kids allemaal hetzelfde gekleed waren en netjes in rijtjes van 2 op het plein waren opgesteld. En toen kon het eindelijk beginnen. Wij waren heeel zenuwachtig voor Gerrie want hij zou straks 1000 ogen op zich gericht krijgen enzo…je moet het maar durven! Nadat de introductie was gedaan gingen de kinderen 2 liedjes zingen (heb er filmpjes van) en mochten 2 kindjes de knop indrukken zodat de boom aan zou gaan….dus aftellen 3-2-1 nu! Maar kindje was helemaal verstijfd van de zenuwen dus het duurde nog 5 minuten voordat de boom eindelijk aan ging….en toen was het tijd voor Gerrie zn optreden…..Iedereen gespannen richting roltrap en zodra de eerste rode muts te zien was begonnen al die kids te schreeuwen en te juichen…(wij deden stiekem mee!) het was net sinterklaas!....Gerrie moest daarna aan 210 kids!!! Kadootjes uitdelen en alles was te zien op een groot scherm dat blijkbaar in verbinding stond met de Japanse televisie…(zo hebben Mariko, Jennifer en ik dus onze 10 seconds of fame gehad hahaha)…wij wilden ook met Gerrie in kostuum op de foto maar dat is niet doorgegaan want hij moest min of meer wegvluchten van al die kinderen…

Nadat het hele kerstman gebeuren was afgelopen hebben we met zn 11en…iedereen was er behalve Ruben…gegeten in de Royal Host (ik had een hele lekkere Sairon Steak!) …Goed een aantal mensen wilden naar Baard toe en een aantal anderen dus niet…dus nadat we helemaal hadden uitgevogeld wie er wel en niet gingen konden we terug met de tram…helaas veranderde iedereen van gedachte en kwam het erop neer dat alleen Jennifer, haar moeder en ikzelf naar Baard zouden gaan (we hadden het beloofd en Jennifer’s moeder was nog niet echt bij Baard zn bar zelf geweest)…eenmaal bij Baard was het heel rustig…(zeg maar gerust beetje uitgestorven) dus we zaten daar met ons drankje een beetje te ouwehoeren over niks toen Jennifer ineens “Eek” riep..dus ik kijken waarom…bleek dat er voor mijn neus, in de vitrine een soort enorme garnaal-achtig wezen lag dat gewoon nog leefde (pootjes gingen heen en weer enzo :S) Dus uiteraard merkte Baard op dat wij dat niet zo leuk vonden…ging ie m voor onze neus…1 zo’n beest op een gril leggen, en eentje rauw vermoorden en aan ons serveren…goed eerst durfde ik dus niet maar uiteindelijk heb ik toch allebei een hapje genomen en ik vond het niet lekker (ook het idee dat dat beest nog leefde enzo sprak me niet aan)…Baard natuurlijk lachen omdat ik zo’n vies gezicht trok. Goed Nonoka (Baard zn dochtertje) zat ineens wel heel dichtbij…eerst op Jennifer’s schoot en toen op mijn schoot…blijkbaar had ze behoefte aan aandacht en aangezien de jongens er niet waren besloot ze dat wij wel goed genoeg waren dit keer. Maar omdat wij niet al te lang wilden blijven en weg wilden besloot Baard om ons naar huis te brengen…dus wij met zn allen (Baard, Nonoka, Momo en ik, Jenn en haar moeder) in de auto…

Hij wilde eerst Jennifer’s moeder naar het hotel brengen maar onderweg vroeg hij of wij al naar Mount Inasa waren geweest (dat is een beroemde berg met uitzicht over heel Nagasaki) dus wij zeiden van niet. Hij op zijn beurt: “Wil je erheen?” Dus wij zo van, kan dat? Ja hoor geen probleem en dus reden we vervolgens de berg op om bij het uitzichtpunt te komen…het was net een atractie van sixflags. Allemaal slingerweggetjes en dan ook in een hoek van 45 graden omhoog. Ik vond het heel spannend, ook omdat het al half half 1 ’s nachts was en Sacchi eigenlijk nog nooit met de auto omhoog was geweest. Uiteindelijk na wat heen en weer rijden kwamen we op de bestemming aan en O wat was dat mooi zeg. Overal zag je lichtjes en bergen. Sacchi vertelde me ook nog dat Korea te zien was vanaf een bepaald punt, dus ik geloofde m niet maar hij wees me op een bordje waar dat dus op te zien was…echt te gek voor woorden! Ik heb foto’s gemaakt van het uitzicht maar mn camerabatterij was helaas op dus voor het merendeel moet ik ff Jennifer lief aankijken :). Het was heel koud en Nonoka had weinig kleding aan (het meisje is 3 en het leid een leven van iemand van 18 kwa naar bed gaan tijden enzo :S)..dus we besloten maar weer terug te gaan. In de auto heb ik Nonoka haar voeten verwarmd en had Jennifer haar bodywarmer afgestaan en uiteindelijk viel ze in slaap(dat kind was helemaal bekaf). Uiteindelijk waren we om half 2 ’s nachts thuis en vond ik een officiele uitnodiging in mijn postvakje waarin staat dat ik ben uitgenodigd voor de Seijinshiki (dat is een festival ter ere van je 20e verjaardag, dan mag je in kimono rondlopen en belangrijk zijn enzo)…dat vond ik echt heel vet! Dat festival valt op maandag 8 januari, en je kan het overal vieren maar ik denk dat ik dus gewoon in Nagasaki blijf om het te vieren. Dus mijn dag was heel geslaagd!

Ik heb verder vandaag niet zo veel te doen…de meesten zijn op dit moment al naar Amu-plaza met Baard enzo want dat kerstman gebeuren is 3 dagen. Maar ik moest nog ff dingen bijwerken en doen dus ik ga zometeen…als het echt heel leuk is zal ik ook van vandaag nog een post maken maar sowieso zullen jullie geduld moeten hebben want ik heb mn weekendje Kyoto/Nara van morgen tot en met dinsdag dus ik kan op zn vroegst pas woensdag weer wat typen…uiteraard zal ik waarschijnlijk heel veel foto’s weer hebben dus wees gewaarschuwd!! Duim voor me dat ik goed weer heb want het voorspelde eigenlijk niet veel goeds :(

Goed tot de volgende post maar weer!

Byebyee,

Claudia

Ps: zie de nieuwe fotolink met alle foto’s die bij deze post horen

“Het weekendje Hiroshima en Miyajima….”

2006-11-14T10:34:00.000+01:00

vrijdag 10 november:

Het begon eigenlijk al op vrijdagmorgen rond een uurtje of 9 want we moesten regelen dat we niet naar college hoefden te gaan omdat het niet was gelukt om een hotelkamer voor de nacht van zaterdag op zondag te regelen…ALLES zat vol! Nadat we uiteindelijk allemaal (Gerrie, ik, Jennifer en haar moeder) verzameld waren op Nagasaki Station konden we met de trein van half 11 richting Fukuoka vertrekken...Nou moet ik ff wat kwijt over deze trein...hij heet de Kanome Express maar tis meer een attractie van SixFlags af en toe want man wat schommelde dat ding...(als je last hebt van ..zeeziekte zoals ik...dan voel je je niet prettig in die trein) en het ergste was dat die reis naar Fukuoka dus 2 uur duurt!....ik kreeg spontaan heimwee naar het zeevissen...als je begrijpt wat ik bedoelOp Fukuoka stapten we over op de Hikari Railway Superexpress Bullet-trein (zo’n 300 km/pu ding..zie deze foto!)...en ow wat rijd/glijd dat ding als een zonnetje! Binnen een uurtje waren we op Hiroshima station en konden we richting onze eerste bezienswaardigheid gaan...het Atoombom-peacepark.

Het park was heel ruim opgezet en het eerste waar we tegenaan liepen was de A-bombdome...dat is een gebouw dat de impact van de atoombom heeft doorstaan terwijl die bom er eigenlijk zo’n beetje recht boven ontploft is! en dus nu nog steeds als monument wordt onderhouden enzo. Ik heb er een aantal foto’s van gemaakt..ik heb ook foto’s van de uitleg gemaakt zodat je alles weet over deze dome...We liepen daarna gewoon het pad af richting het museum toen er een aantal studenten naar ons toe kwamen om te vragen of wij een paper-crane (zo’n origami kraanvogel) wilden maken...(wat bleek, Jennifer of haar moeder..weet niet meer precies...vertelde dat een paar weken voor onze komst een kwaaie student de gevouwen paper-cranes in het peacepark in de fik had gestoken omdat hij geen baan kon krijgen en dus waren ze allemaal verbrand...)..natuurlijk hebben wij de kraanvogels gevouwen want dit project was dus opgezet door de studenten om de kraanvogels weer in ere te herstellen....(ze hebben er 7000! nodig)...na dat te hebben gedaan en wat arigatou’s te hebben gekregen (dankjewel)..besloten we om verder richting het Hiroshima peace museum te lopen...

Ik heb van bijna alle monumenten die we onderweg zijn tegengekomen foto’s gemaakt en de uitleg daar heb ik ook foto’s van voor als je geintresseerd bent....eenmaal bij het museum in de buurt staat een boog waar je doorheen kunt kijken...dan zie je een vlam en daarachter zie je de a-bombdome...alsof je dus door een lens kijkt. Deze vlam, die zal niet uitgaan voordat alle atoomwapens over de hele aarde vernietigd zijn. (ik heb ff gecheckt...dat ding wordt brandend gehouden door gas)..Gerrie en ik zijn vervolgens naar het museum gegaan terwijl Jenn en haar moeder taart zijn gaan eten omdat zij het al gezien hadden. Het museum was heel indrukwekkend en een beetje morbiede...je zag foto’s van slachtoffers enzo (geen fijn gezicht maarja t is de harde werkelijkheid...)..na een uurtje in dit museum te hebben gewandeld zijn we nadat we allemaal weer verzameld waren maar ons hotel gaan opzoeken want het was al wat later aan het worden. (we hebben ook de eerste kerstverlichting in de bomen gezien...zie foto’s!) We zouden gaan overnachten in het Comfort hotel...maar het was een beetje tricky want er waren er dus 2 en we wisten niet helemaal welk hotel we moesten hebben...uiteindelijk hebben we de juiste gevonden en konden we inchecken. Het hotel was echt super! Het was gloednieuw en je had zelfs een flatscreen! Tv op je kamer....het mooiste komt nog...het was 50 euro p.p.p.n. In Nederland lig je dan in een 2 sterrenhotel ff ter vergelijking... Uiteraard heb ik ook hier foto’s van gemaakt...en grappige filmpjes...!

Het was etenstijd en we besloten om een restaurant op te zoeken...we belanden bij een Indiaas restaurant waar Japanse vrouwen in Indiase kleding liepen (dat is pas een raar gezicht want het past ze niet enzo...soort dek-kleed idee)...Ik moet ff vermelden dat ik dus nog nooit Indiaas gegeten had in mijn leven dus ik was super benieuwd hoe het smaakte...Ik had een plate besteld met tandori-kip, curry en knoflook-nan (zo’n brood ding)..er zat ook nog een salade bij...Iedereen kreeg echt superveel dus we hebben het niet allemaal opgegeten maar het was echt heeeeeel lekker en vullend...en dit kon mijn maag dus wel verteren...(alleen het Japanse voedsel blijft een vechtpartij in mijn maag)...zie foto’s! Na dit eten zijn we nog ff naar het peacepark teruggelopen omdat we dan de abomb-dome bij nacht konden zien en fotograferen want de verlichting is dan heel anders...daarna was het bedtijd maar ik heb nog tv gekeken samen met Gerrie...we hebben een kinderprogramma gekeken wat we volledig konden volgen!...dat was ook voor het eerst :P

Zaterdag 11 november:

We kregen ook ontbijt bij onze overnachting dus om een uurtje of 8 stonden we allemaal fris en fruitig bij het buffet om onszelf tegoed te doen aan allerlei lekkers...van broodjes, tot fruit, tot yoghurt met cornflakes...u name it, they had it! Na superlekker te hebben gegeten en ff mijn email gecheckt te hebben besloten we om op pad te gaan want we wilden genoeg tijd hebben om naar Miyajima te gaan. We kochten een pas waarmee je gratis de hele dag kunt reizen met de tram en een gratis bootovertocht krijgt naar Miyajima...
De tramreis duurde ongeveer een uurtje en nadat we gaar de tram uitstapten konden we gelijk aanschuiven bij de rij voor de boot...de boottocht duurde ongeveer 10 minuutjes waarna we dus gearriveerd waren op Miyajima...Ik had van Jennifer gehoord dat je op dit eiland hertjes en aapjes kon zien dus ik was al helemaal benieuwd! Ik was de aankomstterminal nog niet uit of de bambi’s kwamen al op me af...ik helemaal happy want ze zijn tam en je kunt ze aaien...ze zijn ook heel enthousiast om jou te zien omdat ze dus hopen dat je eten hebt...(zie foto’s :D)....Gerrie kan er overigens over meepraten want hij werd zo’n beetje belaagd door een bambi omdat hij iets te eten had....ik heb er een paar foto’s van gemaakt en een filmpje want het was echt TE grappig. Overigens viel het weer een beetje tegen die dag...we hadden de dag ervoor gewoon lekker weer...droog, niet te heet etc etc. Maar deze dag hadden we regen, bewolking en het was wat frisser...maargoed dat mocht de pret niet drukken! Het stierf er overigens van de toeristen maar dat had ik ook niet anders verwacht.

De grote bezienswaardigheid van Miyajima is een Torii (zo’n groot poortding) dat in het water staat en wanneer het eb is dan kun je ernaar toe lopen! Helaas was het vloed dus konden we m alleen van een afstandje bekijken maar dan is ie nog steeds heel groot en indrukwekkend! (zie foto’s)..we zijn ook nog het tempelcomplex ingelopen dat bij die Torii staat en dat was erg mooi en deed me heel erg denken aan die samuraifilms enzo....er was zelfs nog een shinto-ceremonie aan de gang voor kindertjes die 5 jaar waren geworden..ze liepen allemaal heel mooi gekleed en dan kregen ze een zegen van zo’n priestergast. Ik heb ook daar foto’s van (maar zoals jullie waarschijnlijk al weten...ik heb 1gb oftwel 400 foto’s geschoten dit weekend dus ja waar heb ik nou geen foto’s van :P)..vervolgens zijn we nog langs een aantal andere Japanse bezienswaardigheden gelopen en maakte Gerrie nog een grapje over een tentje waar je ENORME rijstscheppen kon kopen..sindsdien noem ik ze dan ook de bitchslap-scheppen...tis net een mattenklopper hahaha.

Het was inmiddels al lunchtijd dus we besloten een eettentje op te zoeken. Na te hebben gegeten besloten we verder te gaan want we wilden nog met de kabelbaan de berg op naar een gebied waar de apen zaten. Het was alleen een beetje puzzelen omdat we dus niet precies wisten welke kant we op moesten en de bordjes gaven een beetje vage dingen aan af en toe....na 10 minuten gelopen te hebben kwamen we dan eindelijk bij de kabelbaan aan. Na wat verbluffende foto’s te hebben geschoten en Belgen te zijn tegengekomen in de kabelbaan waren we dus boven....

Nou net als met de herten...ik was de deur nog niet uit of de apen stonden al voor je neus....er stonden ook allemaal bordjes bij van: “never look de monkey in the eyes..” enzo...oftwel, je moest je spullen achterlaten in een kluisje...je mocht apen niet in de ogen kijken want dan gaan ze flippen ofzo..etc.etc. Ik vond ze leuk om te zien maar ze hadden niet echt een aaibaarheidsgehalte ofzo...ik vond ze doodeng want ik was elke keer bang dat er een op me zou springen...(ff voor de duidelijkheid, het waren geen ringstaartaapjes zoals in de apenheul....het waren makaken...dus ja) Na snel naar boven te zijn gevlucht kwamen we op een soort uitkijk punt waar je een 360 graden uitzicht had op de zee en hiroshima met haar vele nabijgelegen eilanden. Het weer klaarde langzaam aan op dus weer een uitgelezen moment om verder te gaan met foto’s maken! We zaten op zo’n 400 meter hoogte geloof ik......We wilden in eerste instantie nog gaan wandelen naar een nabijgelegen tempelschrijn ding op de berg maar ik was te moe en Jennifer zag dat ook niet zo zitten dus uiteindelijk is Gerrie zelf ff gaan kijken. Nadat hij terug was zijn we maar teruggegaan want de kabelbaan gaat terug tot en met 17.30 uur en het was al uurtje of 5, bovendien moesten we ook nog een trein halen en begon het heel koud te worden op de berg. Bij de kabelbaanvertrekhal hing er overigens nog een briefje van: “Het weerbericht van vandaag voorspeld dit en dit dus het kan zijn dat de kabelbaan af en toe stil wordt gehangen”. Dat was ook een erg fijn vooruitzicht, gelukkig verliep alles soepel :D

Eenmaal beneden hebben we nog wat souveniershops bezocht en zijn we vervolgens zo snel mogelijk naar de boot gegaan. Na een sprintje te hebben getrokken naar de tram kwamen we een uurtje later aan op Hiroshima station. Daar moesten we dus nog een kaartje kopen voor de Shinkansen. Ik wilde geld pinnen maar dat lukt niet echt (stomme Japanse geldautomaten ook!) en toen we ons treinkaartje wilden betalen met een creditcard deed geen van de creditcards het meer en dat was zogenaamd onze eigen schuld. Die muts achter de balie had gewoon wat verkeerds gedaan want een seconde geleden was het Jennifers moeder nog gelukt en daarna kon het ook niet meer met haar pasje....dus Jennifer was onze life-saver en schoot ff het treinkaartje voor. Uiteindelijk was het maar beter dat het niet helemaal soepel verliep want we hadden de trein van 19.10uur NOOIT gehaald en die tijd stond wel op de kaartjes de 1e keer...de 2e keer hadden we die van 19.25uur dus nu hadden we ff wat meer tijd om naar de trein te lopen...de aansluitingen verliepen heel soepel en we zaten binnen de kortste keren op Hakata (Fukuoka). Daar hebben ik nog ff wat Hello-kitty sleutelhangers gekocht want in elke stad kun je andere kopen als herinnering enzo (een soort spaar-ze-allemaal-idee)...na een frustrerende treinreis van 2 uur in de Kanome Express (Six-Flags)trein te hebben gezeten, kwam ik zwaar misselijk en vermoeid aan op Nagasaki Station. De rest was heel energiek dus ik besloot mee te gaan want een taxi in je eentje is nogal prijzig. Daar hebben Gerrie en ik nog gepraat met Japanse kindjes (die zaten de hele tijd te azen op ons om hun Engels te oefenen)..en heb ik met afkeer gekeken hoe de rest lekker pancakes en sandwiches naar binnen aan het schuiven waren(ik was tenslotte nog steeds misselijk enzo)...Vervolgens was het naar huis en snel gaan slapen, alhoewel...dat was de bedoeling maar ik wilde eerst mijn internetverbinding eens gaan checken...dus dat was binnen 10 minuten gebeurd en toen ineens had ik allemaal mensen op msn (ja het was 5 uur ’s middags in Nederland – en 1 uur ’s nachts bij mij). Uiteindelijk ben ik om half 3 gaan slapen ofzo..en ’s morgens kwam Jennifer’s moeder langs met allerlei yummie broodjes dus mijn ontbijt was super! (had ik wel nodig na de avond ervoor...)
Deze dag was overigens helemaal niet zo boeiend...ik heb schoongemaakt...huiswerk gedaan en nog gebabbeld met mijn ouders en Andre..Gerrie, Mariko en Jennifer zijn naar Deshima-warf gegaan want daar waren optredens en je kon er lekker eten. En toen was het helaas alweer maandag!

Dit was m weer voor nu....de verhalen worden steeds langer lijkt wel! Dit aankomende weekend heb ik mijn vliegreis-trip naar Kyoto en Nara dus dat wordt weer veel foto’s maken enzo...en de 25e heb ik een reisje naar de Onzen (spa) in Shimabara...dus kortom...ik heb nog genoeg dingen in het verschiet!

Byebyee,

Claudia

Ps: de foto’s heb ik weer onder een nieuwe link gezet..
Ps2: ik heb nog wat filmpjes gemaakt en die staan onder filmpjes gebeurtenissen Japan, de kwaliteit is wat minder maar anders kon ik ze niet online zetten dus sorry als je het niet goed kan zien!
Ps3: er zitten potentiele wallpapers bij de foto’s :P ...als je interesse hebt kan ik de onverkleinde versie mailen :D

"Internet!!!..."

2006-11-12T16:42:00.000+01:00

Internet is eindelijk geregeld! geen gedoe meer.....

Ik ben gisteren teruggekomen van mijn tripje samen met Jennifer, haar moeder en Gerrie. We zijn ipv 3 dagen 2 dagen weggegaan omdat het niet was gelukt een hotel te boeken voor de 2e nacht...dus waren we genoodzaakt om college te skippen en internet over te laten aan de mensen die niet meegingen! Gelukkig is het allemaal gelukt dankzij Mariko en Ruben :D

Alles is goed verlopen qua reis enzo en ik ben nu net klaar met mijn 400 foto's die ik dit weekend heb gemaakt te verkleinen enzo..Gelukkig voor jullie zal ik ongeveer de helft van de 400 foto's online zetten, verkleind en wel, dus dan kunnen jullie allemaal meegenieten van mijn weekendje hiroshima!

Het is nu al hartstikke laat dus ik ga mijn bed opzoeken...ik zal zo snel mogelijk mijn verhaal typen en de foto's upladen...dus nog even geduld!

Weltrusten,

Claudia

"mijn verjaardag in Nagasaki!!..."

2006-11-09T03:57:00.000+01:00

Mijn verjaardag!!!

Dinsdag 7 november:

Afgelopen woensdag (8 november) heb ik mijn verjaardag gevierd! Maar eigenlijk begon het allemaal al op 7 november zo rond een uurtje of 11 ’s avonds. Ik had overdag een paar toetsjes gehad die goed gingen en nadat ik thuis was gekomen van de yamada-denki met Jennifer waar ik een mooie mp3 speler heb gekocht (sony 6gb nw-a1000) als verjaardagscadeau en wat restantjes had gegeten van de avond ervoor kwam Ruben om een uurtje of 9 binnen om Mariko en mij mee te vragen naar een kleine get-together beneden in de seminar-room van de dorm. Jennifer was met haar moeder weg want die was die dag net gearriveerd in Nagasaki.Dus goed iig wij gingen met zn 3en naar beneden en daar zaten 4 Japanners (Ken, Kentarou, een jongen en nog een meisje) + nog 2 Koreanen en wij dan. Na een tijdje gepraat te hebben (tenminste...ik was niet in zo’n praatbui...maargoed) kwamen Richard, Andy, Maarten, Michael, Jennifer en Gerrie binnen (dus eigenlijk iedereen behalve Onno)...Het was 10 uur ’s avonds en iedereen wilde nog wel wat doen dus besloten we om met zn allen een Izakaya (hoe kan het ook anders) op te zoeken...

We belandden in “onze” Izakaya...waar de ruimte dus gelijk vol zat omdat we met zn 14en waren ofzo...Het was erg gezellig en om 12 uur was het zover....iedereen begon om klokslag 12 uur “Lang zal ze leven” te zingen!!...de Japanners meeklappen en meebrabbelen omdat ze de tekst niet kenden...en toen kwam het zoenmoment natuurlijk...in Japan worden er niet 3 zoenen gegeven om je te feliciteren maar blijft men spastisch op een afstandje staan en een beetje vriendelijk lachen...maarja alle Nederlanders waren fijn om de beurt aan het feliciteren op de Hollandse manier en om de een of andere reden besloten de Japanners dat ze het ook wel eens wilden proberen....alles goed en wel, aangezien ik jarig was moest dat dus op mij toegepast worden....het meisje dat naast me zat gaf me heel lief 3 echte! (dus niet van die ik-raak-je-wang-net-niet) zoentjes op mn wang...maar toen moesten de Japanse jongens nog...goed, Japanners en meisjes gaat al niet zo goed maar zeker wanneer het Japanners en een Westers meisje is....dus ja Ken was eerst en ook al raakte hij me niet eens aan (hij gaf me een hand en gaf 3 luchtzoenen op een halve meter afstand)....hij raakte volledig in shock en was helemaal hazukashii (oftewel: blozen/verlegen) omdat ik dus blijkbaar de eerste persoon was die hij uberhaupt een zoen had gegeven ofzo...vaag gedoe...en die andere jap raakte zo in de stress dat ie van ellende mijn kaakbot bijna uit de kom stootte...dus nou ja goed...daarna verdwenen ze om vervolgens 5 minuten later binnen te komen met een taartje (ranzig kastanjesmaak achtig iets maar zag er wel grappig uit...zie foto!) om als kadootje aan mij te geven..ahh wat lief!
Maarten had ondertussen voor mij “Karage” (gefrituurde kip) besteld en blijkbaar had hij de eigenaar ook verteld dat ik jarig was (gelukkig maar niet gezegd dat ik net 20 was geworden omdat ik dus voorheen illegaal in barren heb gezeten). Dus ik zat heerlijk van de Karage te smullen en toen kwam de bediening ook nog frietjes naar mij brengen die ik op kosten van het huis kreeg omdat ik jarig was!! Bedankt Maarten!! Ik heb ook daar natuurlijk foto’s van....op den duur wilde eigenlijk iedereen naar huis dus ieder ging zijn eigen weg...

Woensdag 8 november:

Ik was redelijk laat opgestaan want op woensdag heb ik altijd pas om half 3 ’s middags college dus ik was rustig mijn dingetjes aan het doen en kwam de woonkamer nietsvermoedend binnen en daar hingen slingers!! Ja ik had namelijk die dinsdag van mijn ouders een doosje binnen gekregen met wat verjaardags-goodies zoals slingers en sieraden enzo! Dus die waren opgehangen voor mij...heel ff later kwam Mariko ook nog een taart brengen (met kaarsjes die ik mocht uitblazen!...heb daar ook een filmpje van!!)..helaas was Jennifer er op dat moment niet bij want die was met haar moeder de voorbereidingen aan het treffen voor het weekendje Miyajima/Hiroshima waar Gerrie, ik, Jennifer en haar moeder heen gaan...dus dat was jammer aangezien zij samen de taart hadden gehaald mja anyways..bedankt girls!! Wat later kwam Jennifer dus samen met haar moeder binnen omdat haar moeder natuurlijk benieuwd was waar wij leefden enzo...en toen was het kadootjes tijd!!....ik heb van Mariko een hele mooie tas+pen gehad, die ik graag wilde hebben maar nog niet had gekocht....en van Jennifer allemaal leuke goodies voor in kamer en in mn tas enzo...

Eenmaal op de uni was het natuurlijk internet-tijd en nadat ik Andre had gesproken op msn besloot ik wat eten te gaan halen...en wie kwam ik daar tegen...Ruben en zijn tutor...en ze hadden voor mij ook cadeautjes gehaald! (echt ik was stomverbaasd omdat ik dat helemaal niet had verwacht en het werd midden op straat gegeven en al die jappen maar staren enzo)...dus ik snel openmaken...ik had van de tutor van Ruben (ben haar naam kwijt) een lief doosje gehad met 3 soorten nagellak...en van Ruben een doosje met wat badzeepspul, lekkere badstofsokken en allemaal leuke sleutelhangers om mijn mobiel/sleutelbos enzo verder op te pimpen. Ik vond dat echt zo leuk! Het college ging die dag ook vlot en zelfs het praten tegen Japanners ging vrij soepel...om half 7 had ik met Jennifer, haar moeder, Mariko en Gerrie afgesproken om ze te trakteren op een etentje omdat ik jarig was....

Na college was ik dus snel naar huis gegaan om ff wat dingetjes te doen en wat nou zo leuk was....ik werd gebeld door Andre’s ouders...die ook een liedje voor mij gingen zingen...en ik kreeg een mailtje van mn zusje met felicitaties....ik was een beetje teleurgesteld dat ik dus deze dag geen felicitatiekaartjes in mijn brievenbus had gehad maar dat was snel over toen ik mijn huis binnen stapte....want...mijn doos met winterkleding enzo was gearriveerd!! Dus joepie joepie...nu kon ik me ook nog leuk aankleden voor mijn etentje! Echt mijn kast is ineens een heel stuk voller en ik heb nu ook nog eens meer schoenen enzo..bedankt pappie en mammie!
Ik was samen met Mariko naar Amuplaze gegaan want de rest ging op zichzelf erheen...en ik heb deze keer heeeel veel buitenlanders gezien en sommigen waren helemaal blij dat ook zij buitenlanders zagen (ze bleven Mariko en mij maar aanstaren...en t waren 9 van de 10 keer ook nog jongens....) ja ik ben het niet meer gewend omdat al die Japanners altijd maar bang zijn...we zijn gaan eten op de 5e verdieping van Amu-plaza (dat winkelcentrum bij Centraal Station) waar we het restaurant uit hadden gezocht waar ze dus als dessert, EXTREEM groot ijs hadden. Na lekker hoofdgerecht, en Gerrie’s kadootje (hij had ook leuke goodies voor mijn sleutelbos/mobiel gegeven! Zie foto’s!)besloot Jennifer’s moeder ons te trakteren op zo’n extreem groot ijsje...en wat was ie lekker en we hebben m zowaar opgekregen met zn 5en hahaha, maar de chocolade reep hebben we maar mee naar huis genomen want dat werd teveel hehe!!!! Ik werd tussendoor nog door mijn oom gebeld en door mijn vader die nog op zn werk zat....dus ik was helemaal blij natuurlijk! Nadat we nog even de arcade-game hall waren ingeschoten om nog wat te gamen zijn we weer naar huis gegaan...ik heb gewoon blaren van het Taiko-drumspel wat je daar kunt doen!...en onderweg werd ik weer teruggebeld door mijn papa die me feliciteerde en ik werd nog wat later ook nog gebeld door Andre...echt mijn dag kon niet meer stuk....

Ik wilde erna nog wel wat leuke dingen doen want het was heel misschien de bedoeling dat we wat met zn allen zouden gedaan..dus zowel de jongens als wij...maar zij waren niet aanwezig of ze moesten leren geloof ik...dus helaas heb ik daar niks meer over gehoord(en wie weet komt er nog een vervolg op dit hele gebeuren...want mijn tutor die EINDELIJK weer terug is uit Amerika wilde ook nog op mn feessie komen dus ja...), maar ergens was het maar beter ook want ik was me een partij aan het gapen..en ik moest ook nog een toets voorbereiden. Dus toen ben ik dat maar gaan doen en mijn blog gaan typen/foto’s bewerken hehe...verder zit ik nu ook te stressen omdat ik dus een spreekbeurt moet houden aankomende vrijdag over een onderwerp dat ik zelf mag verzinnen maar het moet wel Japan gerelateerd en kwalitatief zijn enzo...zucht...alsof het nog niet moeilijk genoeg is....dus ja daar moet ik nog maar ff over nadenken. Verder is internet dus helaas niet gekomen vandaag maar daar was ik dus ook dinsdagavond achtergekomen toen ik al die documenten ben gaan vertalen omdat ik wilde weten wat de bedoeling was....en wat bleek, internet wordt dus aankomende vrijdag in de middag....geinstalleerd (alleen de hardware) het instellen van de gegevens mogen we zelf doen (dat wordt dus weer een gedoe...dat weet ik nu al)....ik hoop dat ze snel komen (er staat tussen 13-17 uur....lekker ruim genomen) want als dat zo is dan kunnen we ook sneller weg naar Miyajima/Hiroshima...hopelijk lukt het dus om internet te fiksen voor volgende week maar ik geef geen garanties want het is tenslotte allemaal Japans enzo....en bovendien kan ik het op zn vroegs waarschijnlijk pas aankomende maandag testen omdat ik dus vanaf vrijdagmiddag/avond tot en met aankomende zondagavond wegben! Maar troost je, ik heb dan wel weer nieuw weblog materiaal!

Goed dit was m weer voor nu! Ik zal proberen nog wat foto’s online te zetten van mijn b-day maar ik weet niet hoeveel tijd ik tussendoor heb...dus ik zou zeggen hou het weblog in de gaten!

Byebyeee,

Claudia

Ps: ik wil iedereen hartelijk bedanken die mij, op wat voor manier dan ook, gefeliciteerd heeft met mijn 20e verjaardag!
Ps2: het is ook heel raar om je verjaardag in je eentje te vieren, ik vier het al 19 jaar samen met Sebas en nu kon dat dus niet!
Ps3: check het filmpje van de kaarsjes uitblazen onder filmpjes gebeurtenissen Japan..
Ps4: wel berichtjes blijven posten op mn blog heh...tis wel heel stil aan de overkant op het moment :(

"het lange weekend van 2-5 november..."

2006-11-06T02:37:00.000+01:00

Zo hier komt even een lange update van de afgelopen 4 dagen...

Donderdag 2 november:

Overdag was niet zo interessant, het enige leuke was dat Esther dus langs kwam, zie foto. ‘s Avonds wilde ik eigenlijk ook niet weg maar om 11 uur kwam Gerrie aan de deur dat de jongens gingen poolen. Ruben was op dat moment ook bij ons in huis dus besloten ik en Ruben te gaan want Mariko en Jennifer waren moe. Het was absoluut niet boeiend maar we hebben ge-tafeltennised en ik heb 1 keertje gepooled. Ik heb er foto’s van, ook waar ik zelf opsta! (tja dat krijg je als je je verveelt). Overigens kon ik daarna ook nog mee naar een Izakaya maar heb ik dat niet gedaan want ik voelde me nog niet helemaal top...tenslotte was ik de avond ervoor nog thuis gebleven want ik was nog niet helemaal in orde. Anyways ik ben met Ruben wat gaan ouwehoeren op zijn kamer want echt moe waren we ook nog niet...en toen vervolgens ben ik heel stil weer naar mn kamer gegaan want het was al veel te laat/vroeg.

Vrijdag 3 november:

Vrijdag was het een feestdag en omdat ik een hoop huiswerk had ben ik dat maar eerst gaan doen want ja tenslotte gaat dat ook gewoon door. We hadden wel besloten dat we om een uurtje of 4 naar de Chitosepia (weet niet hoe je het schrijft) zouden gaan....het was een gokje want we hadden vernomen dat de winkels dicht zouden zijn die dag. Anyways, aangekomen bij dit warenhuis heb ik eerst een paar dingetjes gekocht om mijn mobiel te pimpen....wat Japanse meisjes bang gemaakt :P ...en heel veel boodschappen gedaan die ik dus later allemaal mee naar huis moest zeulen. Het vervelende is dat de Chitosepia een half uur lopen is....dus ja zere vermoeide armen want ik wilde natuurlijk zoveel mogelijk in een keer meenemen daarom liep ik te zeulen met 3 plastictassen (had ik nou maar mn fiets meegenomen!)...

Nadat we thuis waren gekomen begonnen we voorbereidingen te treffen voor de quiche! Ik had nog nooit quiche gegeten en Jennifer is er heel goed in dus ik keek weer eens mn ogen uit hoe dat allemaal werd gemaakt. Na deze lekkere quiche te hebben gegeten en Shinchan (ja dat vervelende tekenfilmpje dat je ook op Jetix....) te hebben gekeken kwamen Gerrie en Maarten nog ff langs om ons te vertellen over een geweldige wandel/fietstocht die zij hadden gedaan naar een tempel-toestand ergens in de buurt. Vervolgens kregen we ook nog de mededeling dat Andy en Maarten naar Crazy Horse zouden gaan (om 8 uur al want het was om 7 uur begonnen en t kon niet wachten). De Crazy Horse is die tent waar die Engelse man van de Umegasaki school zou gaan optreden. Mariko, ik en Jennifer wilden wel gaan maar t was een hoop gedoe en geregel dus uiteindelijk zijn wij en michael, Richard maar op gaan zoeken in Tottoya (een Izakaya) waar het zo gezellig moest zijn ofzo. Nou die Izakaya viel zwaaar tegen en de mensen waren allemaal al dronken dus echt feest was het ook niet. Na weer eens een ranzig hapje te hebben voorgeschoteld gekregen, besloten we dat het maar tijd was om te gaan. We lieten Richard achter en zijn naar “onze” Izakaya gegaan. Deze Izakaya, waarvan ik de naam dus nog steeds niet weet, was ook minder boeiend dan normaal maar we hebben ons wel vermaakt. Uiteindelijk zijn we maar weer op huis aangegaan. Voor quiche, zie foto’s!

Zaterdag 4 november:

Ook de zaterdag was weer een dag vol huiswerk en aangezien we nog steeds ZELF geen internet hebben besloot ik maar naar de bieb te gaan om daar ff wat dingen te checken enzo. Ik heb daar ontdekt dat ik op een bepaalde manier toch ook dingen kan installeren enzo, ondanks dat het een beveiligde pc is. Goed na lang te hebben gewacht op mensen waarvan ik hoopte dat ze online op msn zouden komen ben ik maar weer met lege handen op huis aangegaan. ’s Avonds belde Sacchi (Baard) op dat hij met ons naar het platteland wilde gaan op zondag. Wij in eerste instantie “ja” gezegd maar uiteindelijk wilden we ook uitgaan...dus dilemma want dan moesten we te vroeg op de volgende dag. Na een heel gedoe hebben we het toch maar weer afgebeld omdat we echt graag uit wilden gaan. Jennifer voelde zich niet zo top dus die ging thuis chillen terwijl ik, Mariko, Michael en Maarten de buurt onveilig gingen maken. We belanden eerst in een Izakaya omdat het nog te saai was in Club Fiesta...waar we oorspronkelijk heen zouden gaan. Overigens ligt die club Fiesta dus in die foute buurt waar we de vorige week waren beland...mja goed alles went heh.

Dus na een drankje en wat gepraat over de wandelroute van Maarten en over openbare badhuizen (overigens heb ik van Maarten geleerd hoe je van een wit doekje (dat is een doekje die warm is en die je altijd voor het eten krijgt) een pinguin kunt maken...jaja we waren heeel productief die avond) besloten we om uurtje of 12 toch maar weer te gaan kijken bij Club Fiesta. En ja het was zowaar drukker dus wij entree betalen en naar binnen. De muziek was heel fijn (voornamelijk Westerse R&B, dus geen Japans kattengejank), de verlichting was heel relaxed en er hing geen ongename sfeer. Ik was natuurlijk weer de enige die wilde dansen maar ja in je eentje dansen dat is eng dus uiteindelijk, een uur later of zo, toen het al heel wat drukker was gingen Maarten en ik naar de dansvloer. Het was vervelend dat er steeds van DJ gewisseld werd want daardoor was de muziek af en toe een beetje jammer. Heel wat later op de avond/vroeg in de morgen kwamen er ook nog een hoop buitenlanders binnen. En vervolgens kreeg ik aanspraak van een Japanner (dat is de aller allereerste keer sinds ik hier ben! Hij zei ook van: “ja ik durfde je eigenlijk niet aan te spreken”...alsof ik bijt ofzo :S) en heb ik een drankje van hem gekregen en daarna werd ik voorgesteld aan een Indiase man (29 jaar en hij leek wel 40!) die overigens ook vertelde dat hij mij niet durfde aan te spreken omdat ik eng was. Maar bij nader inzien eigenlijk mij HEEL aardig vond en op dat moment besloot dat wij VRIENDEN waren.
Die man, genaamd Sarad? (geen idee, t was al laat/vroeg) woont hier al 1,5 jaar en blijkbaar is hij heel goed bevriend met Alexandra (dat is een meisje dat hier vorig jaar in Nagasaki heeft gezeten, zij is medestudente van mij...wat is de wereld toch klein)...hij vond dat ik heel eerlijk en open was ofzo dus daarom wilde hij dolgraag verder met mij praten en Indiaas voor mij koken enzo....goed hij heeft mijn mobiele nummer iig niet dus voorlopig heb ik nog geen last van hem....Het was jammer dat er een beetje een abrupt einde aan de avond kwam doordat wij Michael en Andy kwijt waren (die waren zonder het tegen ons te zeggen naar Ayer’s Rock gegaan), en Maarten echt heel graag naar huis wilde. Ik vond het net een beetje gezelliger worden (t was ook wel heeel druk ineens), maarja misschien was het wel beter want ja het was al half 4 ’s nachts.....Dus nadat we thuis waren gekomen met de taxi gingen we maar weer naar ons bedje toe.
Overigens, een leuk feitje voor wanneer je in een Japanse “discotheek” terecht komt...alle Japanners dansen NAAR de dj toe! In Nederland maakt het niet uit maar hier doen ze dat allemaal...misschien een soort respect tonen ofzo? Anyways dat viel me op aangezien ik als enige met mn rug naar de dj stond hahaha.

Zondag 5 november:

Ik was een beetje brak van de avond ervoor dus ik was heel laat opgestaan....mijn vader zou me nog bellen maar blijkbaar ging dat niet door...ik kreeg wel een mailtje waar het een en ander in had moeten staan maar mijn telefoon geeft af en toe de mailtjes niet weer...vaag ding. Nadat ik nog eens wat huiswerk had gedaan ben ik samen met Jennifer heel even naar het postkantoor vlakbij de uni gelopen...en toen weer terug. Ja we waren het binnen zitten een beetje zat, want de hele dag binnen zitten word je gaar van. Vervolgens ben ik samen met Jennifer nog ff naar mijn schietvereniging gelopen want ja zondag ga ik altijd schieten. Na netjes te hebben betaald en mijn boog te hebben gepakt werd ik ineens aangesproken door een paar Japanse mannen die mij het een en ander vroegen over de boog die ik gebruikte. Vervolgens werd er aan me gevraagd of die boog wel goed voor mij was, en zo niet, dan kon ik een andere compoundboog gebruiken van een man. Die was misschien beter voor mij...dus ik ff proberen. Ik denk dat ik gewoon Yoshimura’s boog blijf gebruiken want daar zit alles al bij...en ik vind m heel lekker schieten ondanks dat ie wat licht en kort is. Die andere boog was zwaarder, groter en langer....en ik vond m niet zo bijzonder...Overigens werd mij ook nog gevraagd of ik mee wilde doen met een schietwedstrijd aankomende zondag (voor de kenners, een short-metric wedstrijd...voor de niet kenners...30 en 50 meter schieten). Helaas ben ik de komende weekenden een beetje druk met uitstapjes naar Miyajima samen met Jennifer, haar moeder en Mariko plus dat ik het weekend erop een 3 daagse reis naar Kyoto en Nara heb...dus ik vermoed dat dat niet gaat lukken. Het schieten was wel iig veel leuker dan de vorige week want toen zaten ze maar te roddelen en me vanaf een afstand aan te gapen...nu voelde ik me er iets meer bij horen...en ook omdat ze me dus hebben uitgenodigd! Blijkbaar heb ik toch een goede indruk op ze gemaakt...joepie! Dus de volgende keer ga ik zeker meedoen met een wedstrijd...
Het schieten zelf was niet heel bijzonder maar ik heb dus wat meer contact gelegd met de medeschutters en wat dingen gevraagd....ze hebben zelfs nog voor mij mijn pijlen gerepareerd..(ik kan het wel zelf maar ik ben lui)...ik heb uiteindelijk 2 uur staan schieten en toen ben ik weer op mn gemakkie naar huis gegaan.
Het was overigens geloof ik nog min of meer de bedoeling dat we met zn allen naar de bioscoop zouden gaan maar een aantal mensen verwachten telefoontjes en ik hoorde het wat later van de rest dus nou ja ander keertje maar weer! Ik moet natuurlijk wel weblogmateriaal overhouden hehe.

Goed dat was m weer voor deze keer....ik denk dat de komende dagen wat hectischer zijn...ik heb nog een aantal toetsen en ik ben jarig deze week...dus er komt wel weer nieuwe informatie bij maar wanneer dat kan ik dus nog niet helemaal zeggen! Overigens heb ik al 2 verjaardagskaartjes binnen gehad! Echt superleuk en hartstikke bedankt! De rest krijg ik dan vermoedelijk ook van de week wel binnen, ik ben heel benieuwd! Ik heb de kaarten aan mn muur gehangen van mn slaapkamer...en er kan nog genoeg bij *hint hint*!

Goed iig tot de volgende keer maar weer!

Liefs,

Claudia

Ps: zie dus weer de nieuwe fotolink “foto’s van weekend 2-5 november”

"ff een kleine update tussendoor...."

2006-11-02T08:55:00.000+01:00

Morgen dan is het 3 november en dat betekend dat het een nationale feestdag is in Japan. Dus ik heb morgen geen colleges en kan vervroegd weekend vieren, joepie!! Heb ik overigens wel nodig na vandaag....ik bedoel, ik ben verder gisteravond niet uit geweest zoals de overige mensen maar ook ik vond dat het vandaag een vermoeiende dag was. Okee, technsich gezien was dus niet iedereen er omdat ze allemaal brak waren van de nacht ervoor. Ik voelde me al niet zo lekker maar het idee dat ik vandaag 4,5 uur aan saaie colleges moest gaan volgen was iets waar ik alleen maar zieker van werd...Ik heb het volgehouden en nu zit ik dus hier een kleine update te typen haha.

O ff tussendoor ik heb nog wat foto's van dat saaie weekend op mn blog geplaatst dus mochten jullie je vervelen kunnen jullie je daarmee verder vervelen! Ik weet niet precies wat het weekend in petto gaat hebben voor mij, maar wat ik wel weet is dat, toen we naar de Umegasaki High school zijn geweest, we daar een Engelse leraar hebben ontmoet die dolgraag met ons wat wilde gaan doen deze vrijdagavond. We zijn dus wel uitgenodigd om morgenavond naar Crazy Horse te gaan want daar zouden wat bandjes optreden en hij zou ook nog optreden die avond...ik ben benieuwd! Verder zou er zaterdagavond ook nog een Rock-dj ergens optreden in een of ander cafe geloof ik, maar hoe dat precies zit is mij een beetje ontgaan. Ik denk niet dat ik dit weekend mijn blog zal kunnen updaten dus bij deze zijn jullie alvast voorbereid op eventuele updates later volgende week

Overigens kwam Esther net heel toevallig binnen lopen (zij is een Leidse medestudente van mij die 2? jaar terug in Nagasaki heeft gezeten en nu heel toevallig aan het werk is in Tokyo)...dus ik hoorde ineens een Nederlands stem zo van: "Hoe is het hier??"...echt heel komisch....totaal onverwacht...ik heb net nog een foto van Esther gemaakt als bewijs dat ik niet lieg! ...die zal ik ook later posten :)...
Ik krijg hopelijk binnenkort ook mijn 2 dozen uit Nederland binnen met wat goodies (kleding enzo) dus dat zou ook wel heel mooi uitkomen gezien het feit dat het nu toch al iets kouder gaat worden (25 in plaats van 30 graden hahaahah)...mijn verjaardag is al over 6 dagen! joepiee en dan ook het internet "hopelijk" (echt dat is iets waar ik ontzettend naar uitkijk...dan zit ik hier niet zo meer te vechten om een pc enzo...lekker thuis achter internet en geen gezeur!)...

Dus ja dat was het eigenlijk, weinig te melden verder...geen idee wat er verder vanavond nog gaat gebeuren maar ik heb deze week in ieder geval weer overleefd...natuurlijk moet ik wel wat huiswerk bijhouden enzo maar dat komt helemaal in orde :D

Byebyee,

Claudia

"Koekjes bakken en naar Baard....."

2006-11-01T05:27:00.000+01:00

Dinsdag 31 oktober:

Deze dag was as usual, ik had 2 toetsjes waarvan er 1tje heel goed ging, en 1tje behoorlijk slecht (ja moet ze maar duidelijk zijn met wat je moet leren/weten/kennen) en nadat ik wat in de bieb had rondgehangen om mn huiswerk alvast voor te bereiden ging ik naar huis. Ik had met Jennifer soort van vaag afgesproken dat we zouden gaan tennissen naast onze dorm (daar kun je gratis tennissen en het materiaal ligt op de dorm) maar ik was in de veronderstelling dat het niet doorging dus sorrie Jenn! Eenmaal thuis was ik heel erg moe dus was ik gaan slapen, maar de meiden hadden besloten dat we ‘s avonds wat leuks zouden gaan doen omdat we op woensdag altijd uit kunnen slapen, dus ik besloot ook maar mee te gaan omdat ik het toch ook wel weer leuk vond gezien mn saaie weekend. Voordat we dat gingen doen hebben we eerst ’s avonds geprobeerd koekjes te maken omdat we daar alledrie trek in hadden. Dus op naar de supermarkt en het een en ander aan ingredienten gekocht...vervolgens thuis alles in elkaar geflanst en ik moet zeggen, het was goed te eten! Niet helemaal hetzelfde maar toch heel lekker! (voor resultaat, zie foto’s!)...Richard kwam precies op het juiste moment langs waardoor hij ook nog even een stukje heeft kunnen proeven van onze creatie :)

Omdat we niet alleen uit wilden gaan besloten we zoveel mogelijk mensen mee te vragen....uiteindelijk kwam het erop neer dat Richard, ik, Mariko, Jennifer, Gerrie, Maarten, Michael en Kenji (Jennifer's tutor) mee zouden gaan.....dus nadat we iedereen hadden verzameld die mee wilde, gingen we op weg met de taxi...(Kenji en Maarten besloten op de fiets te gaan, en het grappige was dat Kenji vond dat Maarten te snel fietste, dus hij was helemaal bek af toen ze aankwamen)Eenmaal bij Baard, werden we weer gastvrij verwelkomd en was natuurlijk Nonoka (de jongste dochter van Baard) ook aanwezig. Zij had een heel lief poezenpakje aan omdat het dus Halloween was die dag! Ook stonden er natuurlijk weer pompoenen in de bar....Na een korte introductie met een paar Fransen die als correspondent in Japan zitten en altijd naar Baard zn bar toegaan (we hebben ze al een paar keer eerder gezien), besloten we het een en ander te bestellen. Ik had een slechte ervaring met het bestellen van patatjes de vorige keer (zie weblog van Baard en schieten) maar toch wilde ik de Garlic Toast proberen die op het menu stond. Ik heb die avond ook nog iets vaags gegeten, kippenlever als ik me niet vergis, en dat smaakte best okee...niet bijzonder maar gewoon okee.

De sfeer was erg goed alleen voelde ik me al de hele dag niet lekker dus besloot ik dat ik er het beste aan deed om eerder naar huis te gaan met de taxi, samen met Richard en Andy die ook naar huis moesten vanwege 's morgens vroeg college enzo (achteraf was dat maar beter ook want de rest kwam pas om 3 uur 's nachts thuis...). Dus mn avond was al vrij snel afgelopen, maar ik heb wel foto’s van Nonoka in haar kostuum en van het eten dus ik zou zeggen...veel kijkplezier!!

Byebyee,

Claudia

Ps: zie ook de aanvulling van de foto’s van de Umegasaki school!!
Ps2: er staat ook nog een klein filmpje van de Umegasaki school bij filmpjes gebeurtenissen Japan...

"een beetje jammer....."

2006-10-31T04:33:00.000+01:00

Goed nou dus, afgelopen vrijdag heb ik een hele mooie fiets gekocht zodat ik voortaan geen 20 minuten! per keer, en dat dan heen en weer, moet lopen om op de universiteit te komen. Hij is grijs...net als alle andere fietsen hier, hij is nieuw....en heeft een mandje voorop! HEEL handig als je boodschappen gaat doen. Overigens zijn nieuwe fietsen hier rond de 10.000 yen (70 euro)!! Dat is dus een prikkie...!!

Ik was die middag ook samen met Gerrie op pad geweest om het universiteitsterrein te verkennen en ik weet nu waar de Dojo ligt en waar je muziek kunt beoefenen. Eenmaal teruggefietst en opgelet aan welke kant ik uberhaupt moet fietsen (links Claudia links!!) kwam ik veilig en ongedeerd aan bij onze dorm. Daar stond Baard (weer eens) met zn hele gezin en hij vroeg aan ons of we zin hadden om naar Shianbashi te gaan 's avonds...om te "dansen"...nou ja vrijdagavond...prima idee! 'S avonds besloten we dus met zn 8en naar Shianbashi te gaan. Ff voor de duidelijkheid...Shianbashi is dus HET uitgaansgebied voor Japanners...schijnt.
Nadat Nessa een mailtje naar me had gestuurd dat ze ook mee wilde en iedereen goed en wel verzameld was gingen we op weg. En wat een teleurstelling was dat zeg toen we daar aankwamen! Ja tis inderdaad een groot "uitgaansgebied"...maar ehm ik denk dat als ik zeg dat het een beetje wat weg had van de Amsterdamse wallen, ik beter in de buurt kom. Shianbashi is dus een gebied vol met barren waar je gezelschap kunt krijgen van dames tegen betaling...deze barren hebben het opschrift "snaggu" als ik me niet vergis...en ja het stond er vol mee, de hoeren die op straat rond liepen nog maar even daar gelaten! er was zelfs een bar met Russische hoeren!! echt ik voelde me niet op mn gemak en wilde heel graag gewoon ergens heen waar het gezellig was. Het toppunt was het feit dat er allemaal dronken "sarariman" rondliepen...deze kantoormensen gaan gelijk uit hun werk door en lopen dus nog in pak dronken rond! Het ergste was nog wel dat er eentje Nessa en mij wilde belagen dus renden we gillend naar de jongens toe zo van: "Help!"....

Goed na dat akkefietje dachten we eindelijk een bar te hebben gevonden waar je kon dansen, genaamd "Jah Rules"...Dus iedereen blij want we hadden van Baard gehoord dat dat een leuke tent was....de jongens gingen polshoogte nemen en kwamen proestend en lachend naar buiten...dus ik benieuwd wat er dan was en ging ook even kijken...okee stel je voor: een ruimte van 1x2 meter met een bar en 3 stoelen en dat was het!!! goed dat was duidelijk dus ook geen succes.
Na nog een half uur te hebben gedwaald zijn we een normaal uitziende Izakaya ingegaan waar het 1: helemaal niet gezellig was...2: je 650yen moest betalen voor een zitplaats en een goor stukje eten!...dus na een uurtje hadden de meiden het gezien en besloten we terug te gaan naar de dorms....De gasten wilden nog even naar Aiers' Rock wat blijkbaar dus om de hoek lag.
Kortom dat was een beetje jammer!
Wat ook jammer was, was dat de gasten blijkbaar in zo'n Russische hoerentent zijn beland waar ze zich zeer vermaakt hebben naar het schijnt...ik noem geen namen, heb het ook maar van horen zeggen...mja

De zaterdag bracht al niet veel meer boeiends...in eerste instantie heb ik mijn huiswerk ingehaald wat ik achter liep en heb ik heel relaxed wat dingen voor mezelf gedaan...en vervolgens zijn Mariko, ik en Jennifer op pad gegaan naar het You-me-saito warenhuis omdat zij nog wat dingetjes nodig hadden en iedereen wel ff zin had om ergens heen te gaan...t was tenslotte zaterdag. Ik heb nog even gekeken of ik wat leuke laarsjes op de kop kon tikken daar maar ja die schoenmaten zijn een beetje klein en als ik een goede maat heb zijn ze weer te smal! dus helaas was dat ook geen succes. We hebben nog ff wat gedronken bij de Starbucks waarna we teruggegaan zijn richting de dorm. 's avonds bracht overigens al niet veel meer boeiends....eigenlijk niks om eerlijk te zijn......daarna ben ik maar gaan slapen.

De zondag wilde ik in eerste instantie meegaan met de meiden naar het Culturele Festival vlakbij Dejima...en wat ben ik blij dat ik niet gegaan ben! Ik kreeg een mailtje dat het helemaal niet leuk was en na de verhalen te hebben gehoord over Russische hoeren die daar ook waren had ik zoiets van..hmmm nee bedankt! Wat ik wel heb gedaan is boogschieten, in plaats van het festival heb ik 2 uur booggeschoten alleen was dat ook niet zo heel gezellig omdat er over me geroddeld werd omdat ja 1) ik ben buitenlander 2) ik ben een buitenlands meisje 3) ik ben een buitenlands meisje die compound schiet!. En ja ze durven dus ook niks tegen me te zeggen. Mja goed jammer dan, ik sta er omdat ik wil schieten en niet om hun te vermaken! Het was alleen heel erg heet dus daarom ben ik na 2 uur gestopt....nadat ik thuis was ben ik weer huiswerk gaan maken omdat ik nog een paar dingetjes moest afmaken waarna ik 's avond Andre heel lang gesproken heb, want ik had een beetje last van heimwee! Verder heb ik nog mn ouders gesproken en heb ik samen met Jennifer en Mariko nog Gilmore Girls gekeken want Jenn krijgt elke week deze series opgestuurd vanuit Nederland!! En toen naar mn bedje toe....

Goed zoals je ziet was het allemaal niet zo heel erg boeiend en vielen sommigen dingen heeel erg tegen mja het kan niet altijd feest zijn natuurlijk!
Hopelijk heb ik over een week internet (als alles meezit op mijn eigen verjaardag!!! voor de mensen die de datum niet meer weten...8 november dan word ik 20 jaar!...voel je vrij om me een kaartje te sturen ofzo) en dan kan ik misschien ook meer mensen spreken via msn enzo!!

Byebyeee,

Claudia

Ps: ik heb nog een paar foto's van het afgelopen weekend maar die zal ik er later deze week opzetten...dus nog even geduld!!

"de umegasaki junior high school....."

2006-10-27T05:29:00.000+02:00

Zo nou afgelopen donderdag zijn wij met alle Leidse studenten naar de umegasaki junior high school geweest. `s morgens moesten we om 9 uur vertrekken om vervolgens met zn allen in de tram ernaar toe te gaan. De school was een typische Japanse anime school. Met zo`n typische schoolbel en allemaal kinderen in schooluniform enzo.
Goed, we kwamen daar dus aan en we moesten nadat we een korte introductie hadden gehad en wat Japanse thee hadden gedronken met zn allen naar de Dojo van de school.

En wat een onthaal kregen wij zeg....ik bedoel....stel je voor: een dojoruimte met in het midden 10 stoelen..en allemaal schoolkinderen erom heen die klapten toen wij binnenkwamen..echt serieus het was bijna beschamend. We waren gewoon bijna goden voor die mensen. Goed iig, we kregen dus een warm onthaal en na wat speeches, in het engels, van de scholieren was het tijd om naar een aantal demonstraties te luisteren en te kijken. Goed het zal een aantal mensen blij maken om te horen dat ik dus Kendo demonstraties,　judo demonstraties en aikido-demonstraties heb gezien. En deze dus ook op foto en film heb staan! In ieder geval, ik heb zelf ook kendo, en taiko (soort drums) nog geprobeerd en nog op een traditioneel Japans instrument gespeeld...

Vervolgens kregen we nog een rondleiding waarna we weer in het hokje werden gestopt waar onze spullen lagen om te wachten tot we naar de klaslokalen mochten om te praten met de Japanse leerlingen. Ik werd ingedeeld bij Gerrie en Maarten. We moesten naar klas 3-3 (derdejaarscholieren)...eenmaal daar hadden ze 3 rijen met tafels gemaakt en we werden ieder in zo`n rij gezet om vervolgens (te proberen) in het Japans te praten. Ik vond het heel leuk maar het was wel heel moeilijk, ik heb bovendien nog een dansje gedaan met Maarten omdat ze wilden dat ik dat deed....Na het gepraat was het lunchtijd en moesten we in de klas eten...en dat was zo komisch want voordat ze het eten gingen serveren deden ze mondkapjes en schortjes voor en moesten wij allemaal onze handen wassen..... We kregen brood, soort stewsoep en salade. Als drinken hadden we melk...het smaakte mij heel goed en het was gezond maar ook vullend! en koste maar 251 yen (2 euro ofzo). Vervolgens gingen we met zn allen collectief buiten (let wel het was weer eens 27 graden) sporten...ja nou mooooi niet hahahah...ik heb in de schaduw gezeten en gepraat met een Japanse mevrouw die wilde dat ik met haar gehandicapte 1ejaars leerling ging praten want hij was heel verlegen ofzo....na dat gesprek gingen we met zn allen naar de gymzaal om daar een aantal spellen te spelen met de groep bij wie je was ingedeeld (3-3 in mijn geval)..

we speelden eerst typhoon no me (dat is een spel waarbij je met 5 personen een stokvasthoud en dan een aantal rondjes om een paar kegels moet maken en welke groep het snelste is die heeft gewonnen), jyankenpoi (rock paper scissors), het ehm gesture spel (1 persoon krijgt een woord te zien en moet dat uitbeelden...dat uitbeelden wordt doorgegeven tot de laatste persoon het heeft gezien en die moet dan raden wat het is) en het dodgebee spel (trefbal met een frisbee hahaha want een bal doet te zeer ofzo)...na de spellen kwam er een sluitingsceremonie waarbij we een heel mooi lied gezongen kregen door alle scholieren (echt serieus het was net een koor, als ik de mogelijkheid heb dan zal ik proberen het filmpje op internet te zetten)...en na dat zingen kregen we allemaal een zakje met kadootjes en mochten we onder een boog van mensen door lopen! Ik voelde me echt aanbeden daar...serieus....Goed iig waren we dus om 5 uur thuis en toen heb ik nog ff met mn papa gepraat en met mn broertje alvorens ik naar huis ging om mn spreekbeurt voor te bereiden van vandaag en hebben we savonds nog wat gedronken met zn allen bij een izakaya...

goed dat was m weer, ik zal proberen zo snel mogelijk foto`s online te zetten maar ik ben een beetje afhankelijk van de andere camera`s want mijn camera was leeg die dag...dus ik heb een paar foto`s zelf maar de rest dus niet! Goed hopelijk kan ik die er van de week ook nog opzetten...en anders zullen jullie geduld moeten hebben!

groetjes,

Claudia

Ps: voor de mensen die het niet helemaal begrijpen...in Nagasaki is het nu ook gewoon herfst...het is gewoon extreem warm voor de tijd van het jaar...te vergelijken met de zomer in Nederland van dit jaar...dus de seizoenen lopen gelijk...
Ps2: de klok wordt in Japan dus niet op wintertijd gezet zoals in Nederland...dat betekend dus dat vanaf aankomende zondag? het tijdsverschil met Nederland dus vergroot wordt naar 8!! uur...

"ik heb eindelijk ook een mobiel joepieee...."

2006-10-25T09:16:00.000+02:00

dinsdag 24 oktober:

Goed om een lang verhaal kort te maken...ik heb EINDELIJK een mobieltje gekocht! En wat een gedoe is dat zeg....ik bedoel ik dacht "leuk..ik doe net als de rest een abonnement" maar neee hoor ik mocht niet omdat ik nog geen 20 was!
Echt serieus, ik stond op het punt om mn bankgegevens in te vullen zodat ik wegkon...kwam die man van de mobiele shop terug om te zeggen dat er een probleem was...dus ik zo van...wat is er dan? Ja ehm je bent nog geen 20! WTF nou ik ging bijna uit mn dak zo van...ja hoor en nu moet ik dus zeker toestemming gaan vragen aan mijn ouders? Nou het antwoord was ja....Ze wonen ook echt op de deur heh...tjonge jonge....
De andere optie was 2,5 week wachten en dan wanneer ik jarig ben dan mag ik terugkomen...nou sorrie maar ik ga niet nog eens 2,5 week wachten om bereikbaar te worden..ik bedoel die 4 weken die ik in totaal moet wachten op internet zijn al VEEL te lang! Dus ben ik maar naar de SoftbankVodafone winkel gegaan en heb ik via Jennifer *buig buig* een prepaidmobieltje gekocht...want ja geloof het of niet, voor prepaid moet je ook 20 zijn. Nu weet ik dus waarom ze hier allemaal uit hun dak gaan als ze 20 worden.

Goed anyways...nadat ik mijn telefoon had uitgevogeld was het tijd om naar de uni te gaan voor de `medische keuring` nog zoiets vaags...ik heb het al 1x in Nederland moeten doen omdat ik anders het land niet inkwam en nu moest het gewoon weer! De test bestond uit een bloeddruktest, urinetest (jaja je moest in een miniscuul buisje....), rontgenfoto en meet en weegdingen....Echt serieus het was geen fijne ervaring want alle uitwisselingsstudenten moesten tegelijk vanalles doen en het stonk er. Goed over de rontgenfoto`s maar niet te spreken want je moest in een klein hokje tussen alle andere Chinezen je omkleden en ja moet zeggen dat dat niet fijn was en dan kreeg je vervolgens een ranzig t-shirt aan dat al door je voorganger was gedragen en die zwaar doorschijnend was...ik had m net zo goed uit kunnen laten....mja anyways u get the idea....ook het meten was raar want bij iedereen kwam het erop neer dat zij bijna 4 cm KLEINER waren dan normaal...ik was ook kleiner dan normaal....goed anyways het hele gebeuren duurde ongeveer een uur dus nadat ik klaar was was het al etenstijd (de test was van 16.00 uur tot 17.00 uur). Uiteraard nog ff snel wat boodschappen en toen naar huis om te koken en ik heb wat telefoontjes met het thuisfront gepleegd (ik heb voor het eerst mn mammie en pappie gesproken sinds de 4 weken dat ik weg ben :D). Na het eten ben ik naar onze bovenburen gegaan omdat die Baard(hij heet Sacchi geloof ik) voor ons allemaal zou gaan koken. (dat wisten wij niet dus ja anders had ik niet gekookt mja...goed dus) Uiteraard was zijn hele gezin ook mee en heb ik nog een tijdje gegeten en gekletst....Daarna ben ik met Mariko weer teruggegaan omdat dat ons een beter idee leek. Vervolgens lekker uitgeslapen en toen weer naar de uni volgende dag...

Overigens is het de bedoeling dat we aankomende donderdag naar de umegasaki lagere middelbare school gaan (ofzo) en dan moeten we uiteraard weer gaan ouwehoeren over onszelf en meedoen met AL die leuke activiteiten die ze dan geven...nou ja ik zie wel hoe het gaat lopen, ik moet iig goed opletten want ik moet er vrijdag een spreekbeurt over geven...
En ik heb me nu officieel opgegeven en al betaald voor de 3-daagse(vlieg)reis naar Kyoto en Nara ergens van 19-21 november...
goed dat was m weer voor nu, hopelijk heb ik snel weer nieuwe info om met jullie te delen!

groetjesss

Claudia

Ps: mn mobiele nummer moet je maar vragen via de email als je m wilt hebben...
Ps2: ik heb nog wat foto`s maar die plaats ik een andere keer wel